Voor diegene die het gemist hebben: afgelopen weekend hield The Duskbloods een netwerktest. We zitten al even op deze nieuwe game van FromSoftware te wachten, en met goede reden. Toen de game werd aangekondigd tijdens de officiële Nintendo Switch 2 direct ging iedereen uit zijn dak. Eén van FromSoftwares populairste games, Bloodborne, heeft namelijk nooit een vervolg gekregen. En dit leek daar toch verdraaid veel op. Zou het vervolg op deze immens populaire game op de Switch 2 verschijnen? Nou, nee, zo was het antwoord al snel. The Duskbloods zou een PvPvE-game zijn, waarin je tegen zowel de game als andere spelers speelt. Wel had het een typische FromSoftware-setting, en zouden bloed en ‘een soort van’ vampiers een grote rol spelen.
Hm, oke dan. Erg vaag, en de tijd daarna bleef het aardig stil rondom de game. Mensen kijken al een tijdje halsreikend uit naar de game, en toen in juni bekend werd dat er een netwerktest plaats zou vinden, stond iedereen in de rij. Eindelijk zouden we te weten komen hoe deze nieuwe game speelt en wat we ervan kunnen verwachten. Wij hebben onze best gedaan en konden een plek bemachtigen tijdens de ‘closed network test’. Dus wat vinden we ervan?
Grafisch prachtig
Om maar meteen met de deur in huis te vallen: het ziet er prachtig uit. Het mag dan wel geen Bloodborne zijn, maar alles ademt wel precies diezelfde sfeer uit. Diegene van een vervallen en donkere gotische fantasy wereld, vol verlaten kathedralen, apocalyptische steden en donkere moerassen waar de graven opgestapeld liggen. De Switch 2 zet dit verder perfect neer. Dat de Switch 2 veel meer aankan dan de Switch weten we inmiddels wel, maar dit niveau had ik eerlijk niet verwacht. Er gaat niets van de stijl verloren, en het loopt ook uiterst soepel.
Tijdens de netwerktest kon je een paar dingen doen. Allereerst had je een tutorial. Zoals we van FromSoftware gewend zijn, lijkt er een uitgebreid achtergrondverhaal aanwezig te zijn, waar we tijdens de tutorial alvast een stukje van te zien kregen. Na een tijdje hield deze geforceerd op en kwamen we in de hub terecht, waarvan uit je vervolgens twee andere dingen kon doen: of een uitleg van hoe de game precies werkt, of meteen aan een online match meedoen.
Hoe werkt The Duskbloods nu eigenlijk?
Persoonlijk heb ik eerst de moeite genomen om de uitgebreide uitleg door te spelen, en dat bleek geen overbodige luxe. The Duskbloods bestaat namelijk vooral uit online matches, een trend die is ingezet met Elden Ring: Nightreign. Waar je daar echter samen tegen een timer en in-game vijanden strijdt, strijdt je hier ook tegen anderen. Het idee zelf is simpel. Elke match bestaat uit vier fases. De game begint met maximaal acht spelers, en elke fase moet je een aantal punten verzamelen (hier ‘virtue’ geheten) om door te gaan naar de volgende fase. Elke keer vallen er een aantal af, en in de vierde fase gaan de laatste drie spelers met elkaar op de vuist om te zien wie er de beste is.
Verzamel virtue, items en power-ups
Het verzamelen van die virtue kan op veel verschillende manieren en dat is dan ook wat die uitleg liet zien. Naast andere spelers zit de wereld vol kleine en grote vijanden, en met het verslaan van deze vijanden verzamel je verschillende dingen. Zo kunnen sommige vijanden punten opleveren, kunnen ze items bevatten die je kunt gebruiken of power-ups. Want ohja, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Nightreign verzamel je hier geen wapens. Elke personage heeft zijn wapen en moveset, (welke tijdens de volle release meer variaties zal bevatten) en deze zal gedurende een match nauwelijks veranderen. De power-ups hebben hier te maken met hoe sterk je zelf bent: zo kunnen ze je cooldown verkleinen of je aanvallen meer kracht geven.
Waar je deze kunt vinden verschilt nogal. Soms liggen ze gewoon in de wereld, maar vaak zul je ze bij vijanden vandaan moeten halen. Zo laten elite-vijanden vaak virtue vallen, terwijl daadwerkelijke ‘bosses’ power-ups laten vallen. En ja, dit zijn daadwerkelijk bosses zoals je ze gewend bent uit Dark Souls. Je zult er waarschijnlijk ook best een paar herkennen, al is het vechten tegen deze bosses anders dan in die games.
