Op 18 juni kwam de langverwachte uitbreiding Afterimages uit voor Until Then. Deze titel wist vorig jaar juni grote impact te maken met de prachtige pixelart-stijl en het hartverscheurende verhaal. Ook ik was erg onder de indruk en beoordeelde de basisgame met maar liefst een 9,5. Het zal je dan ook niet verrassen dat ik erg nieuwsgierig was naar de Afterimages-DLC. De uitbreiding voegt 2 nieuwe hoofdstukken toe aan de verhaallijnen uit de basisgame. Ontwikkelaar Polychroma benadrukt daarom ook dat je Until Then nodig hebt om deze extra content te kunnen spelen. Mocht je die nog niet gespeeld hebben, doe dat vooral eerst en bewaar deze review voor daarna. Want ja, Afterimages blijkt een waardige uitbreiding. Waarom dat is leg ik je hieronder graag uit.
Maar voor wie het opviel dat er nogal wat tijd zit tussen de releasedatum van 18 juni en het online komen van deze review eerst nog een korte toelichting. De release-versie van Afterimages had op een specifiek punt last van een crash-probleem. De makers hebben wat tijd nodig gehad om het probleem te vinden en op te lossen. Vervolgens duurde het weer even voordat Nintendo de patch goedkeurde, waardoor ik pas afgelopen week verder kon. Gelukkig loste de update het issue op waardoor de DLC nu probleemloos te spelen is.
Een gewone middelbare schooldag, of toch niet?
Aangezien het voor mij ook alweer even geleden was dat ik de basisgame speelde, helpt het om ons geheugen op te frissen. Until Then speelt zich af in de stad Liamson, een fictieve versie van de Filipijnen in het jaar 2014. We volgen hoofdpersoon Mark Borja, een lui aangelegde tiener met twee passies: videogames en muziek. Mark woont alleen omdat zijn ouders in het buitenland werken om het benodigde inkomen te verdienen. De basisgame opende met Mark die nogal moeite heeft om wakker te worden. Onderweg naar school wordt duidelijk dat de presentatie die hij had moeten maken nog niet klaar is. Wat een slice-of-life-verhaal lijkt te gaan worden blijkt een unieke emotionele achtbaan.
Want een bepaalde ontmoeting zet een kettingreactie in gang die Marks leven op zijn kop zet. Mensen verdwijnen en herinneringen blijken onbetrouwbaar. Allesbehalve een alledaagse schooldag dus. Wat volgt is een onbeschrijfelijk mooi verhaal, een belevenis die je echt zelf moet ervaren. Zoals gezegd voegt de Afterimages-DLC twee hoofdstukken toe. Het was even zoeken hoe ik de uitbreiding kon starten, maar lang leve Google. Kies vooral niet voor continue, want dan ga je weer naar de basisgame. Nee, kies voor ‘select scene’ en dan vind je bovenaan ‘Afterimages’. Met welk hoofdstuk je vervolgens aan de slag gaat is aan jou.
Afterimages: Homecoming en Sparks
De DLC zoomt in op twee personages: Sofia en Mark. In het eerste hoofdstuk Homecoming volgen we Sofia die in de basisgame slechts een kleine rol vervulde. Door haar sprankelende persoonlijkheid is ze mij wel bijgebleven, dus het was heerlijk om haar nu beter te leren kennen. Het is 2021, de Covid-periode, en Sofia keert terug naar huis om de openstaande zaken na het overlijden van haar geliefde oma af te ronden. Sofia merkt dat er veel is veranderd. Bekende plekken zijn verdwenen, mensen zijn ouder geworden en bovendien wordt ze geconfronteerd met herinneringen uit het verleden. Ik zal verder niet op de verhaallijn ingaan, maar zoals we mogen verwachten van de makers ontvouwt zich ook hier een ontroerend verhaal over rouw.
In Sparks is het 2018 en Mark is inmiddels de trotse en verantwoordelijke vice-voorzitter van zijn studievereniging. We volgen een nieuwe verhaallijn, of beter gezegd een alternatieve speelronde naast de drie uit de basisgame. Hier komt hij een nieuwe liefde tegen, maar ook een onverwachte oude vriendin. Is Mark echt veranderd als persoon of zal een vonk alles wat hij heeft opgebouwd in de as leggen? De vijf uur durende verhaallijn komt wat traag op gang, maar wist mij uiteindelijk weer enorm te raken. Ook hier verklap ik niets, maar de makers hebben met beide hoofdstukken een waardig vervolg gegeven aan wat Until Then zo prachtig maakt.
Bekende gameplay-elementen
Wat betreft de gameplay volgt Afterimages wat we kennen uit Until Then. Het visual-novel-lezen wordt gecombineerd met 2D-sidescrolling point-and-click-elementen, het gebruik van je mobiele telefoon en minigames. Vooral het ‘bakken’-spel in Homecoming vond ik erg leuk. De minigame in het hoofdstuk van Mark is passend bij het verhaal, maar vond ik wat minder geslaagd. Je moet namelijk met je cursor een woord zien aan te klikken. Dat vraagt timing of eigenlijk meerdere pogingen op goed geluk. De besturing werkt op zich prima, al is het soms even zoeken welke knop(pen) je nodig hebt. Maar door gewoon te proberen kom je een heel eind. En als er niets gebeurt op je scherm is dat je cue om wat knoppen in te drukken. De pixelart is trouwens ook nu weer prachtig.
Must-play voor fans
De makers hebben hun ontroerend mooie schrijfwerk een waardig vervolg gegeven met de Afterimages-DLC. Voor fans van Until Then is dit dan ook een must-play. De uitbreiding is voor €4,99 te koop in de Nintendo eShop, maar tot en met 19 augustus betaal je €4,49. Daarvoor krijg je 5-8 uur aan extra content. Voor wie de basisgame nog niet gespeeld heeft maar wel deze hele review heeft gelezen: overweeg je Until Then aan te schaffen dan kun je kiezen uit de digitale versie in de Nintendo eShop of een fysieke versie die op 3 september uitkomt. De fysieke uitgave bevat zowel de basisgame als Afterimages.
