Home Reviews Game review Diablo IV: Age of Hatred Collection – Goede port van verslavende...

[Review] Diablo IV: Age of Hatred Collection – Goede port van verslavende game

Diablo IV kwam op 1 juni 2023 uit, het vierde deel in een reeks games waarin je gebruikelijk een demoon met de naam Diablo probeert te stoppen. De wereld waarin je dat doet is inmiddels aardig uitgebreid, en toen het uitkwam was iedereen ontzettend enthousiast over het verhaal. Het probleem was alleen dat de gameplay wat achterbleef. Dat lag grotendeels aan de manier van spelen: de game was voor het eerst open world. Je kon het verhaal volgen wanneer je wilde, maar je kon de rest van de wereld ook op je eigen houtje gaan ontdekken. Klinkt interessant, maar dan moet je natuurlijk wel wat te doen hebben. Mensen vonden de gameplay nogal herhalend, waarbij dungeons op elkaar leken en de nieuwigheid van de gamemechanieken en baasgevechten ook snel verdween.

Gelukkig heeft Blizzard in de tussentijd niet stilgezeten. Ze hebben de gameplay verschillende keren omgegooid, hebben geëxperimenteerd met loot, moeilijkheidsgraden en andere manieren om de game interessanter te maken. In de tussentijd zijn er ook twee DLC’s verschenen, genaamd Vessel of Hatred en Lord of Hatred. Deze maken het verhaal af, introduceren nieuwe classes en meer manieren om je personage sterker te maken. Deze versie, dus inclusief alle verbeteringen en DLC’s, is nu naar de Nintendo Switch 2 gekomen. Je kunt er dus ook vanuit gaan dat de game boordevol content zit, maar hoe draait Diablo IV: Age of Hatred Collection op de Nintendo Switch 2?

Solide en stabiele gameplayervaring?

En om daar maar meteen antwoordt op te geven: goed. Oke, het is geen PS5-versie, maar de game loopt zowel docked als handheld prima. Zelfs met de verminderde grafische kracht weet het de hopeloze en vervallen wereld van Sanctuary prima neer ze zetten. Omdat Diablo echter een game is waarin je niet wilt stilstaan, was ik vooral benieuwd naar de framerate. Deze games zijn zo gebouwd dat je binnen no-time dozijnen monsters bevecht terwijl je scherm zich vult met de meest extravagante effecten. Zou de game soepel blijven lopen, zelfs terwijl ik de meest achterlijke endgame builds door mijn scherm liet knallen?

Het antwoord daarop is gelukkig ja, al moet je dan wel de ‘enhanched visuals’ uitzetten. Deze staat automatisch aan, maar laat de game op 30 fps lopen in plaats van de stabielere 40 fps, en geeft de wereld een vreemde soort blur/fog mee die desoriënterend aanvoelt. Als je dit echter uitzet is het een stabiele en fijne ervaring. Ik heb tot nu toe nog geen last gehad van framedrops, en zelfs wanneer de game het er even moeilijk mee heeft schaalt het eerder de textures tijdelijk naar beneden dan dat het de gameplay in de weg zit. Ook mijn inputs blijven te allen tijde accuraat, iets wat absoluut geen overbodige luxe is bij dit soort games.

Cross-platform en cross-progression

Qua performance hoef je je dus echt geen zorgen te maken. Nogmaals, het is geen PS5-versie, maar de Switch 2 biedt dezelfde solide ervaring. En ook niet onbelangrijk, de game is zowel cross-play als cross-progression. Ik kon op de Switch 2 vrolijk verder met al mijn PS5-gegevens, en ook samenspelen met mijn vrienden op andere platformen. Heerlijk! Maar hoe zit het met de rest van de game? Is de game het nog waard om te spelen, drie jaar na datum? En hoe zit het inmiddels met de content?

Wat voor game is Diablo IV?

Voor iedereen die nog nooit een Diablo game heeft aangeraakt: Diablo IV is een aRPG, ofwel een action-RPG. De gameplay is simpel, jij kiest één van de (inmiddels) acht classes, en bestuurt deze van bovenaf. Deze classes hebben allemaal hun eigen vaardigheden, en je rent de wereld rond op zoek naar monsters om te verslaan, met als doel uitrustingen te vinden waarmee je sterkere monsters kunt verslaan. Dit verzamelen van uitrustingen en de manier waarop je deze kunt aanpassen is vervolgens hetgeen waar je de meeste tijd aan kwijt bent.

ARPG’s draaien nu eenmaal om de cijfertjes, en, wanneer je in weet welke cijfertjes je moet hebben, deze zo hoog mogelijk proberen te maken. De hoeveelheid content die Diablo IV je voorschotelt om dit te doen is daarnaast duizelingwekkend. Het is echt alsof Blizzard de woorden “ja, het valt wel snel in de herhaling” als belediging heeft opgevat, en alles aan heeft gedaan om ervoor te zorgen dat je je niet meer verveelt.

Content bovenop content

Want ik maak geen grapje. Uit mijn hoofd weet ik zo’n vijf verschillende manieren waarop je je vaardigheden kunt testen. Deze manieren kun je daarnaast steeds moeilijker maken, waardoor je uiteraard ook steeds meer en betere beloningen krijgt. Nightmare Dungeons, Artificer’s Pit, Undercity Trials, Infernal Hordes en Hell Tides zijn allemaal voorbeelden van uitdagingen met hun eigen variatie aan mechanics.

