Daily Nintendo

Jouw online Nintendo Magazine

[Review] Another Code: Recollection – Herinneringen om te koesteren

Another Code: Recollection
Ontdek wat wij van dit mysterie-avontuur vinden.

Tijdens de Nintendo Direct van september 2023 kwam Nintendo met een onverwachte aankondiging. De twee Another Code-games zouden een remake krijgen en in een collectie uitgebracht gaan worden. Oorspronkelijk verscheen Another Code: Two Memories op de Nintendo DS en Another Code: R – A Journey into Lost Memories voor de Nintendo Wii. Echter toen ontwikkelaar Cing failliet ging, leek het onwaarschijnlijk dat we deze games ooit nog zouden zien op een nieuw apparaat. Met ontwikkelaar Arc System Works is Another Code in een geheel nieuw jasje gestoken. Of Another Code: Recollection de games eer aan doet, lees je hier!

Twee mysteries vol herinneringen

Another Code: Recollection voelt deels als een visual novel. Echter door de toevoeging van puzzels in het verhaal en het rondlopen is het echt een waar mysterie-avontuur. Oorspronkelijk bestond het verhaal uit twee games: Another Code: Two Memories en Another Code: R – A Journey into Lost Memories. In Another Code: Recollection zijn beide games samengevoegd en vormen ze nu een doorlopend verhaal. Er wordt na het einde van het eerste deel wel aangegeven dat er een nieuw deel start, maar de overgang voelt heel natuurlijk.

Daarnaast zijn er vele veranderingen doorgevoerd. Zo zijn de puzzels aangepast, is het niet meer top-down perspectief en is zelfs het script aangepast. Dat laatste is voornamelijk in A Journey into Lost Memories te merken. Daar zijn namelijk qua script de meeste aanpassingen gemaakt, zodat het wat lekkerder wegspeelt. Dat maakt de collectie voor zowel nieuwkomers als mensen die de games vroeger gespeeld hebben een genot om te spelen.

Two Memories

Maak kennis met de 13-jarige Ashley Mizuki Robins. Dit eigenzinnige meisje woont bij haar tante, nadat haar ouders toen ze jong was zijn overleden. Op een dag ontvangt ze een brief met daarbij een apparaat. In die brief vraagt haar vader of ze naar Blood Edward Island komt om hem te ontmoeten. Natuurlijk is er verwarring, maar tegelijkertijd is het ook spannend, want leeft haar vader dan nog? Samen met haar tante gaat ze richting het eiland. Wanneer haar tante daar onverklaarbaar verdwijnt en haar vader nergens te vinden is, is het Ashleys taak om dit tot op de bodem uit te zoeken.

Gelukkig ontvangt ze al snel wat hulp van de geest D. Hij is zo ontzettend blij eindelijk iemand gevonden te hebben die hem ziet en kan horen. Echter heeft D een klein probleempje waar hij hulp bij nodig heeft. Hij weet namelijk niet meer wie hij is en ook zijn herinneringen zijn foetsie. Ashley stemt uiteindelijk in om hem te helpen bij de zoektocht naar zijn herinneringen, maar zal dit avontuur echt alleen om zijn herinneringen draaien?

Het verhaal voelt als een perfecte introductie in de wereld van Another Code. Je leert Ashley van heel dichtbij kennen en haar emoties weten je te raken. Doordat je haar innerlijke monologen hoort ontstaat er een band die ervoor zorgt dat je constant maar verder wilt spelen.

A Journey into Lost Memories

In het tweede deel volgen we opnieuw Ashley terwijl ze naar Lake Juliet gaat voor een kampeertrip. Ook daar gebeuren er weer vreemde dingen waardoor ze op onderzoek uit moet. Ze krijgt namelijk last van flashbacks. Is dit wel de eerste keer dat ze hier is geweest? Of was ze hier ooit al eens met haar moeder? Waar het eerste deel vrij lineair is, is dat hier iets minder. Dat is ook niet gek, want je hebt hier een compleet park tot je beschikking in tegenstelling tot alleen een landhuis in het eerste deel. Het voelt daardoor wat vrijer, maar je merkt ook onmiddellijk dat je aardig aan het handje wordt gehouden. Loop je bijvoorbeeld de verkeerde kant op, dan hoor je al snel dat je die kant niet op moet gaan.

Een leuke toevoeging in beide delen waren de goed verstopte origami-kraanvogels. Als je die met de DAS, het apparaat wat je met die brief kreeg, scande, dan speelde je een verhaaltje vrij. Dat verhaaltje is een stukje achtergrondinformatie, wat net dat beetje diepgang gaf. Sommige zaten best goed verstopt, waardoor je wordt uitgedaagd om elke hoek van de kamer te onderzoeken.

