Sinds afgelopen donderdag kunnen Switch 2-bezitters aan de slag met Mario’s eerste sportspel op Nintendo’s nieuwste console. Mario Tennis Fever kost, net als vele andere games van deze generatie, digitaal 70 euro. Op het eerste oog lijkt dit flink veel geld voor een game als deze. Daarom was ik extreem benieuwd wat deze titel allemaal voor spelers in petto heeft. Afgelopen dagen heb ik uitgebreid alle modi gespeeld en dus kan ik eindelijk met mijn review komen. Zal Mario Tennis Fever toch zijn geld waard zijn?
Een avontuurlijk begin…
Er zijn meerdere modi aanwezig in Mario Tennis Fever, maar de eerste waarmee ik aan de slag ben gegaan is het avontuur. Daar was ik immers het nieuwsgierigst over, mede vanwege de verhaallijn. In deze modus is het de dag van het grote tennistoernooi in het Paddenstoelenrijk. De allerbeste tennissers zijn naar het stadion gekomen om mee te doen aan dit bijzondere toernooi. Dit was ook het plan van prinses Daisy, maar helaas is zij snel na aankomst ziek geworden. Zoals je verwacht maakte de andere bekende personages zich grote zorgen omdat ze maar niet beter werd. Gelukkig kenden de bekende onruststokers Wario en Waluigi het perfecte medicijn: de gouden vrucht.
Mario, Luigi, prinses Peach, Donkey Kong, Toad, Wario en Waluigi gingen zo snel mogelijk naar het mysterieuze eiland. Eenmaal aangekomen lijkt de missie simpel, maar Wario en Waluigi hadden het plan om een schat van dat eiland mee te nemen. Dit verloopt alleen niet heel soepel, aangezien de hele groep wordt aangevallen door monsters. Gelukkig leeft iedereen nog én is de gouden vrucht gevonden, maar Mario, Luigi, prinses Peach, Wario en Waluigi zijn alleen wel veranderd in baby’s. Daarom moeten de personages weer vanaf het begin af aan leren tennissen en daardoor krijg ook jij alle moves te leren. Dit hele verhaal wordt trouwens getoond middels een prachtige cutscene, waarvan je hierboven een paar screenshots ziet.
…wordt niet doorgezet in de gameplay
Zelf heb ik nog nooit een Mario Tennis-spel gespeeld en daarom was het voor mij heel welkom om alle kneepjes van het vak te leren tijdens het avontuur. Op de Paddenstoel-tennisacademie leer je eerst alle basisslagen waaronder de (kracht)topspin, (kracht)slice, superslagen en dropshots. Per slag moet je eerst een minigame voltooien, waarna Baby Mario sterker wordt en je de desbetreffende slag kunt oefenen. Naarmate je meer oefeningen goed weet te voltooien gaat je level omhoog, waardoor je beter wordt in de diverse slagen. Hoewel ik dit deel van de avontuurmodus persoonlijk wel nodig had vanwege de uitleg, vond ik het wel wat aan de trage kant. Dit komt omdat je de hele tijd heen en weer moet lopen. Bij het voltooien van elke uitdaging ontvang je trouwens een sticker. Elke keer als je voldoende stickers hebt behaald, ga je een rank omhoog en worden de uitdagingen iets lastiger. Uiteindelijk heb je na zo’n tweeënhalf uur alles geleerd en ga je het laatste deel van het avontuur in.
Hier heb ik iets meer plezier uitgehaald omdat je in de laatste anderhalf uur meer tennist en een paar Fever-rackets mag gebruiken. Ik zou niet willen zeggen dat het avontuur nou heel bijzonder is, maar het is wel leuk dat je moet vechten tegen monsters uit het Mario-universum. Een koninklijke variant van zo’n monster zal uiteindelijk per wereld tevoorschijn komen voor een eindbaasgevecht. Verder is er in de lineaire gebieden niet heel veel te doen. Er wordt hier en daar nog een missie aangeboden, maar dat is het dan.
Bereik het hoogste niveau van de missietorens
Voor het avontuur hoef je Mario Tennis Fever wat mij betreft niet te kopen, maar wat biedt Mario’s nieuwste tennisspel dan nog meer? Uiteraard kun je zonder poespas aan de slag met enkel- en dubbeltoernooien om op die manier bekers te verdienen. Als je het wat leuker wilt maken, dan staan er drie missietorens voor je klaar. In deze modus krijg je het doel om de tiende verdieping te bereiken. Dit klinkt eenvoudig, al mag je maar drie keer falen tijdens de missies. Het prettige aan deze modus is dat de verschillende Fever-rackets goed naar voren komen: bij diverse opdrachten moet je ze immers gebruiken. Er zitten simpele taken tussen zoals simpelweg een paar keer scoren, maar de bal kan bijvoorbeeld ook behoorlijk veel effect hebben. Zoals je begrijpt zorgt dit voor een extra uitdaging, al is het tegelijkertijd een stuk vermakelijker.
Dé toevoeging zijn de Fever-rackets
Als lezer heb je al een paar keer de term Fever-rackets voorbij zien komen, maar wat zijn dat eigenlijk? Simpel uitgelegd is het een soort power-up die je zo nu en dan tijdens het tennissen kunt gebruiken. Zo kun je onder andere kiezen voor een vuurbloemracket, een supersterrenracket, een spookracket, sprintracket en nog veel meer! Hoewel de krachten soms wat van elkaar weg hebben, gebeurt er altijd net iets anders. Zo kan de tennisbaan bevriezen, vliegen de vuurballen om je oren, staat er plotseling een Pokey op de baan en ga zo maar door.