Met de ‘Lord of Hatred’-DLC hebben ze daarnaast ‘War Plans’ toegevoegd, een systeem waardoor je een aantal van deze uitdagingen achter elkaar kunt doen. Hierdoor krijg je punten om in een skill tree van die uitdaging te stoppen, waardoor je het bij tijden helemaal achterlijk kan maken. Wil je soms tijdens die ene uitdaging dat er ook een aantal enorme ridders in je beeld spawnen? Of dat er plotseling een tig aantal loot goblins verschijnen waardoor je moet kiezen tussen de uitdaging of de enorme hoeveelheid loot die zo’n ding kan hebben? Of wil je soms echo’s van de main bosses spawnen terwijl je het al moeilijk hebt? Het kan allemaal!

Loot, loot en nog meer loot

En ook de manieren om je personage aan te passen zijn zo uitgebreid dat ik persoonlijk altijd een guide gebruik. Niet alleen heb jij als personage meerdere skill trees, maar ook zijn er verschillende manieren om de loot die je vindt zo te veranderen dat je er altijd wat aan hebt.

Zoals een goede aRPG beaamt, heeft je loot namelijk een ‘rarity’. Deze stopte in de basis game met legendary, maar daar zijn inmiddels nog zo’n drie of vier soorten rarity aan toegevoegd. Hoe moeilijker je de game maakt, hoe hoger de kans dat je zo’n hogere rarity tegenkomt, of de materialen die je nodig hebt om het aan te passen. Zo kun je de rarity van je loot zelf ook aanpassen, kun je het meerdere bonusjes geven, kun je de bonussen die er op zitten veranderen of kun je er spullen instoppen die vervolgens weer hun eigen bonussen hebben. Het is nogal wat.

Fantastische campagne

Daarnaast moet gezegd worden dat ook de campaign nog steeds de moeite waard is. Allereerst is het een prachtig beginpunt. De campaigns hebben op verschillende punten tutorials ingebouwd om nieuwe mechanics te introduceren, dus als je de game nog nooit gespeeld hebt is het zeker handig om deze door te lopen. Maar ook is het verhaal nog steeds fantastisch. Het wordt vaak wat vergeten in aRPG’s, maar in dit geval is het daadwerkelijk zonde om het aan de kant te laten liggen. Blizzard weet niet alleen hoe ze een uitgebreide wereld nog groter kunnen maken zonder af te doen aan vorige generaties, maar ze zijn nog steeds meester storytellers.

Er is zat lore te vinden in de game zelf (van hoe de gebieden eruit ziet tot de beschrijvingen die sommige wapens hebben), maar zelfs als je dat mist heeft Blizzard een aantal cutscènes voor je klaar staan waar je mond van open valt. In de basisgame zit één van mijn favoriete cutscènes ooit, en ook de DLC’s gaan verder om het verhaal nog completer te maken. Wel moet ik even zeggen dat sommige scènes in-game geschoten zijn … en daar zie je toch wel even dat de Switch 2-versie op een aantal plekken flink grafisch heeft moeten inleveren.

Tot slot

Al met al is de Switch 2-versie van Diablo IV zeker de moeite waard. De afgelopen jaren heeft Blizzard flink wat werk verzet om de game zo interessant mogelijk te maken, en dit is ze prima gelukt. Naast de fantastische campagne die met de twee DLC’s prachtig wordt afgewerkt is er een endgame waar je u tegen zegt. De gameplay is nog net zo vermakelijk en verslavend als vroeger, waarbij de verschillende gameplaymechanieken ervoor zorgen dat de simpele gameplayloop (vecht monsters, vind loot, vecht sterkere monsters) niet snel verveeld.

De Switch 2-versie draait daarnaast perfect. Het zal het grafisch niet halen bij een aantal andere versies, maar de gameplay is solide. De game blijft te allen tijde soepel lopen en reageert goed op je inputs, iets wat noodzakelijk is bij games als deze. Als je op zoek bent naar een nieuwe aRPG of je Diablo IV-game graag mee wilt nemen (zorg er wel voor dat je online bent, het is helaas wel een altijd-online game), is de Switch 2-versie zeker aan te raden.

Oh, en ook niet onbelangrijk, momenteel is seizoen 15 bezig. Elk ‘seizoen’ is er een nieuwe mechanic waar je mee kunt spelen, en dit keer hebben ze ervoor gekozen om de geschiedenis van Diablo te vieren. Oudere personages, gameplay-segmenten en bazen worden erbij gepakt en voor iedereen die fan is van de serie is het een heerlijke nostalgische trip.

RECENSIES OVERZICHT
DN-Score
8.5
Vorig artikelGraveyard Keeper 2 launch trailer verschenen
Patricia
Hallo daar! Mijn naam is Patricia en ik ben alweer 36 jaar oud. Ik hou van verhalen en ben een groot gedeelte van mijn tijd bezig deze te maken als zijnde tekeningen, tekst en games. Ik ben groot Nintendo fan sinds ik Pokémon Silver kreeg op mijn 11e verjaardag, en je kunt mij wakker maken voor games met unieke of excentrieke verhalen. Hoe gekker hoe beter!
review-diablo-iv-age-of-hatred-collection-goede-port-van-verslavende-gameDe Switch 2-versie van Diablo IV: Age of Hatred Collection is alles wat je van de game wilt. Goed, grafisch heeft het moeten inleveren ten opzichte van andere platformen, maar de gameplay is goed en vermijdt framedrops en input lag, mits je het op de goede setting zet. Blizzard heeft daarnaast de afgelopen jaren flink hard zijn best gedaan om Diablo IV een vermakelijke game te maken met tonnen content, en de Switch 2-versie profiteert daar alleen maar van door gelijk alle content te bevatten. Het is daarnaast cross-play en cross-progression, waardoor je de game kan spelen waar je maar wilt, met wie je maar wilt. Zorg alleen wel dat je online bent. Al met al is de game absoluut de moeite waard.