Onterecht vergeten?
Toen Nine Parchments een aantal maanden terug werd aangekondigd hadden velen er interesse in. Echter nu het wachten voorbij is schijnt de interesse in de chaotische dungeon-crawler grotendeels verloren te zijn. Heeft dit een reden of is de game simpelweg overrompeld door games als Super Mario Odyssey en Xenoblade Chronicles 2? Lees het in onze review!
Minimalistisch verhaal
Nadat een mysterieuze explosie een muur in de academie heeft opgeblazen waaien de Nine Parchments naar buiten en worden verspreid over de hele wereld. Deze moeten natuurlijk worden opgespoord en teruggebracht. Dit wordt gedaan door een groepje roekeloze studenten van de academie. Tijdens je zoektocht naar deze Nine Parchments zal je vele verschillende vijanden tegenkomen, welke in de vorm van slangen, apen, vogels, stieren en nog veel meer verschijnen. Deze worden begrijpelijk steeds lastiger te verslaan naarmate je verder in het verhaal komt. Ook zal je door meerdere verschillende werelden heen moeten om alle Nine Parchments op te kunnen sporen. Deze werelden zien er grafisch gezien allemaal geweldig uit. Het design van de werelden laat echter nog te wensen over. Je kan erg snel van het veld afvallen of teleporteren door het ontbrekende gevoel van diepte en afstand. Het kan dus zomaar voorkomen dat je midden in een gevecht bent en per ongeluk van het veld af loopt of teleporteert. Dit doordat je niet weet hoe ver je kan lopen of teleporteren. Als dit gebeurt word je weer helemaal teruggestuurd naar de vorige checkpoint.
Elementair met flair
Een van de hoogtepunten van Nine Parchments zijn de gevechten die in deze prachtige werelden plaatsvinden. De gevechten maken gebruik een elementair systeem, waarin bijvoorbeeld vuur ijs verslaat. Dit wordt gecombineerd met de vele verschillende typen aanvallen zoals stralen, (vuur)ballen en nog veel meer. Hierbij is het ook mogelijk een melee-aanval te doen en de vijanden te slaan met je staf. Echter is het handiger je afstand te houden aangezien je vrij snel bewusteloos op grond ligt als je lang genoeg in de buurt van vijanden blijft. Zoals eerder gezegd is het ook mogelijk om te teleporteren. Dit is zowel erg handig, als heel onhandig. Teleporteren maakt het mogelijk makkelijk en snel vijanden te kunnen ontwijken. Daarentegen val je zeer snel van het veld door teveel te teleporteren. Dit komt door het eerder vermeldde lastig inschatten van afstanden en dieptes. Het leukste aspect van Nine Parchments is dan ook al deze verschillende functies van het gevechtssysteem te kunnen combineren en er een goede strategie van kunnen maken.
Langzaam en repetitief
Terwijl je de Nine Parchments zoekt wordt het al snel duidelijk dat de gevechten zeer repetitief worden. Elk level is simpelweg rechtdoor lopen, vijanden verslaan en het einde bereiken. Er zullen dan ook om bijna elk hoekje in elk level een aantal vijanden staan. Een groot gedeelte van deze gevechten zullen tussen de twee en drie minuten duren, wat het na een aantal levels zeer langzaam en repetitief aanvoelt. Het is ook niet dat er om elk hoekje andere vijanden staan of dat het per level significant verschilt, het blijven constant dezelfde vijanden met steeds een ander element (met een paar uitzonderingen). Dit is dan ook waarom de bazen een leuke verandering zijn om de paar levels. Elke keer als er een baas verslagen wordt, zal er een van de Parchments vrij worden gegeven. Hierop volgend mag je een nieuwe spreuk uitkiezen wat de mogelijkheid geeft voor betere strategieën. Maar ook dit heb je na een aantal gevechten wel weer gezien en wordt tot de volgende baas weer zeer repetitief.
