“Iwata zag zijn eigen games als kinderen”

Iwata was naast een CEO voor Nintendo een grote gameliefhebber. Een interviewer, die goed contact met hem had, heeft nog een laatste artikel geplaatst met dingen die wij nog niet wisten over z’n favoriete game en houding tegenover de pers. 

Allereerst had Iwata een bijzondere band met de games waar hij aan  heeft gewerkt (onder andere Kirby Super Star, Earthbound en Super Smash Brothers). Z’n favoriete game was dus een moeilijke keuze,omdat hij als gameontwikkelaars z’n eigen games meer als kinderen zag. Hij werkte dag in, dag uit aan een game en uiteindelijk begon Iwata er een band mee te krijgen.  Hij had zo veel herinneringen aan die games en de game voelde daarom compleet anders aan.

Als gameontwikkelaars hoort een game spelen ook bij je werk. Het polsen of een game goed of slecht is, vond Iwata daarom lastig. Zeker als het z’n eigen game was.

Dit gaat zelfs verder dan games. Iwata zei dat zelfs een bezoek aan een pretpark, als  Disneyland, anders aanvoelt als bij een normale bezoeker. Iwata dacht na over hoe de ontwerpers van een attractie na gedacht hadden over het vermaken van de mensen. Ook bij films dacht hij steeds na over andere mogelijkheden voor hoe de film in elkaar kon zitten.

Het origineel antwoord volgens de interviewer staat hier:

“Ummm…that’s a difficult question. I was a game developer myself, so I have special attachment to all the products that I was deeply involved in as a programmer or a producer, whether it’s “Kirby Super Star (known in Japan as Hoshino no Kirby)”, “Earthbound (MOTHER 2)”, or “Super Smash Bros. (Dairanto Smash Brothers)”. So it’s pretty hard to name only one.”

“I look at all these games that I produced at very close range, as if they were my children, so to say. The proximity of my perception therefore differs from other people. When I was developing them, I was working almost every day (all night long) till I saw the sun rising over Mt. Fuji. So when I think about them, the memories of those creative endeavors come flashing back altogether as one set―about how I came up with the original concept, what I was thinking at the time to shape it into a tangible form, what portion of these thoughts actually reached the customers and what didn’t, and what kind of struggles and dramatic events I went through during the development process―you know, things like that. These emotions clearly separate my way of perceiving them from any other person who can get fascinated in these games strictly as one of many ordinary players.”

“So it’s not easy to say which game I like the best. As a creator, it became habitual for me to think about why a certain product became such a huge hit, or on the contrary, why another game that I thought was really fun to play couldn’t gain that much support and attention. Perhaps. I am not enjoying these games in the same way as ordinary customers who buy those products to get a thrill out of them. That’s because I’m enjoying them as a part of my job.”

“Let’s say, I go to Disneyland. In the extreme case, I can’t be a visitor who simply gets excited experiencing an attraction. Instead, I tend to put myself in the shoes of those who created it. That has become my habit. Even when I am watching a movie, I can’t help but imagine what may have been going through the mind of the filmmaker in creating a particular scene. My head starts spinning in that direction instantaneously even though I’m not a specialist of motion pictures.”

Op het einde wist de interviewer nog te vertellen dat Iwata altijd erg aardig was tegenover de pers. Waar andere CEO’s zich na een persconferentie snel uit de voeten maken, wilde Iwata iedereen te woord staan. Iets wat jammer genoeg niet meer zal gebeuren, Iwata is namelijk op 11 juli overleden.