Vanaf vandaag kunnen Switch- en Switch 2-bezitters aan de slag met D-topia. Voor mijn review speelde ik de Nintendo Switch 2-versie, maar beide uitgaven kosten €18,99. Ondanks dat ik van tevoren een ander soort titel had verwacht, kan ik wél zeggen dat ik positief verrast ben. Waarom dat zo is, dat lees je in deze review.
Welkom in dit Utopia-project
In D-topia stap je in het gloednieuwe leven van de 18-jarige Shiro. Deze niet-biologisch verwekte facilitaire manager staat beter bekend als nummer 46 en is rechtstreeks uit de Mother Plant terechtgekomen op het Utopia-project. Deze locatie, genaamd D-topia, wordt grotendeels beheerd door kunstmatige intelligentie. Hierdoor zou de blijdschap gemaximaliseerd moeten zijn. Toch is dat niet bij iedereen het geval en daarom repareer jij als facilitator niet alleen apparaten, maar help je ook de mensen om je heen. Soms zal je moeten kijken of het moreel verantwoord is om de regels te verbreken. Daarvoor zet je alles op een rijtje tijdens een Brain Meeting en daar maak jij zelf de meest grote beslissingen, waarvan de uitkomst impact heeft.
Praat gerust met alle (hoofd)personages
Als ik heel eerlijk ben, had ik interesse in D-Topia vanwege de puzzels. Desondanks wist het verhaal eromheen mij gelukkig ook te fascineren en dat is maar goed ook aangezien er veel leesvoer op je te wachten staat. Persoonlijk maak ik tot op heden zelden gebruik van AI. Toch is het erg bijzonder om een futuristische wereld als deze te zien, waar kunstmatige intelligentie zo erg op de voorgrond van het dagelijks leven staat. Daarnaast zitten de hoofdpersonages onwijs goed in elkaar. Dit komt dankzij hun uitgebreide backstory en sterke persoonlijkheid.
Af en toe mag je trouwens zelf kiezen wat er gezegd wordt. Dit zorgt voor een klein beetje interactie, maar had wat mij betreft anders geïmplementeerd moeten worden. Het lijkt er namelijk op dat je hoe dan ook hetzelfde antwoord krijgt, aangezien de personages meestal niet echt reageren op wat je gezegd hebt. De zinnen die overige bewoners in deze utopia zeggen, voegen gelukkig wel een extra laag toe en maken de wereld absoluut levendig.
Dat is dan ook de reden dat ik aan zou willen raden om juist in contact te komen met iedereen, met name de hoofdpersonages. Deze zijn goed te onderscheiden van de overige mensen en hebben altijd op verschillende dagmomenten iets te vertellen. Zelf kwam ik hier niet meteen de eerste dag achter waardoor ik een klein deel van iedereens achtergrondverhaal heb gemist. Dit is dus goed om rekening mee te houden voor jouw eigen playthrough.
Jouw werkdag was nog nooit zo leuk!
Hoewel er dus grotendeels gelezen moet worden, staan er zo nu en dan ook puzzels op je te wachten. De grootste hoeveelheid puzzels krijg je voorgeschoteld tijdens jouw werkdag. Omdat de soort puzzels uit D-topia voor mij vermakelijk waren, werkte ik vaak langer door zodat ik elke puzzel kon zien en oplossen. Het spel kent een paar soorten puzzels, al doen ze allemaal iets met cijfers. Zo moet je bijvoorbeeld cijfers naar de juiste plek zien te schuiven, moet je simpele rekensommen oplossen door blokjes te bewegen en is er een soort Picross-achtige puzzel aanwezig.
Puzzels kom je trouwens niet alleen tegen tijdens jouw in-game werkdag. Ze zijn immers ook te vinden voordat je het huis uit gaat, als soort gezondheidscheck, maar ook in het utopische D-topia zelf. Om puzzels in de wereld aan te treffen, moet je vaak naar de Block Side gaan. Dit is een virtuele wereld die erg lijkt op de normale wereld. Toch zijn hier problemen te zien, die vrijwel niet met het blote oog te zien zijn. Tijdens het avontuur wordt er een paar keer specifiek aan je gevraagd om naar de virtuele plek te gaan, al moet je ook zelf opletten. Zie je bijvoorbeeld een brandblusser die niet helemaal goed op z’n plek staat? Neem dan vooral een kijkje in de Block Side!
Maak je woning knus door te winkelen
Omdat je in heel dit spel pas net deel uitmaakt van het Utopia-project, is je woning nog aardig leeg. Gelukkig kun je met het salaris, dat je na je verrichte werk ontvangt, leuke items kopen om je huis te personaliseren. In het winkeltje zijn onder andere spelcomputers, sneakers en sportapparatuur te koop. Hoewel je er niks mee kan en ze dus puur cosmetisch zijn, laten ze de woning er toch persoonlijker voelen. Tevens zou je ze kunnen zien als een soort verzamelobject van deze game.
Muizen zijn daar evenals onderdeel van. In de eerste paar dagen heb ik weleens een muisje gezien, maar ik dacht eigenlijk dat die er was om de wereld een beetje op te vullen. Tot ik er op een gegeven moment mee ging praten, want het bleek dat je in zeven dagen tijd 20 muisjes kunt ontmoeten. Elk van deze piepkleine knaagdiertjes heeft tevens een eigen,soms ondeugend, verhaaltje – waardoor het vermakelijk is om ze te vinden.
Een simplistische wereld met een vleugje kleur
Artificial intelligence is zoals je eerder kon lezen een groot onderdeel van D-topia. Daarom is het goed om te zien dat de visuele stijl van dit spel simpel en futuristisch is. Het kleurgebruik is minimaal te noemen met de veelal witte en grijze tinten. Toch zit er per dagdeel een soort filter over, waardoor er heel subtiel gebruik wordt gemaakt van kleur. Daarnaast is de soundtrack erg rustgevend en voelt lo-fi-achtig aan. In de Block Side klinkt het daarentegen een stuk onprettiger, maar ik denk dat de makers daar bewust voor gekozen hebben. Het klinkt in de virtuele wereld namelijk net alsof de stroom door je lichaam giert, maar gelukkig is er grotendeels te genieten van een zachte beat.
Tot slot
Jammer genoeg heeft het einde niet echt impact op mij gemaakt, maar is aan de andere kant wel vredig te noemen. Misschien komt dat deels doordat ik het slot van een ander hoofdpersonage had willen zien. Dat is dan ook precies de reden dat ik voor de tweede keer aan de slag ben gegaan met de laatste dag. Normaal gesproken zou ik dat niet doen, maar ik probeerde met alle moeite Sona te vinden. Helaas bleek ze voor mij onvindbaar te zijn en daardoor is deze titel voor mij niet helemaal goed afgesloten. Ik ben immers ontzettend benieuwd hoe het met haar gaat na de grote beslissing die ik gemaakt heb, maar daar zou ik nooit achter komen…