Wat weinig puzzels

Hoewel ik zelf de originele games nooit gespeeld heb, is deze eerste kennismaking met Another Code mij niet tegengevallen. Als fervent puzzelaar keek ik het meeste uit naar de puzzels en die hebben me niet teleurgesteld. Ze waren naar mijn mening aan de makkelijke kant, maar het was toch een genot om ze op te lossen. Daarentegen vind ik wel dat er te weinig puzzels aanwezig zijn. Ze komen voornamelijk neer op: oh ik moet hier wat plaatsen, maar in welke volgorde. Dan zoek je even de kamer door en dan heb je de oplossing zo gevonden op een briefje.

Op het einde van A Journey into Lost Memories begon ik de puzzels zelfs wat inspiratieloos aanvoelen. Het was heel wat keer hetzelfde trucje uitvoeren, namelijk op de juiste knoppen drukken die op het scherm stonden afgebeeld. Het betekent niet dat de puzzels alleen maar slecht waren, maar het had beter kunnen zijn.

Hulp voor wie het nodig heeft

Het spel bevat meerdere toegankelijkheidsopties zodat het voor iedereen speelbaar is. Het kan natuurlijk zijn dat je de puzzels te lastig vindt of dat je ze gewoon simpelweg niet leuk vindt, dan heb je de optie om hints te bekijken. Daarmee worden de stappen die je moet zetten om de puzzel op te lossen verklapt. Dat maakt het dan eenvoudiger om door de puzzels te komen. Daarnaast kan je hulp krijgen met welke richting je op moet lopen en wat je moet aanklikken. Hierdoor is het geen zoekwerk om het verhaal te vervolgen en hoef je dus alleen de pijlen te volgen. Persoonlijk zou ik geen gebruik maken van deze functies, omdat het spel vrij lineair is en de puzzels geen enorme hersenkrakers zijn. Echter is het altijd een pluspunt als op deze wijze meer mensen van deze game kunnen genieten.

Het heeft me uiteindelijk 18 uur gekost om de game volledig uit te spelen inclusief alle kraanvogels. Het kan een heel stuk sneller als je niet elk voorwerp aanklikt en niet alles wil onderzoeken. Ga je dus alleen voor het verhaal en maak je gebruik van de toegankelijkheidsopties, dan ben je er tussen de 10 tot 15 uur meer bezig.

Visueel sterk verbeterd

Visueel hebben de games een enorme upgrade gekregen. Zo zijn het nu complete werelden met 3D-omgevingen waar je in kan rondlopen. Hetgeen ik toch wat gek vond was dat de textures van de bomen en het gras van opvallend lage kwaliteit waren. De rest ziet er allemaal prachtig uit, maar op dat soort plekken zie je goed dat het nog een stuk mooier had gekund. De gesprekken worden dan weer weergegeven in een soort stripstijl, die zeer goed werken met de games. Een pluspunt in dit soort games vind ik altijd voice-acting en ook dat is in Another Code: Recollection aanwezig. Er is keuze tussen Japans en Engels en naar mijn mening zijn ze allebei prettig genoeg om naar te luisteren.

Omdat beide games draaien rond het lopen in een bepaalde omgeving, is het noodzakelijk dat de besturing goed werkt. Met de rechterstick kan je de camera bedienen, maar dat werkt ontzettend traag. Weliswaar kan je in de instellingen de gevoeligheid wat aanpassen, maar het voelt gewoon niet top. Met de rest van de besturing ben ik nergens tegenaan gelopen. Oké, hooguit de keren dat bewegingsbesturing verplicht was voor een puzzel. Dat wilde niet altijd de eerste keer gelijk goed werken, maar er viel mee te leven.

Conclusie

Another Code: Recollection is een genot om deze games te kunnen (her)beleven. Deze mysterie-avonturen weten zelfs na vele jaren nog je te raken en weten hoe je een goed verhaal vertelt. De puzzels zorgen voor voldoende afwisseling, maar ze zijn minder aanwezig dan gehoopt en ze zijn aan de makkelijke kant. Visueel heeft het algeheel een grote upgrade gekregen, wat zeker geslaagd is. Het is daarentegen wel jammer dat voornamelijk bomen lage kwaliteit textures hebben. Al met al is Another Code: Recollection een aanrader voor wie van puzzels en een goed verhaal houdt.

+ Twee goede verhalen, die je weten te raken
+ Visueel een plaatje
+ Japanse en Engelse voice-acting
+ Puzzels

– De camera is te traag
– Sommige dingen hebben lage kwaliteit textures
– De puzzels hadden interessanter kunnen zijn dan wat het nu is

.

DN-score: 7,8