De Resident Evil-franchise heeft de laatste jaren een enorme comeback gemaakt. Sinds deel 7 komen er geregeld nieuwe en hernieuwde Resident Evil-games uit die consistent hoge ogen gooien bij fans en critici. Eerder dit jaar konden we als Nintendo-fans al genieten van Switch 2-ports van de drie nieuwe Resident Evil-games in de vorm van deel 7, 8 en 9. Nu heeft Capcom ook de remakes van deel 2, 3, 4 van ports voorzien. Mij is de taak gegeven om Resident Evil 3 te reviewen en in onderstaande alinea’s lees je hoe mij de game is bevallen.
Pre-sequel
Resident Evil 3 speelt zich zowel voor als na de gebeurtenissen van Resident Evil 2 af. De game laat dit op verschillende momenten ook subtiel zien met een datum en tijdsklok die in beeld verschijnen. Hiernaast zitten er verschillende personages en referenties in RE 3 die verwijzen naar gebeurtenissen in deel 2. Je hoeft deel 2 niet gespeeld te hebben om deel 3 te begrijpen, maar dit is wel aan te raden, omdat dit zorgt voor wat leuke knipoogmomenten die je anders niet meekrijgt.
Het verhaal speelt zich af tijdens de uitbraak van het T-virus in Raccoon City. De game begint in de slaapkamer van Jill Valentine, de hoofdpersoon van de game. Ze heeft een nachtmerrie waarin ze in een zombie verandert. Jill ontwaakt uit deze nachtmerrie, maar wordt al gauw gebeld door Carlos, de tweede hoofdpersoon van de game, die haar vertelt dat ze uit haar appartement moet ontsnappen. Vrijwel direct krijgt ze echter te maken met de grote vijand van deze game: Nemesis. Wat volgt, is een spannend actieavontuur waarin je als speler zowel met zombies als met dit angstaanjagende monster te maken krijgt. Ondertussen moet je op zoek naar een vaccin om het virus te stoppen. Het verhaal is niet heel diepgaand, maar vormt een mooie basis voor het avontuur en plaatst je als speler in allerlei spannende en spectaculaire situaties.
Heerlijke shooteractie
In de game speel je met Jill Valentine en Carlos Oliveira. Beide karakters spelen grotendeels hetzelfde met uitzondering van enkele wapens en items. De gameplay combineert shooteractie met het verzamelen van items om te overleven. De schietactie voelt heerlijk aan, precies zoals je gewend bent van eerdere delen. Je begint de game met een pistool, maar krijgt later ook zwaardere wapens, zoals een shotgun en een granaatwerper. Wat wel opvalt aan deze Resident Evil-game, is dat deze meer actiegericht is dan bijvoorbeeld Resident Evil 2. Hierdoor vind je ook wat meer kogels.
Keuzes maken
Wanneer je niet aan het schieten bent, loop je door de straten en gebouwen van Raccoon City. Hier vind je allerlei items en herbs die je nodig hebt om te overleven. Soms kun je items die je vindt ook combineren door sterkere herbs (healing items) en meer kogels te maken. Dit zul je ook veelvuldig moeten doen, omdat je zult merken dat je koffer redelijk snel vol zit. Dit komt mede doordat bepaalde ‘key items’ die je nodig hebt voor het verhaal ook kofferruimte in beslag nemen. Je zult daarom geregeld keuzes moeten maken.
Neem je wat extra gunpowder mee om later kogels mee te maken? Of kies je toch voor dat extra healing item voor het geval je bijna doodgaat? Hoewel je kofferruimte beperkt is, had ik in deze Resident Evil nooit het gevoel dat ik geen opties meer had. Ik had altijd wel ruimte om op zijn minst één item mee te nemen waarmee ik volledig kon herstellen, naast voldoende munitie om vijanden te bestrijden.
Perfect ontwijken
Omdat het een meer actiegericht deel is, heeft Capcom de combat ook uitgebreid met een speciale dodge move. Wanneer je deze op het juiste moment uitvoert, vertraagt de tijd en maakt je personage een rol waarmee je aanvallen kunt ontwijken. Deze dodge is een leuk idee, ik vond de uitwerking echter een beetje clunky. Ik had regelmatig het gevoel dat er ook sprake was van input delay bij het uitvoeren van de move. Soms reageerde de game pas een halve seconde nadat ik de knop had ingedrukt. Dit is erg vervelend, aangezien het ervoor zorgde dat ik soms schade ontving die ik achteraf makkelijk had moeten ontwijken. Ik had hier zowel in tv- als in handheldstijl last van.
