Daily Nintendo

Jouw online Nintendo Magazine

[Review] Shiren the Wanderer: The Mystery Dungeon of Serpentcoil Island – Een pittige leercurve

Shiren the Wanderer: The Mystery Dungeon of Serpentcoil Island
Is deze roguelike Mystery Dungeon-game een succes? Je leest het in onze review!

Roguelike en roguelite; twee termen die regelmatig door elkaar gebruikt worden. Ze verschillen slechts een letter, maar qua gameplay is het verschil toch een stuk groter. Shiren the Wanderer is zo’n roguelike. Al bijna dertig jaar kunnen fans van het roguelike RPG-genre genieten, al is het met grote tussenpozen. De laatste Shiren-game dateert alweer van meer dan tien jaar geleden. Afgelopen 27 februari verscheen het nieuwste en zesde deel in de serie, Shiren the Wanderer: The Mystery Dungeon of Serpentcoil Island. In de rest van de review zal het worden afgekort tot Shiren 6.

Sommige van jullie zullen vast Shiren the Wanderer al kennen. Nou, ik ben er geen van. Voor mij was deze game de eerste kennismaking met de gameplay van Shiren. Inmiddels ben ik er redelijk bekend mee geraakt en kan ik niet wachten om te vertellen of deze game een aanrader is of niet. Je leest het in onze review!

Een eiland vol schatten

Het begint allemaal met wat visioenen. Shiren en zijn metgezel Koppa vertrekken halsoverkop richting Serpentcoil Island, omdat er vele schatten zouden moeten zijn. Vervolgens springt de tijd een stuk vooruit en ligt Shiren bewusteloos op de grond. Wanneer hij bijkomt, weet hij niets meer van wat er gebeurd is. Koppa licht hem in en zo ontdekt hij dat hij bij de eindbaas van de dungeon is aangekomen. Echter lukt het niet om de eindbaas te verslaan en wordt hij wakker in een bed in het dorpje. En zo start alles opnieuw.

Het zet gelijk de toon van wat je nog vele malen gaat ervaren. De dungeon die je moet gaan beklimmen is 31 etages. Dat zijn 31 etages vol met onvoorspelbare gebieden, vijanden en wat nog meer. Het klinkt zo simpel en toch is het verrassend pittig. Enerzijds doordat je bij elke keer dat je doodgaat vanaf nul moet beginnen. Als een echte roguelike betaamt zijn er geen upgrades om mee te nemen naar een volgende run en kan je niet de volgende run makkelijker maken. Anderzijds is het pittig, omdat je gedwongen wordt zelf alles te leren. Zo moet je ontdekken wat een goede aanpak is om bepaalde types vijanden te verslaan en komt het uiteindelijk neer op kennis. Kennis is macht in Shiren the Wanderer. Zonder kennis ben je nergens.

Nadenken over de volgende zet

Hoewel de regels goed uitgelegd worden, vond ik het als leek best lastig om goed met deze game aan de slag te gaan. De eerste keren ging ik al op de eerste etage dood. Alhoewel dat meer te maken had met mijn foutieve inschattingen. Ik was wat hoogmoedig en dacht dat ik alle vijanden wel zou kunnen uitschakelen, terwijl dat echt niet altijd de beste optie is. De game dwingt je om over je keuzes na te denken. Daar krijg je alle tijd voor, want één zet van jou betekent dat de vijanden op die verdieping ook een zet doen. Het zetten van een stap telt al als een zet. Daardoor word je gedwongen niet doelloos rond te lopen, want je weet nooit waar het gevaar loert.

Desondanks is het Shiren 6 nogal verslavend. Elke keer weer wil je nog een run, omdat je denkt die keer wat verder te kunnen komen. Helaas zitten er ook runs tussen waarbij je ontzettend veel pech hebt. De etages worden willekeurig gegenereerd, met als gevolg dat je op een hele ongunstige plek terechtkomt. Denk aan vijanden die van alle kanten op je afkomen of juist dat je pas vrij laat een wapen of een schild vindt. Allemaal zaken die ervoor kunnen zorgen dat je run niet naar wens verloopt, maar ook daar leer je van. Je leert omgaan met tegenslagen en creatief te zijn.

Genoeg te doen

Naast de dungeon is er nog meer om te ontdekken. In de dorpjes kan je met de bewoners praten, side-quests starten, trainen in de dojo en meer. Daarnaast kan je shortcuts vrijspelen voor de dungeon, metgezellen meenemen en leer je steeds meer dingen om te gebruiken. Alles draagt eraan bij om uiteindelijk de eindbaas te verslaan. Om dit alles aan te kleden ontdek je steeds een beetje meer van het verhaal. Hoewel het verhaal niet de hoofdmoot vormt van Shiren 6, is het wel prettig als net dat zetje extra om verder te spelen. En niet te vergeten, je speelt later nog veel meer dungeons vrij. Dus ook post-game is er genoeg te doen.

Tevens is er een online-component in Shiren 6. Als je in een dungeon gesneuveld bent, dan kan je hulp inroepen. Spelers online moeten dan komen om je te redden. Andersom kan je dus ook doen; dat je zelf mensen gaat redden die om hulp vragen. Persoonlijk speel ik liever offline, maar het is een handige functie als iemand reageert op jouw hulproep. En vooral als, want ik werd niet altijd geholpen toen ik de functies testte.

Visueel gezien is Shiren 6 nogal veranderd ten opzichte van de vorige delen. In plaats van pixelart zijn het nu 3D-modellen. Natuurlijk kan het dat de liefhebbers van pixelart en deze reeks de verandering niet zo geslaagd vinden, maar als nieuwkomer spreken de 3D-modellen me aan. Het ziet er aantrekkelijk en gedetailleerd uit.

Conclusie

Shiren the Wanderer: The Mystery Dungeon of Serpentcoil Island is een uitstekende roguelike RPG. Het mag dan een pittige leercurve hebben als je niet bekend bent met het genre, maar die tijd en moeite is het absoluut waard. Ook bevat de game meer dan zat content om je bezig te houden, zelfs als je de dungeon hebt behaald. Of het visueel je aanspreekt, is afhankelijk van of je bekend bent met de serie of niet. Over het algemeen is het visueel goed geslaagd. Al met al is Shiren 6 een aanrader voor eenieder die een roguelike voor het eerst wil proberen als de fans van de serie.

+ Uitdagende gameplay
+ Verslavend
+ Kennis is macht
+ Genoeg content

– Pittige leercurve als je onbekend bent met roguelikes
– Online gered worden is nogal afhankelijk van of er mensen online zijn

.

DN-score: 7,8