Is er leven na gamen? Dat vroeg ik me af toen ik mij aan het bedenken was hoe het zou zijn als de game-industrie plotseling zou ophouden te bestaan. Wat zou ik dan allemaal kunnen doen? Gezellig een spannend boek lezen, of wat vaker onkruid uit de tuin plukken? Ik ben benieuwd wat jullie zouden verzinnen om je leven zinvol te maken zonder al die prachtige games.
Mijn leven bestaat natuurlijk niet alleen maar uit gamen en toch neemt het best veel van mijn tijd in beslag. Zodra ik klaar ben met alle huishoudelijke onzin en eventuele verplichte bezoekjes aan familieleden staat de spelcomputer alweer te snorren en ga ik een mooie adventuregame spelen met, zoals gewoonlijk, een bak koffie voor m’n neus. Hopend dat niemand bij de voordeur aan de bel loopt te rammelen, begin ik te spelen en vergeet de tijd voor de zoveelste keer.
Tegenwoordig spendeer ik iets minder tijd aan games, omdat ik een ander tijdsverdrijf heb ontdekt; gamesites. Daar neem ik dagelijks een aantal malen een kijkje om te zien wie er allemaal rondspoken en waar op wordt gereageerd. Gamen is nu dus wel van de eerste plaats verdrongen als favoriete bezigheid, maar er wordt elke dag zeker een uur of drie besteed aan deze hobby. En dan moet Zelda nog uitkomen.
Maar…. hoe zit het nou met leven na gamen? In eerste instantie zou ik even niets weten, want ik kan me niet eens voorstellen dat er geen games meer uitgebracht zouden worden. Al zullen in de toekomst alleen maar downloadbare spellen verkrijgbaar zijn, dan ga ik daar gewoon in mee. Als er werkelijk niets meer te gamen valt, ga ik waarschijnlijk vaker een boek lezen, vooral oorlogsdocumentatie spreekt me erg aan. Zelfs sprookjesboeken vind ik nog boeiend; wat dat betreft zal ik ergens altijd wel een groot kind blijven. Films kijken is ook een hobby waar ik dan weer meer tijd voor zou vrijmaken.
Wat dan wel een nadeel is van niet meer gamen: er zullen veel minder fora zijn op het internet en zelfs deze site zou dan zinloos worden. Daar wil ik niet eens over nadenken.
Al is het virtueel, ergens is het ook een stukje sociaal contact. Dat is wel handig omdat je als eenzame gamer ook geïsoleerd kan raken. Hoewel, dat is tegenwoordig ook niet meer het geval met onlinespellen.
Ja… er is leven na gamen en nee… ik wil helemaal niet denken aan een leven zonder mijn adventuregames en Zelda. Ik zou het vreselijk vinden en ik lever meteen al die andere hobby’s in als ik deze kan houden. Pas als ik mijn handen niet meer kan gebruiken, stop ik ermee en niet eerder. Het maakt nog minder uit hoe oud ik ben. Heel eerlijk gezegd is er wat mij betreft wel leven na gamen maar geen leven zonder games. Amen.