Nemesis: het hoogtepunt en het dieptepunt
Laten we het dan maar gaan hebben over schurk waar deze game om bekendstaat. De Nemesis is wat mij betreft zowel het hoogtepunt als het dieptepunt van deze Resident Evil-game. Het design van de Nemesis is namelijk fantastisch. Hij komt zeker in de eerste uren van de game erg dreigend over. Ook de boss fights die je tijdens de game met Nemesis hebt zijn erg spectaculair. Ik heb er erg van genoten om al mijn opgespaarde granaten en munitie op hem leeg te knallen. Maar het probleem van Nemesis zit hem niet zo zeer in zijn design, maar in de manier waarop hij in de game wordt ingezet. De meeste momenten waarop je de Nemesis tegenkomt zijn namelijk scripted.
In tegenstelling tot Mr. X, die je in Resident Evil 2 op verschillende momenten onverwachts tegenkomt en je op de hielen zit, worden de ontmoetingen met Nemesis vaak ingeleid door een cutscene, gevolgd door een segment waarin je de stick alleen maar recht vooruit hoeft te duwen. Dit haalt een deel van het verrassingselement weg en maakt Nemesis een stuk minder dreigend dan Mr. X in Resident Evil 2. Alleen in de eerste 2 uur van de game vind je momenten waarop Nemesis onverwachts verschijnt en als stalker achter je aan komt. Hierna is het een obstakel die vooral voorkomt in boss fights.
Hierdoor ga je hem als speler op den duur meer zien als een gaaf obstakel om te overwinnen, dan als de angstaanjagende dreiging die de game wilt dat hij voorstelt. En zeker wanneer je de game vergelijkt met het originele Resident Evil 3, waarin Nemesis je op veel meer momenten onverwachts als stalker achtervolgt, had ik het gevoel dat Capcom veel meer uit zijn rol had kunnen halen.
Uitstekende port
Dan komen we aan bij het audiovisuele deel. Wie weet heb je Resident Evil 3 al eens gespeeld en wil je weten hoe de game oogt en draait op de Switch 2. Ik ben wat dat betreft blij dat ik met een gerust hart kan zeggen dat het op dat flink helemaal snor zit. Op de tv ziet de game er schitterend uit en draait de framerate stabiel op 60 fps. En hoewel je Resident Evil het best op een groot scherm kunt spelen, heb ik ook gekeken hoe die in handheldstijl draait. Ook hier presteert de game uitstekend en heb ik geen framedrops gemerkt. Verder ziet de game er op dit kleinere schermpje zeer scherp uit. Het enige dat mij opviel is dat sommige haartextures er tijdens cutscenes er een beetje vaag en onscherp uitzagen. Maar dat zijn dingen die vooral opvallen als je hier erg op gaat letten.
DLC-gevoel
In tegenstelling tot Resident Evil 2 en 4 is de speelduur van Resident Evil 3 aan de wat kortere kant. Als je een beetje doorspeelt, kun je deze remake in ongeveer 6 uur uitspelen. Nou zijn Resident Evil-games meestal geen ellenlange ervaringen, maar met de meeste delen ben je wel 10 uur bezig. Door deze korte speelduur en het hergebruik van assets uit deel 2, voelt de game daardoor meer als DLC voor deel 2, dan als een volwaardige remake van deel 3. Oorspronkelijk kwam de remake van Resident Evil 3 ook een jaar na de remake van deel 2 uit. En hoewel de remake van Resident Evil 3 door een ander team is ontwikkeld voelt het toch een beetje als een project dat intern een duidelijke deadline had die gehaald moest worden en waar meer in had gezeten als ze er langer de tijd voor hadden genomen.
Afwezige content
Dit merk je ook in de inhoud van de game. Zo zijn er belangrijke stukken uit het origineel niet aanwezig in deze remake. Een voorbeeld hiervan is een klokkentoren, die je in het origineel als locatie volledig kon verkennen. In deze remake verschijnt die alleen in de achtergrond tijdens een boss fight. Ook kon je in het origineel keuzes maken die invloed hadden op het verhaal. Wellicht dat er ooit plannen waren om deze locaties en aspecten in de game te verwerken, maar is het team daar niet aan toegekomen. Wat de reden ook mag zijn dat deze content afwezig is, het zorgt er in ieder geval voor dat de game korter is dan de andere delen en dat deze remake minder compleet aanvoelt.
Hoewel ik in de alinea’s hierboven veel kritiek heb geuit op Resident Evil 3 heb ik toch heel erg van de game genoten. Dit komt doordat de game op een ijzersterk fundament is gebouwd. De game zelf en de Resident Evil gameplay zit ontzettend goed in elkaar. En afgezien van de dodge mechanic die wat clunky voelt heeft de game een heerlijk combatsysteem en een aantal gave boss fights. Bovenal ziet het er schitterend uit en draait die als een zonnetje op de Switch 2. Maar als ik deze remake dan leg naast de andere vijf moderne Resident Evil-games dan voelt 3 toch als de mindere Resident Evil-ervaring. De game is een stuk korter dan de andere games, heeft zeker toffe momenten, maar als je kritisch kijkt naar de missende content en het gebruik van de Nemesis dan voelt het alsof Capcom met deze remake veel kansen heeft laten liggen.
