Hoewel het Metroidvania-genre populairder is dan ooit blijven nieuwe games voor Castlevania erg zeldzaam. Dit jaar komt er echter een nieuwe game uit. Gemaakt door het team achter Dead Cells is het niet volledig een traditionele Castlevania, maar mijn demo op gamescom heeft mij hongerig naar meer gemaakt.
Buiten dat de booth van Castlevania echt een geweldige booth was, is de game namelijk ook echt uitstekend opgebouwd. Het speelt zich af 23 jaar na de gebeurtenissen van Castlevania 3. Je speelt als Rose, de dochter van Trevor Belmont, in een Parijs wat vol zit met monsters. Met alleen een zwaard en wat tarotkaarten baan je jezelf een weg door een doolhof van gangen. De ene toegankelijk, de ander geblokkeerd tot je verder bent. Het is alles wat je bij Metroidvania kan verwachten.
Daarnaast weet de game door de prachtige artstyle echt een uitstekende sfeer neer te zetten. Met prachtige getekende achtergronden, Personages en vijanden hebben een net wat andere stijl waardoor er een goed contrast ontstaat tussen het gameplay gedeelte en de achtergrond.
Strakke en belonende gameplay
De gameplay zit echter met de demo al strak in elkaar. Of je met deze exacte vaardigheden in de uiteindelijke game begint, is nog even afwachten, maar voor mij is het een perfecte start. Je kunt aanvallen met je zwaard, beperkt gebruik maken van magische aanvallen en dashen. Vooral dat laatste al meteen hebben maakt het spel voor mij al een topper. Ik mis die optie namelijk altijd in het begin. Je bewegingen en aanvallen zijn al soepel en snel waardoor je snel de basics onder de knie hebt. Hierdoor ben je snel op stoom voordat je nieuwe krachten ontdekt.
Hoewel de tijd met het spel dus maar kort was, was de gameplay ook constant belonend. Je gaat levels omhoog, vind nieuwe wapens of currency. Wat je met alles kunt doen had ik nog niet genoeg tijd voor helaas, maar dat zal met de volledige game vast goed komen. Daarnaast heb ik met mijn gameplay één van de waarschijnlijk vele boss fights gehad. De gevechten zijn uitstekend opgebouwd met vette aanvallen en uitdagende gameplay. Deze boss fights zijn ook een belangrijk onderdeel in de verhaalvertelling.
Zo was de vijand die ik versloeg genaamd “The Fallen” en na het verslaan kreeg je niet alleen zijn kracht. Ook zijn ziel wordt opgezogen in een tarotcard. Hierdoor kun je blijven communiceren ermee en kun je zijn krachten gebruiken. In het geval van The Fallen is dit een zweep om aan ringen te slingeren of jezelf richting een vijand te trekken. Hierdoor wordt je bewegingsvrijheid al meteen een stuk groter en is het een goed teken voor toekomstige upgrades verder in het spel.
Eerste blik is positief
Nu was dit mijn eerste moment met het spel en ook nog eens redelijk beperkt qua tijd. Zeker met hoe Metroidvania games echt open trekken naarmate je verder komt, is dit nog maar een klein voorproefje die zeker naar meer smaakt. Het is jammer dat Konami nog geen Switch 2-versie heeft aangekondigd naast de Switch 1-versie, maar ik ga er wel vanuit dat de game goed gaat werken op zelfs de oude Switch. Wel nog een kleine side note, de demo van het spel was niet op de Switch, maar een ander platform.
