Ooit aan het hoofd willen staan van je eigen vampieren realm? Dan ben je bij Immortal Realms: Vampire Wars aan het goede adres. In deze Empire Management game neem jij namelijk een machtige vampieren clan onder je hoede, waarmee je probeert jouw rijk te beschermen en uit te breiden. Neem dorpen en steden over en laat het simpele volk dat daar leeft zorgen voor een voorraad bloed waarmee jij je leger onderhoud. Vul je leger aan met weerwolven, vleermuizen en ander ondood gespuis en zorg ervoor dat niemand jouw gezag durft te ondermijnen. Neem de mensenwereld langzaam over of neem het op tegen de andere vampieren clans die het op jouw rijk gemunt hebben.
Beheer je eigen rijk
Voor iedereen die de term “Empire Management” niet kent, het is de verzamelnaam voor strategische games die draaien om het pikken van land, het managen en uitbreiden van je legers, en het beheersen van de wereldkaart. Het grootste deel van de game speelt zich af op deze wereldkaart, welke is verdeeld is in kleine gebieden. Jij bestuurt je legers en laat deze door middel van actie punten over deze kaart heenlopen, waarbij ze o.a. gebieden kunnen overnemen en gebouwen kunnen gebruiken en verbeteren. Elk leger heeft standaard twee actiepunten en als je al je actiepunten hebt verbruikt is je beurt afgelopen. Daarna mogen je tegenstanders, welke waarschijnlijk zullen proberen het land terug te pikken of jou aan te vallen. Als je leger wordt aangevallen (of jij valt aan) vechten beide partijen dit uit op een vierkant grid, waarbij je units om de beurt mogen verplaatsen en aanvallen. Zo gaat de game door tot één partij de winconditie heeft bereikt.
Bloed en kaarten
Dit klinkt misschien aardig rechtdoorzee, maar zo makkelijk is het allemaal nog niet. Het belangrijkste in deze game zijn namelijk je legers, en deze onderhouden en uitbreiden hebben nogal wat voeten in de aarde. Je begint namelijk maar met een klein leger. Vaak heb je maar één of twee units, en je zult zelf op zoek moeten naar units om te rekruteren. Deze vind je op speciale plekken op de wereldkaart, maar om ze te rekruteren zul je deze plekken wel moeten bezitten. Zo krijg je bijvoorbeeld vampieren uit kastelen en landhuizen, vleermuizen uit grotten en wolven uit het bos. Om ze te rekruteren moet je ze betalen met bloed, wat in deze game gelijk staat aan inkomsten. Bloed krijg je vooral van de bevolking uit dorpen en steden. Je kunt hierbij gaan voor de passieve inkomsten (elke inwoner geeft 1 bloed per beurt) of voor de actieve, door iedereen in het dorp af te slachten om snel veel bloed te krijgen. Je zult merken dat je hier goed over na moet denken, omdat je al snel meer bloed nodig hebt dan je denkt. Niet alleen omdat je leger elke beurt een bepaalde upkeep aan bloed vraagt, maar ook omdat je bloed nodig hebt voor het spelen van kaarten. Je kunt tijdens je beurt namelijk ook kaarten spelen, welke in Immortal Realms: Vampire Wars gelijk staan aan een soort van speciale acties. Aan het begin van een jaar (elke beurt is één seizoen, dus 4 beurten in een jaar) krijg je vijf kaarten, waarvan je er drie mag houden. Deze mag je spelen wanneer je wilt en doen dingen als het rekruteren van units goedkoper maken, je bloedproductie verhogen, of het dwarsbomen van je tegenstanders. Hoe beter de kaart, hoe meer bloed hij uiteraard kost. Interessant is dat, hoewel er later natuurlijk manieren zijn om kaarten te ruilen of te kopen, je kaarten wel weggaan als je ze gebruikt hebt. Je zult dus goed moeten nadenken hoe, waar en wanneer je ze wilt gebruiken. Het gebruik van de goede kaart op de juiste plek kan daadwerkelijk het verschil betekenen tussen nieuw land verkrijgen of afgemaakt worden door een vijandige clan.
Positionering is erg belangrijk
Maar ook de gevechten zelf zijn een stuk lastiger dan je in eerste instantie denkt. Zoals ik al zei vecht je met andere legers op een vierkant grid, waar je units om de beurt verplaatsen en aanvallen. Interessant is echter dat elke unit maar één actie heeft. Wil je bewegen? Dan zul je dus niet kunnen aanvallen, en als je aanvalt kun je niet bewegen. Ook kunnen je units niet door elkaar heen bewegen. Dit klinkt misschien niet als een heel groot probleem, maar als je je units ergens neerzet zonder goed na te denken kun je dus per ongeluk jezelf dwarsbomen. Sowieso is de positionering van units erg belangrijk. Niet alleen is het omsingelen van units een heuse tactiek in deze game (je krijgt er bonussen voor tijdens het aanvallen), maar ook zijn er speciale shrines op het veld te vinden. Deze shrines geven de vakjes ernaast een bepaalde bonus, zodat je bijvoorbeeld meer attack of armor hebt, of je units over het veld kunt teleporteren. Ideaal zou zijn om deze zoveel mogelijk te gebruiken, maar ja, de vijand kan er natuurlijk ook op staan. En wie zegt dat de vijand jouw kant op komt als je erop staat? Als ze van een afstandje op je gaan staan schieten heb je er nog niet zoveel aan, hoe groot de bonus dan ook mag wezen.
