De verhalen dat Nintendo teveel gericht is op het grote publiek, en haar echte fans links laat liggen, kan voor sommige een reden zijn om geen Wii te kopen. Toch lopen deze mensen een aantal grote titels mis, waaronder The legend of Zelda: Twilight Princess. De vertrouwde Zelda sfeer komt weer helemaal tot leven in deze nieuwe game, waar gelukkig ook veel nieuws in te ontdekken valt. Duik mee in het nieuwste avontuur van Link en Zelda in The legend of Zelda: Twilight Princess.
Van boeren jongen tot wolf
Het verhaal begint in het kleine dorpje genaamd Ordon. De inwoners leven er in vrede samen, en houden zich voornamelijk bezig met schapen en geiten hoeden. In dit dorpje leeft ook een jonge man genaamd Link. Hoewel hij grootse plannen heeft voor de toekomst, houd hij zich nu nog voornamelijk bezig als oppas voor de kinderen in het dorp. Natuurlijk heeft hij ook nog enige vrije tijd om zijn zwaard vecht technieken uit te breiden. Gelukkig maar, want dit zal hij nog hard nodig hebben in de duistere tijden die in aantocht zijn.
De dag dat zo mooi was begonnen, eindigde letterlijk in totale duisternis. Een vriendin van Link werd ontvoerd door een stel trollen die aan kwamen rijden op everzwijnen. Link probeerde haar nog te redden, maar stuitte al snel op een vreemde, duistere muur die vlak buiten Ordon opdoemde. Voordat Link er erg in had, werd hij door een mysterieuze hand de diepte in getrokken. Bij ontwaken hoorde hij het lachje van een nieuw personage in dit Zelda avontuur, Midna. Dit vreemde wezentje zal een belangrijke rol gaan spelen in het hele verhaal.
En of dit nog niet het ergste was. Link was veranderd in een wolf! Niet iets dat je elke dag meemaakt dus. En hier begint het verhaal van onze jonge avonturier Link. Ondanks dat Nintendo veel leuke en vernieuwende elementen in het verhaal heeft verwerkt, is het toch allemaal dezelfde Zelda sfeer gebleven. Aan de ene kant zeer positief, maar dit is alweer het zoveelste verhaal waarin Link zijn eigen Hyrule moet redden van de duistere Ganondorf. Misschien eens een keer tijd voor vernieuwing?
Een reis vol ontdekkingen
De reis die je samen met Midna maakt, leid je langs de grote uitgestrekte velden, prachtige meren en koude bergen die Hyrula bezit. De enorme omgeving die valt te ontdekken, maakt de 50 uur gameplay echt wel vol.
Maar dit is natuurlijk nog niet alles. Zoals we in elke Zelda game gewend zijn, moet de dappere Link ook dit keer weer dungeons doorlopen. Deze imposante kerkers, grotten, mijnen en tempels zijn in elke Zelda game terug te vinden, maar nog nooit zo goed als in deze game. De niet al te moeilijke puzzels zijn verwerkt in de enorme kerkers en imposante tempels die Link moet doorlopen. Afgewisseld met hier en daar een aardig pittige puzzel, maakt deze game een uitdaging voor jong en oud. Daarnaast heb je ook nog de niet al te makkelijke submissies. Op deze manier houd je de mensen van Hyrule te vriend, die je toch wel nodig zal hebben om verder te komen in het verhaal. Zo kun je bijvoorbeeld de golden bugs verzamelen voor de nogal arrogante Agatha. Of leuke spelletjes spelen op verschillende plekken in het hele spel. Het is geen verplichting, maar wel een hele leuke toevoeging die bij het oplossen veel voordelen met zich mee brengt.
Hetgeen wat mij opviel is de moeilijkheidsgraad van deze game. Dit keer is deze vooral gelegd bij de puzzels die je moet oplossen, en niet bij de eindbazen van elke dungeon. Dit vind ik persoonlijk wel erg jammer, aangezien je hiermee toch de uitdaging eruit haalt voor als je de game nogmaals wilt spelen. De meeste eindbazen zijn al na 3 keer raken verslagen. Hoewel er gelukkig een paar zijn, zoals deze hieronder, die wel moeilijk zijn om te verslaan.
Natuurlijk waren er hoge verwachtingen van de zwaard gevechten. Met de komst van de Wiimote zou dit de beleving nog echter maken. Helaas moet ik je daarin teleur stellen. Met de komst van de Wii motion Plus, heeft Nintendo al aangegeven dat de Wiimote niet werkt zoals het oorspronkelijk behoord te werken. De gevechten zijn daardoor niet 1 op 1, wat toch wel jammer is.
Dit neemt echter niet weg dat het wel ontzettend leuk is om de game op deze vernieuwende manier te spelen. Het werkt allemaal ontzettend lekker. Schudden met de Wiimote zorgt voor verschillende zwaard technieken die Link in het hele verhaal leert. Ook het gebruik van de Wiimote om boog, slingshot en clawshot te mikken is erg goed verwerkt in de game. Dit geeft je een ontzettende vrijheid in de game, wat een zeer lekker gevoel is voor de fans, maar ook voor de nieuwkomers.
Op grafisch gebied valt er nog wel het een en het ander op te merken aan de game. Niet alles is even mooi afgewerkt, wat deels de oorzaak is door de port van de Gamecube versie. Maar ondanks deze misstap die Nintendo heeft gemaakt op grafisch gebied, moet je niet verwachten dat de game er zeer slecht uit ziet. Vergeleken met de Gamecube versies van Zelda, is het wel een enorme stap naar perfectie. En deze kleine foutjes worden overschaduwd door de geweldige gameplay die je eraan over houdt.
Conclusie
The legend of Zelda: Twilight princess is ondanks de wat verouderde formule, een vernieuwing voor de Zelda reeks. De verbeterde graphics zijn toch wat onder de maat, maar worden overschaduwd door al het goeds dat deze game bevat. De vrolijke deuntjes die je tegemoet komen tijdens het spelen, de vele dungeons die je moet doorlopen en de leuke submissies maken dit spel echt tot een topper. Ook echte Zelda fans zullen weer smullen van deze game, hoewel ik Nintendo wel vriendelijk wil vragen om in de komende Zelda de verhaallijn eens aan te passen. Dit neemt echter niet weg dat het een ontzettend goede game is, die je als Wii bezitter echt een keer gespeeld moet hebben.
Graphics: 8/10
Geluid: 9/10
Gameplay: 10/10
Moeilijkheidsgraad: 8/10
Replayability: 7/10
Eindcijfer: 9.0
