Na eerder een preview te hebben kunnen delen van Orbitals, heb ik nu de volledige game kunnen doorspelen. En mijn eerste indruk blijft ook met de volleidge game gelijk. Met Orbitals heb je een uitstekende game erbij die exclusief voor de Switch 2 is, een die bovendien op veel manieren samen te spelen is. Maar de multiplayer is nog niet eens de sterkste kant.
Film grain en een lage fps om je echt naar de jaren 80 te vervoeren
De ontwikkelaars van Orbitals willen je echt transporteren naar een andere tijd. Ze hebben namelijk alles op alles gezet om de game aan te laten voelen als een jaren 80 anime. Die periode wordt voor anime ook wel de “Golden Age” genoemd door een flinke verbetering in animatiekwaliteit. En dat is iets wat te merken is. De game is prachtig geanimeerd met indrukwekkende scènes, maar ook de gameplay zit goed in elkaar. Hoewel veel spelers misschien direct afhaken bij het horen van 24 fps en 12 fps, moet je dit echt een kans geven.
Hoewel er een flinke groep is die constant vecht om wat onacceptabel is als framerate (alles onder de 60 is blijkbaar problematisch), werkt dat hier namelijk erg goed. Het is namelijk niet een framerate door slechte performance. Nee, de game wilt zo authentiek zijn aan het tijdperk dat het ook de oorspronkelijke 24 fps voor animaties pakt en 12 fps voor achtergronden. Dit allemaal door de bekende Studio Massket, die speciaal voor deze game oude technieken heeft geleerd voor animaties. Om het af te maken heeft de game ook film grain over het spel heen. Wat het echt dat ouderwetse gevoel geeft.
En ja hoewel ik even moest wennen aan opzettelijke lagere framerate went het erg snel. Voor een game als dit werkt het eigenlijk perfect omdat je geen frame perfecte bewegingen hoeft te gebruiken. De stijl is echt een fantastische ervaring en daarom wil ik iedereen ook zeker aanraden de game een kans te geven, ookal ben je een purist met de mening dat lagere framerates slecht zijn. Het hele spel brengt een soort nostalgie naar boven voor die tijd ookal heb je zelf die periode nooit meegemaakt.
Een muur en alle levens op het spel
In Orbitals leef je met een kleine groep mensen een relatief vredig bestaan in een half verwoest ruimteschip. Omringd door een speciale muur, de Storm Wall, ben je veilig van de storm die in de ruimte woedt en eerder al het schip waar je in woont heeft beschadigd. Echter, de muur begint scheuren te krijgen en je zult dus niet lang meer veilig zijn. Daarom worden Maki en Omura, twee jonge bewoners van het schip erop uitgestuurd om Reactor Cassettes te vinden. Je hebt er drie nodig om de schilden van je schip te herstellen zodat je kunt overleven. Het is een emotioneel verhaal
Hoewel mijn tijd met de game beperkt was kreeg ik wel al iets mee van het verhaal. In Orbitals leef je in de ruimte, maar helaas is dat geen vredig bestaan. Niet vanwege vijandelijke wezens, nee een grote storm is op komst en die zal alles in zijn pad vernietigen. Hoewel de zogeheten Storm Wall dit tegen zou werken, begint die al eerder dan verwacht te scheuren. Dus de twee speelbare personages, Maki en Omura worden erop uitgestuurd om spullen te verzamelen die iedereen moet redden. Zo moet je zogeheten Reactor Cassettes zien te vinden in de ruimte om de schilden van jullie nederzetting sterk genoeg te maken.
Het verhaal is redelijk emotioneel met redelijk wat verrassingen en weet je goed mee te trekken. Mijn enige minpunt voor het verhaal van Orbitals is dat het redelijk kort is. Zeker met hoe erg ik genoot van het spel had ik graag een langere ervaring gezien. Nu was ik er met maximaal 10 uur doorheen. Nu kan dit iets langer of korter zijn op basis van hoe goed je bent in samenwerken en omdat ik een gedeelte al met een preview had gespeeld, was ik in het begin ook wat sneller. Maar ga dus maar uit van ongeveer 10 uur.