Als je een Fever-slag uitvoert, betekent dit niet per se dat je jouw tegenstander meteen dwars zit. Als die goed oplet, kan die deze speciale slag namelijk terugkaatsen. Vervolgens kan jij hetzelfde doen totdat de Fever-slag eenmaal ergens geland is. Een groot deel van de baan zal dan geblokkeerd worden. Je kan hier met moeite en schade nog doorheen lopen, maar als ik jou was zal ik proberen deze plek te ontwijken. Het uitproberen van alle verschillende Fever-rackets vind ik ontzettend leuk. Daarnaast zorgt het ervoor dat de potjes een stuk uitdagender worden omdat tactisch spelen nog meer beloond wordt.
Speel met speciale regels, ook online!
Als je het tennissen een speciale twist wilt geven, dan kun je kiezen voor een modus met speciale regels. In ringschieten is het de bedoeling om zoveel mogelijk punten te verzamelen door de tennisbal door grote en kleine ringen te schieten. Hoewel het een minimale aanpassing is, moet je de verschillende slagen goed gebruiken om te winnen. Als je het qua omgeving nog bijzonderder wilt opzoeken, dan kun je naar Waluigi’s flipperkast. Hier moet de speler drie ballen in de gaten van de baan slaan voor een jackpot. Lukt dat? Dan verschijnen er meerdere tennisballen op de baan die je moet raken. Dit kan best complex zijn, aangezien als je niet oplet je heel snel kunt verliezen omdat de tegenstander veel kan scoren.
De meest wonderbaarlijke wedstrijd die gekozen kan worden is de wonderbaan. Zoals je misschien al verwacht, is deze tennisbaan geïnspireerd door Super Mario Bros. Wonder. Net als in die game, kun je ook in deze speciale wedstrijd wonderbloemen vinden. Als je die weet te raken, dan komt er een chaotisch effect. Denk bijvoorbeeld aan stuiterende Hoppo’s, zingende Piranha Planten of bewegende buizen in verschillende hoogtes. Er zijn meerdere effecten, waardoor het altijd een verrassing is wat er het desbetreffende potje gaat gebeuren. Je kunt ook nog tennissen op de bosbaan en racketfabriek, maar hier werd ik persoonlijk iets minder enthousiast van. Scorespellen zijn evenals in dezelfde modus te vinden, al zijn die minder speciaal dan de wedstrijden. Ik dacht eerst even dat je niet met speciale regels online kon spelen, maar gelukkig is dat wel het geval! De mogelijkheid om dit uit te proberen heb ik nog niet gehad, al kijk ik er wel enorm naar uit om dat eens te proberen!
Ontgrendelen, ontgrendelen en nog eens ontgrendelen
Mario Tennis Fever heeft in totaal 14 tennisbanen, 38 personages en 30 Fever-rackets. Het leuke hieraan is dat niet alles meteen vanaf het begin af aan ontgrendeld is. Je moet er dus écht zelf voor werken, wat motiveert om alle verschillende modi uit te spelen. Tevens ontvang je ook nieuwe personages en Fever-rackets door een bepaald aantal keer normale wedstrijden te spelen, wat je zowel offline als online kunt doen. Als extraatje zijn er nog vijf medailles te verdienen. Hier vraagt de game je onder andere het avontuur uit te spelen, alle scorespellen op het pro-niveau te voltooien en aan de slag te gaan met maar liefst 100 wedstrijden.
De audio is voor mij helaas verpest
Visueel gezien is Mario Tennis Fever echt prachtig vormgegeven. De tennisbanen zijn variërend en de personages zijn enorm gedetailleerd als je kijkt naar de kledij en zelfs de huid. Daarnaast is het spel vliegensvlug opgestart en ben je binnen een mum van tijd aan het tennissen. Over de audio ben ik echter een stuk minder te spreken. Begrijp me niet verkeerd: de muziek zelf is goed gemaakt evenals de geluidseffecten, maar wat is de audio ongelofelijk heftig gecomprimeerd zeg. Daardoor klinkt de muziek relatief hol en de geluidseffecten erg scherp. Ditzelfde geldt voor de personages en onze commentator de Babbelbloem. Zelf vergelijk ik de stem van Toad tijdens het avontuur met de kwaliteit die ik vroeger uit de Nintendo DS hoorde komen en dat kan echt niet meer vandaag de dag. Ik begrijp dat het prettig is als een game kleiner is qua bestand, maar de geluidskwaliteit is in dit spel echt te laag. En als ik dan toch bezig ben, is het goed om te weten dat ik de Babbelbloem veel te veel vind babbelen. In Super Mario Bros. Wonder vond ik ‘m echt heel leuk, maar in deze game heb ik de praatgrage flora uitgezet.
Is Mario Tennis Fever aan te raden?
Nu kom ik dan eindelijk aan bij de vraag die ik in de inleiding stelde: is Mario Tennis Fever zijn geld waard? Misschien denk je door mijn beoordeling van het avontuur en de audio, dat je dit spel beter links kunt laten liggen. Echter, dat is niet helemaal het geval aangezien je als enkele speler ook veel plezier kunt halen uit de toernooien, missietorens en de modus met speciale regels. Toch denk ik wel dat je figuurlijk over de toonbank getrokken moet worden voor de online potjes met jouw vrienden. Daar heb ik namelijk echt het meeste plezier uitgehaald, zeker als ze een beetje op mijn niveau tenniste. CPU’s zijn maar computers, maar met mensen kun je gezellig praten over het spel en die weten hoe ze tactisch een Fever-racket moeten gebruiken. Daarover gesproken: wat mij betreft is dit dé toevoeging aan deze game. Ja, het kan wat chaotisch zijn waardoor je soms jouw personage of de bal uit het oog verliest, maar het voegt veel diepte toe aan de gameplay. Desondanks begrijp ik niet waarom deze titel 70 euro moet kosten, maar daar is helaas niks aan te veranderen.