Zeer uitgebreide campaign
Dit alles zorgt voor een verdraaid ingewikkelde strategische management game, die al snel overweldigend kan aanvoelen als je het genre niet gewend bent. Zo hebben we het bijvoorbeeld nog niet eens gehad over Vampire Lords (speciale units die aan het hoofd van je leger staan) welke kunnen levelen, speciale kaarten hebben die je in gevechten kan gebruiken en bepaalde items kaarten die je Lords kunnen equippen. Ook kun je je “clan” levelen, waardoor je bonussen uit een skill tree kunt kiezen. Het is dan maar goed dat de game, naast een goede tutorial, de campaign gebruikt om je de vele facetten van het spel te leren. De campaign mode vertelt het verhaal van de drie clans die je kunt spelen, door je hapklare levels te geven die speciale regels hebben. Zo kun je in het eerste level van de Dracul clan alleen maar units rekruten door middel van kaarten. Klinkt misschien irritant, maar daardoor krijg je wel door hoe goed kaarten kunnen zijn en hoe belangrijk het is om deze op de juiste momenten te spelen. In het tweede level kun je al wat meer, maar is de skilltree van je clan bijvoorbeeld veel kleiner dan in de volledige game. Ook dit klinkt misschien alsof je wat mist, maar laat je wel ervaren welke opties van de skilltree belangrijk zijn en hoe ze invloed hebben in game. Het is een hele slimme manier om je bekend te maken met de game en je te laten inzien hoe alle spelmechanieken invloed hebben op elkaar. Het is dan ook zeker aan te raden om in ieder geval een paar campaign missies te spelen voordat je aan sandbox begint. De sandbox mode gooit je namelijk meteen in het diepe, en alhoewel het niveau van de A.I. naar eigen inzicht aangepast kan worden, heb ik al ondervonden dat die absoluut geen meelij met je heeft. Oef.
Hoe doet de game het op de Switch?
Grafisch gezien ziet de game er prima uit op de Switch. Er zitten een aantal kleine grafische foutjes in (je units in battle geven niet altijd het juiste aantal mannetjes aan, ook houden de animaties er wel eens mee op), maar dit zorgt verder niet voor een verminderde spelervaring. De muziek is daarnaast verder prima en zet een prima sfeer neer. De game heeft op bepaalde punten ook stemacteerwerk (vooral in de campaign) al had deze wel iets beter gemogen. De stemmen klinken op sommige momenten wel erg geforceerd, en ook hebben je units in gevechten maar één strijdkreet. Deze wordt vervolgens lekker vaak herhaalt als je ze selecteert. Serieus, je kunt maar zo vaak “For the Dracul!” horen voordat het begint te irriteren. De controls zijn daarnaast misschien even wennen, maar worden op een goede manier gebruikt. Net zoals andere strategische games heb je veel verschillende statistieken die je in de gaten wilt houden die je snel wilt kunnen checken.
Te kleine tekst
Het enige wat wel vervelend is, is dat sommige dingen in handheld daadwerkelijk te klein is om te kunnen zien. Vooral tijdens gevechten heb je veel dingen tegelijkertijd op het scherm, dingen die je graag in de gaten wilt houden. Boven elke unit heb je bijvoorbeeld een kleine HP bar, die bij het selecteren van een aanval laat zien hoeveel HP jij en/of je tegenstander verliest als je de aanval daadwerkelijk aanvalt. Nou is deze HP balk al klein, maar het nummer van het HP dat daarboven wordt weergegeven is simpelweg niet te lezen. En ook de kaarten van de tegenstander hebben hier last van… Wanneer er een kaart gespeeld wordt verschijnt deze namelijk op het veld, waar hij even blijft zweven voordat hij verdwijnt. Deze is echter te klein en te kort zichtbaar om goed te kunnen lezen wat hier nou opstaat. Vervelend, want het is toch handig om te weten of die ene unit waarmee je wilt aanvallen plots 40% minder aanvalskracht heeft. Dan kun je er wellicht iets mee doen, maar dat werkt natuurlijk niet als je het niet weet. Jammer, want met de lengte die een volledige game kan hebben (die kan ERG lang worden) is het heerlijk om af en toe wat beurten tussendoor in handheld te doen.
Conclusie
Uiteindelijk is Immortal Realms: Vampire Wars een goede en leuke empire management game, al is hij wellicht wel wat aan de moeilijke kant als je niet bekend bent met het genre. Gelukkig gebruikt de game de (zeer) uitgebreide campaign om je langzaam alle aspecten van de game te leren. Ben je echter wel bekend met het genre, dan nog brengt Vampire Wars: Immortal Realms unieke mechanieken naar de tafel die ervoor zorgen dat het een plezier is om te blijven spelen. Vooral het kaartensysteem is daarbij interessant. De kaarten zijn namelijk krachtig genoeg om je game te maken of te breken, en zullen dus goed moeten worden meegenomen in je strategie. De verschillende opties die de game daarnaast biedt (drie verschillende clans om te spelen, elk met hun eigen units, krachten en kaarten), zorgen ervoor dat je niet snel uitgespeeld bent. Een aanrader dus voor iedere fan van het genre, of voor iedereen die zin heeft in een goede strategie game.
Cijfer: 8
