In het jaar 2000 verscheen het allereerste spel met kangoeroe Kao in de hoofdrol. Sindsdien heeft het personage verschillende games gehad, maar sinds 2005 hebben we Kao niet meer zien schitteren. Gelukkig is het vanaf vandaag, na heel wat jaren gewacht te hebben, eindelijk tijd voor de nieuwste titel. Kao the Kangaroo is namelijk nu beschikbaar op PlayStation 4 en 5, Xbox, pc via Steam en natuurlijk ook de Nintendo Switch. Ongeveer drie maanden geleden mochten we het 3D-platformspel al even uitproberen op de computer en waren we best positief, maar zal dat nu nog zo zijn nu we de volledige game in bezit hebben op Nintendo’s hybride console? Je leest het in deze review.
Een nieuw begin
Het spel begint nadat Kao wakker wordt na een vreselijke nachtmerrie. In deze nare droom komt Kao erachter dat Kaia in de problemen zit. Het leek erop alsof zijn zus hem kon vertellen wat er met hun vader gebeurd was. Wat er precies met deze familieleden gebeurd is, is onduidelijk, maar gelukkig krijgt Kao toestemming van zijn moeder om op avontuur te gaan en coach Walt te zoeken. Terwijl je onderweg bent naar Walt, leer je alles wat Kao the Kangaroo je te bieden heeft. In dit eerste level leer je namelijk hoe je moet lopen, springen, rollen en uiteindelijk leer je hoe je jouw gloednieuwe bokshandschoenen moet gebruiken.
![](http://dailynintendo.nl/wp-content/uploads/2022/05/kao-lava-cave-1024x576.jpg)
Na dit eerste vriendelijke uitleglevel keer je weer terug op jouw eigen eiland. Hier kom je erachter dat er vreemde kristallen, genaamd Runes, verspreid zijn over het hele eiland. Deze kristallen zijn verbonden met speciale poorten, die enkel geopend kunnen worden als je voldoende Runes hebt verzameld. Jij krijgt de taak om een aantal van deze Runes te vinden en zo het volgende level te ontgrendelen. Dit is dan ook de manier hoe je uiteindelijk alle levels kunt spelen. Ik moet wel echt zeggen dat Kao the Kangaroo goed haar best heeft gedaan om alle spelers duidelijk uit te leggen wat je precies kunt doen. Hoewel jij, de lezer van deze review, misschien wel eerder een 3D-platformspel hebt gespeeld, geldt dit natuurlijk niet voor iedereen. Als dit jouw allereerste spel zou zijn weet je in ieder geval wat er van jou wordt verwacht zonder dat je in het diepe gegooid wordt.
Gameplay
Kao the Kangaroo is eigenlijk een vrij normale 3D-platformer, maar toch heeft het een aantal leuke dingen te bieden. Om te beginnen dienen de werelden, die alle levels bevatten, ook zelf als een soort level. Op deze eilanden zijn namelijk net zoals in de levels munten, diamanten en kristallen te vinden. Dit is een leuk idee en is hoe dan ook een stuk vermakelijker dan een standaard 2D-levelselectiescherm, aangezien je lekker rond kan lopen en voorwerpen kan verzamelen. Ook kun je meteen een bezoekje brengen aan de winkel waar je hart stukjes, levens en kleding kan kopen voor Kao die vooral later in het spel goed van pas komen.
![](http://dailynintendo.nl/wp-content/uploads/2022/05/kao-and-barrel-1024x576.jpg)
Wat Kao the Kangaroo iets specialer maakt dan andere 3D-platformspellen zijn niet de letters k, a en o die je kunt verzamelen in de levels, maar de magische bokshandschoenen. Tijdens het hele avontuur kom je namelijk in bezit van verschillende krachten voor jouw bokshandschoenen. Omdat ik zo min mogelijk wil verklappen, zal ik het alleen even hebben over het eerste setje dat je kunt bemachtigen. De eerste magische bokshandschoenen, waarmee je aan de slag mag gaan, is de vuur variant en deze vuur bokshandschoenen hebben meteen al een interessante functionaliteit. Hoewel het hier niet makkelijker mee gaat om vijanden, die variëren van kikkers tot apen, te verslaan, helpen ze je wel om door levels te komen. In de eerste paar levels, welke trouwens lekker groot zijn, zul je de vuurkracht moeten gebruiken. Bijvoorbeeld om ovens mee aan te zetten, hout en spinnenwebben te verbranden en ijs te laten smelten. De handschoenen zijn wat mij betreft een leuke manier om verschillende dingen toe te voegen aan het spel waardoor alles lekker verfrissend blijft.
Helaas is de Switch-versie niet fantastisch
Hoewel er met de gameplay zelf weinig mis is, gaat het achter de schermen helaas niet altijd goed. Het uiterlijk is prima te noemen, maar op de Switch is het absoluut niet meer dan dat. Dit is erg jammer, aangezien ik erg te spreken ben over het kleurrijke uiterlijk en de stijl van deze game. Helaas oogt de wereld wat korrelig en is daardoor niet super scherp. Ook heb ik regelmatig ervaren dat het spel hapert of net niet helemaal soepel loopt. Op de computer en tevens op de andere krachtige consoles zal je hier geen problemen mee hebben en ziet het er, zoals je op de afbeeldingen in deze review kan zien, wel mooi uit.
![](http://dailynintendo.nl/wp-content/uploads/2022/05/kao-o-the-roof-1024x576.jpg)
Bovendien waren er in mijn reviewperiode ook een aantal bugs aanwezig. Zo is de muziek een keer weggevallen, waren de icoontjes op het scherm ineens verdwenen en ging er regelmatig iets mis met het opslaan van deze titel. Het is in Kao the Kangaroo namelijk niet mogelijk om handmatig jouw voortgang op te slaan waardoor dit automatisch moet gebeuren. Helaas ging dit niet altijd goed waardoor ik de lange levels opnieuw moest spelen. Ik heb hoop dat een update deze problemen kan oplossen, maar of het spel ook stabieler kan worden gemaakt betwijfel ik.
Conclusie
Ik denk dat het verstandig is om maar meteen met de deur in huis te vallen en te zeggen dat ik het niet aanraad om Kao the Kangaroo op de Nintendo Switch aan te schaffen. Met de gameplay zelf is eigenlijk weinig mis, maar de bugs en haperingen zorgen voor een game-ervaring die niet erg prettig is. Als je de mogelijkheid hebt om de game ergens anders te spelen, is het jouw 30 euro zeker waard. Net zoals andere 3D-platformers blijft het leuk om van alles te verzamelen, door de levels te lopen en de krachten te ontdekken van de verschillende magische bokshandschoenen. Maar dit is helaas allemaal een stuk minder plezierig op Nintendo’s hybride console.
+ Grote levels waar genoeg in is te doen
+ Magische bokshandschoenen
– Het korrelige uiterlijk
– De haperingen en bugs
DN-Score: 6,3