Vele verrassingen en Easter Eggs
Het spel zit ook vol met kleine verrassingen, Easter Eggs en grappige elementen. Denk aan uit het raam kijken en iemand die met een moersleutel iets vast wilt draaien zonder zwaartekracht. Hij draait zichzelf echter alleen maar rond, of de toevoeging van een SNES (hier is officieel toestemming voor gegeven door Nintendo in Japan (NCL)). Als je elkaar per ongelijk raakt met je gereedschap/wapens zie je leuke animaties, je kunt elkaar met sommigen zelfs opblazen en er zijn ook genoeg geheimen om te ontdekken als je goed kijkt.
Tel daar nog wat minigames die vrij te spelen zijn en je hebt ook echt een diverse ervaring. De minigames zijn trouwens een beetje van het kaliber Mario Party dus korte games die maximaal een paar minuten duren, maar leuk zijn.
Echt samenwerken, maar geen jaloezie nodig
Een game als Orbitals doet je mogelijk een beetje denken aan It Takes Two en hoewel er zeker gelijkenissen zijn, is dat zeker niet helemaal een goede vergelijking. Ja, de game laat je constant samen puzzels oplossen met twee personages met hun eigen taken. Het verschil in dit spel is alleen dat het takenpakket niet vooraf vast ligt. Wanneer je je schip verlaat zul je namelijk een stuk gereedschap meenemen en die bepaalt welke rol je hebt in dat stuk. Je kunt dus gemakkelijk met een speelsessie een andere rol aannemen terwijl je toch je favoriete personage speelt. Ook blijven de stukken gereedschap nagenoeg gelijk over het spel heen waardoor je gemakkelijk alles kunt proberen door het spel heen.
Je hoeft dus nooit jaloers te zijn omdat de ander een gavere kracht heeft. Nee, gewoon het volgende stukje wisselen van gereedschap en doorspelen. Zelfs als je een bepaald stuk opnieuw wilt proberen in een andere rol kun je gemakkelijk kiezen welk hoofdstuk je weer wilt induiken na het uitspelen van de game. Ditzelfde geldt voor het vliegen van je schip. hier kun je gemakkelijk wisselen.
Hoe dan ook, de game heeft echt vanaf het begin af aan al leuke puzzels waar je echt wel goed moet samenwerken al. Sommigen voelen natuurlijk aan, maar hebben wat goede timing nodig, anderen vereisen wel echt wat denkwerk om ze goed op te lossen, maar ook soms een goede timing. Zoals het doorlopen van een gang om een robot te vervoeren. Alleen als je te lang elkaar uit het oog verliest zal de robot, Ch1bi, exploderen doordat die niet opgeladen kan worden. Andere voorbeelden zijn hoe je met water een pad in lava moet maken. Het zit echt goed in elkaar en zorgt voor wat grappige situaties als je net mis gaat. Of wanneer je de gereedschappen gebruikt om elkaar een beetje te pesten.
Alleen multiplayer maar de keuze is reuze
Orbitals is dus een game die je echt samen moet spelen, er is geen ai die de besturing van het tweede personage overneemt zoals met Little Nightmares. Gelukkig zijn er echt meer dan genoeg opties om samen te spelen. De leukste optie is natuurlijk door middel van local co-op. Samen op één console werkt perfect en zorgt ook dat je het meeste kunt genieten van de game en humor. Dan heb je nog GameShare lokaal (met S1 en S2) of online (alleen met S2). Zelf zou ik lokaal afraden aangezien de game altijd een gespleten scherm heeft en het dan misschien wel erg klein wordt.
GameShare online is echter nagenoeg perfect, het is jammer dat je scherm iets kleiner wordt, maar in combinatie met GameChat is het een uitstekende optie om met iedereen die Nintendo Switch Online op de Switch 2 heeft te spelen. De connectie was stabiel en de game ging er ook zeker niet minder door presteren. Tot slot komt er ook nog een gratis Global Friend’s Pass die een tweede speler op een eigen Switch 2 gratis kan installeren. Hiermee kun je ook deelnemen bij een ander die het spel wel heeft gekocht.
Ik zou in elk geval een manier waarbij je kunt communiceren kiezen en het liefste niet in handheld. Niet dat het niet werkt, maar de stijl van de game en de kleine details werken nu eenmaal beter op een iets groter scherm.
Bevat alles wat je wilt voor een multiplayer
Orbitals is alles wat ik wilde van de multiplayer. Hoewel ik misschien liever nog net een wat langere speelduur had gehad, zit het echt uitstekend in elkaar. Van de verhaallijn en de gameplay tot de kleine details. Ik hoop daarom ook zeker meer van deze studio te zien, want dit is wel een GotY kandidaat voor mij.