Wie Nightreign heeft gespeeld, zal weten dat deze games een stuk sneller en dynamischer zijn. Het is niet de bedoeling dat je twintig minuten aan een baas verspild. Je aanvallen zijn harder en sneller, maar ook heeft The Duskbloods een enorme mobiliteit. Zo kun je standaard triple jumpen en heb je een dash, die ook gewoon in de lucht kan. Maar denk niet dat het daarom per se ‘makkelijker’ wordt. De bosses slaan nog steeds snel en hard, en je zult goed op zijn moves moeten letten om een plekje te vinden waarin je kunt terugslaan.
Samen tegen de rest (en dan weer tegen elkaar)
Als je dit lastig vindt, kun je daarnaast de hulp inroepen van andere spelers. Er zijn summons in de wereld, maar je kunt ook een coöp-pact sluiten. Simpelweg betekent dat dat je een andere speler vraagt of je tijdelijk samen wilt werken. Hierdoor kun je elkaar oproepen om moeilijke bosses te verslaan, maar kun je ook samen een pact vormen tegen anderen. Naast alle in-game vijanden probeert de game je namelijk wel op te zetten tegen anderen. Zo heb je bijvoorbeeld de ‘Ritual Grounds’, een event waarin een bepaalde plek op de map wordt aangewezen als Ritual Ground. Hier kun je snel virtue verzamelen door een soort van pact te zweren, maar ook door anderen af te maken binnen dit gebied.. Zit je echter in een coöp-pact met iemand dan kan diegene je niet aanvallen … tot hij de pact weer uitzet; al zitten daar gelukkig ook consequenties aan.
Er zijn nog veel meer van dit soort evenementten, plus een hele rits aan andere gameplay-mechanismen die ik wellicht niet helemaal snapte. Zo heb je bijvoorbeeld ook nog de ‘sigels’ die je aan het begin van de game krijgt, waardoor het naast al de chaos ook nog een ‘Weerwolven van wakkerdam’-tintje krijgt. Spelers krijgen hiermee persoonlijke doelen om te halen … en dat is naast het feit dat je de laatste ronde probeert te halen.
Mijn persoonlijke ervaring
Uiteindelijk heb ik een aantal rondjes gespeeld en drie van de zes personages die beschikbaar waren geprobeerd. Technisch gezien liep de game vrijwel vlekkeloos: ik heb een aantal keren last gehad van inputlag en framedrops, maar over het algemeen stond ik er versteld van hoe vloeiend het allemaal ging.
Wel weet ik niet zeker of deze game voor mij is. Het is namelijk ontzettend chaotisch. Het PvE-deel kan ik hebben. Het is ontzettend leuk om de wereld te ontdekken, deze uitgebreide en gedetailleerde fantasy setting te verkennen en de vele vreemde vijanden te zien die FromSoftware kan verzinnen. Ik ben alleen een ramp in PvP. Ik weet niet hoe sommige spelers het doen, maar die zoomen drie keer om me heen en bombarderen me met aanvallen voordat ik ook maar de A-knop heb gevonden. Maar één keer heb ik de laatste fase gehaald … en was daar al dood toen er iemand naar me keek.
Wel moet er gezegd worden dat het ontzettend tof is dat ik de laatste fase heb gehaald. Niet persoonlijk, maar vanwege de manier waarop ik speelde: door alle spelers te ontwijken. Het is me tijdens deze potjes duidelijk geworden dat er niet één manier is om de laatste fase te behalen, je zult alles een beetje moeten balanceren. Iedereen uit de weg gaan en je proberen te focussen op bosses en elite-vijanden voor power-ups lijkt een legitieme manier om te winnen.
Veel potentie
Het lijkt daardoor ook alsof deze game erg afhangt van je eigen vaardigheden, gemixt met een beetje geluk. Het geluk komt hem kijken bij de power-ups die je vind, maar uiteindelijk lijkt het belangrijker om goed met een personage om te kunnen gaan. Het lijkt me dan ook een game waarin iedereen uiteindelijk wel kan winnen, als je bereid bent om een beetje te leren en er tijd in te steken. Persoonlijk ben ik nog steeds ontzettend geïnteresseerd in de game. Niet alleen ziet het er fantastisch uit, maar de gameplay is experimenteel genoeg om me geïnteresseerd te houden. Ik heb nog nooit eerder zoiets gespeeld, en alhoewel het op het eerste gezicht ontzettend chaotisch is, denk ik dat het heel veel potentie heeft. Dus nu maar wachten tot hij uitkomt.
