De eerste mens op de maan zei legendarische woorden:”een kleine stap voor een mens, een grote stap voor de mensheid”. Met Mario en zijn vrienden hoop ik ook die zin een keer te mogen zeggen op een vreemde planeet. Want Mario is deze keer op eenzame hoogte.
Revoluties komen en gaan. Super Mario 64 was zo’n revolutie. Volgens mij niet het allerbeste spel ooit, maar zeker wel een mijlpunt voor het hedendaagse gaming. Nogmaals probeert Nintendo, Mario 64 te overtreffen, met Sunshine was dit namelijk niet gelukt. Juist daarom wordt Mario dit keer de ruimte in geslingerd.
Bowser heeft namelijk weer eens zon krankzinnig plan om Peach te ontvoeren. Ookal werken zijn plannen nooit, hij probeert het steeds weer. Bowser probeert dit keer niet alleen peach, maar het hele kasteel te ontdoen van de aarde. Hij heeft namelijk kabels gespannen en trekt daarmee het kasteel uit de grond. En het je zal het geloven of niet, mario heeft net daarvoor een brief gehad van Peach waarin stond dat hij even langs moest komen. Het is namelijk het eens-in-dehonderd-jaar sterrenfestival. Mario komt aan, en wordt door een van bowsers trouwe koopas het universum in geslingerd. En ligt daar bewusteloos op een aangename groene planeet……
Als hij bijkomt ziet hij verschillende konijnen die hem vragen verstoppertje te spelen. Je komt er dus al snel achter dat je weer een heel arsenaal aan sprongen tot je beschikking hebt. Ze werken allemaal heel goed. Evenals de camera die je nooit uit het oog verliest. Het speelt allemaal heel erg lekker. Nadat je de tutorial heb gehad komt je op een vliegend schip. Hier wordt verteld door de jongedame Rosalina dat –als je Peach wilt redden- je de kracht van de power stars moet hebben. Hiermee kun je het schip laten vliegen, en kun je dus reizen naar de plek waar Peach wordt vastgehouden. Hier begint je Queeste.
Elke keer als je een Power Star verzameld kun je toegang krijgen tot een nieuws level om, opnieuw, Power Star te verzamelen. Dit is ook gelijk het eerste en enige minpuntje. Naar mijn mening wordt het verzamelen van sterren op den duur saai. Ookal zijn het er nog zo veel –namelijk 120- het begint na 70 sterren toch saai te worden.
Natuurlijk laat je Mario springen door op de A-knop te drukken. Andere soorten sprongen doe je door 1 of 2 andere knoppen in te drukken. Hierbij moet ik zeggen dat je nooit het overzicht verliest van de acties die je kunt uitvoeren. Je leert hoe je Mario moet bewegen en vergeet dit het hele spel niet meer. Een ander nieuw element is de stervormige cursor die over het scherm zweeft, met deze kun je sterrenstof afschieten. Dit is handig als je een vijand tijdelijk wilt verdoven. Om hem daarna te verslaan is het enige wat je nog moet doen op hem inlopen. De belangrijkste nieuwe move van Mario is toch wel de spin. Hiermee kun je vijanden gemakkelijk uit schakelen en in het water sneller vooruit komen. En die vijanden zijn er genoeg.
Vijanden variëren van goombas tot vuurballen die op je af komen, tot bullit bill op een verlaten planeet, veel variatie dus. Daarnaast zijn de eindbazen een prettige afwisseling op de normale vijanden. De eindbazen zijn vaak grote en gespierde monsters en hebben meerde klappen nodig op te worden verslagen.
Het level design is prachtig gedaan. Met name de ronde planeten waar je gewoon op kunt lopen. Als je een lange sprong doet blijf je er zelfs even rond cirkelen. Dan valt ook gelijk op hoe men hier met de zwaartekracht heeft gewerkt. Op de ene planeet heb je namelijk meer zwaartekracht als de andere. Dit maakt het spel alleen al leuk zonder echt iets te doen. Van simpel rondlopen heb je dus al plezier.
Als je van planeet naar planeet wilt reizen heb je verschillende mogelijkheden. Je kunt proberen en naartoe te springen of een launch star te gebruiken. Dze activeer je door er vlak bij te staan en een spin-move uit te voeren. Ook heb je Pull-Star, hierbij richt je op de ster en druk je op A. Mario word er zo vanzelf naartoe getrokken.
Ook de grafische kwaliteit van Super Mario Galaxy doet wonderen. Alles is oogstrelend mooi. Alles ziet er mooi uit, van bomen tot water van rotsen tot wolken. Ik durf met zekerheid te zeggen dat dit zelfs een jaar na de releasedatum nog steeds het mooiste spel is wat je op de Wii kan krijgen.
Het verhaal is misschien wel wat afgezaagd en altijd maar sterren verzamelen saai, maar dat is Super Mario Galaxy in zijn totaal niet. Het spel laat zich spelen, je hebt al lol bij het zien van de vele sprongen die Mario kan uitvoeren. De grafische kwaliteit voegt hier zeker wat toe.
Een spel kan voor mijn gevoel nooit perfect zijn, maar Super Mario Galaxy komt toch al heel dicht in de buurt. En daarom beloon ik dit spel met de bijna perfecte score van een 9.5/10