Je vrienden in de fik zetten blijft toch altijd het leukst
Gelukkig kunnen meeste problemen betreffende de repetitieve gameplay opgelost worden door lokaal of online samen te spelen. Hier kunnen namelijk een stuk meer onverwachte dingen gebeuren dan in je eentje, zoals je hele team in vuur en vlam zetten of elektrocuteren. Daarnaast maakt het spelen met meerdere mensen het mogelijk om andere spelers opnieuw tot leven te brengen. Deze vernieuwende factoren kunnen je niet alleen het repetitieve gedeelte laten vergeten, maar maken ook voor een aantal nieuwe strategieën en onverwachte gebeurtenissen.
Echter is de multiplayer niet helemaal vlekkeloos. In mijn ervaringen met de online co-op ben ik meerdere keren ogenblikkelijk dood neergevallen toen ik meedeed in een lobby. Ook werd ik telkens uit de lobby gegooid wanneer we een Game Over hadden, terwijl de host van de game gewoon terugging naar de vorige checkpoint. Gelukkig zijn deze twee problemen de enige twee grotere problemen aan de multiplayer en is deze voor de rest grotendeels vlekkeloos.
Magisch tragisch
Een groot probleem dat je snel zal tegenkomen wanneer je wilt wisselen tussen singleplayer en multiplayer is dat er maar één save file is voor beide modi. Dit betekent dus dat als je zou willen wisselen van singleplayer naar multiplayer – en vice versa – dat je je volledige save file zou moeten verwijderen en dus weer overnieuw moet beginnen. Het enige wat er behouden wordt is je voortgang betreffende je wapens, upgrades en level. Het idee hierachter is dat je de game zo vaak als je wilt met je nieuwe uitrusting kan uitspelen, maar dit zorgt eerder voor problemen dan voor een leuke mechanic.
Als je het verhaal ook daadwerkelijk tot aan het einde wil zien, zijn er twee mogelijkheden. Je kan het hele verhaal in je eentje proberen uit te spelen en de hele multiplayer niet aanraken tot je er klaar mee bent, maar je kan ook het hele verhaal meteen proberen uit te spelen met anderen. De meeste mensen zouden gaan voor de multiplayer, maar ook dat zorgt voor problemen. Als je voor multiplayer gaat mag je namelijk enkel en alleen met één ander groepje spelen. Als je even met een ander groepje zou willen spelen, moet je ook je save file weer verwijderen. Dit betekent daarbij ook dat je elke keer zou moeten wachten tot dit specifieke groepje online is om verder te kunnen gaan in het verhaal (en dus niet verder zou kunnen zonder Wi-Fi). Frozenbyte heeft op de negatieve feedback van de fans met betrekking tot dit probleem gereageerd. Er zal volgens Frozenbyte in januari een patch komen die ervoor zorgt dat er meerdere save files tegelijkertijd kunnen bestaan. Het vreemde hieraan is dat dit geen functie was op dag één, al helemaal op een portable console.
Conclusie
Nine Parchments heeft zeer veel potentie, maar het probleem is dat Frozenbyte deze potentie niet maximaal heeft benut. Het gevechtssysteem is leuk om mee te spelen, de multiplayer werkt grotendeels naar wens en de graphics zien er geweldig uit. Maar dat was het dan ook. De levels worden na een tijdje in alle opzichten repetitief en ondanks het leuke gevechtssysteem zijn er teveel gevechten die te lang duren om ervan te kunnen genieten. De multiplayer zorgt er gelukkig wel voor dat de levels en gevechten iets minder repetitief aanvoelen. Een zeer grote fout van Frozenbyte is het besluit om maar één save file tegelijkertijd te kunnen hebben. Tenslotte voegen de lichte RPG-elementen in de game zoals de skill-trees amper iets toe en voelen niet heel nuttig. Als je een groep vrienden hebt die allemaal wel een lolletje kunnen vinden in chaotische dungeon-crawlers is dit spel aan te raden. Anders wordt deze game al snel saai en repetitief.
+ Visueel uitstekend
+ Controls voelen goed aan
+ Lokaal en online co-op beide degelijk
+ Gevechtssysteem aantrekkelijk
– Repetitieve gameplay
– Zeer onhandig save systeem
– Single-player modus wordt frustrerend
– Irritante level design
– Lichte RPG-elementen ineffectief
Cijfer: 6,0
Lijkt me een gezellig chaotisch spel!
Iedereen zijn ding 😉