Het nieuwste deel in de Resident Evil-serie, Requiem, is vanaf eind februari verkrijgbaar. Met de aanzienlijk krachtigere Nintendo Switch 2 ten opzichte van zijn voorganger, kunnen Nintendo-fans nu ook van de game genieten op hun favoriete console. Hoe pakt deze Switch 2-versie uit? En weet Capcom met Resident Evil Requiem de serie een hoogwaardig nieuw deel te geven? Wij gingen aan de slag met de game om dit uitgebreid te testen.
Ruim 30 jaar na de uitbraak in Raccoon City….
Voor wie Resident Evil 2 heeft gespeeld is Raccoon City een bekende naam. Ruim 30 jaar geleden vond daar een grote uitbraak van zombies plaats en het blijft inmiddels niet meer bij alleen de gruwelijke herinneringen… In de game volg je aanvankelijk FBI-agent Grace Ashcroft, die in een griezelig hotel onderzoek doet naar de dood van haar moeder, Alyssa. Tegelijkertijd doet ook Leon onderzoek naar een aantal nieuwe moorden, waarbij personen telkens op dezelfde manier om het leven worden gebracht. Maar er blijkt nog een angstaanjagende overeenkomst: alle slachtoffers blijken de beruchte Raccoon City-uitbraak van 30 jaar terug te hebben overleefd… Beide gaan op onderzoek uit wat er nu gaande is. En daar laat ik het ook bij qua verhaal, om vooral niet te veel te spoilen. Er zijn te veel geweldige verrassingen en onthullingen die een fan van de serie simpelweg zelf moet gaan ontdekken!
Herkenning alom
Fans van de serie herkennen al gelijk een aantal herkenbare dingen van de eerdere delen uit de serie en dat geldt niet alleen voor het verhaal. Ook op het gebied qua gameplay heeft Capcom ervoor gekozen om weer een stukje terug in de tijd te gaan. Tijdens het avontuur speel je afwisselend met Grace en Leon. Laten we beginnen met de gameplay als je met Grace speelt. Die heeft namelijk enorm veel weg van de eerste drie delen uit de serie. Zo zul je op een heerlijk herkenbare manier puzzels moeten oplossen en je weg moeten vinden door griezelige omgevingen.
Puzzels zullen heel herkenbaar overkomen wanneer je de eerste drie delen uit de serie hebt gespeeld. Zo heb je sleutels nodig om deuren te openen, moet je bepaalde voorwerpen zien te vinden om daar weer puzzels mee op te lossen en zijn er de nodige deuren die je alleen kunt openen als je meerdere items hebt gevonden. Dit alles in een extreem griezelige sfeer waarbij zombies overal aanwezig zijn om het jouw lastig te maken. Wil je saven? Dat doe je met de welbekende klassieke typewriter. Vind je items, wapens of kogels? Dan komt het klassieke item-management weer om de hoek kijken. Je kunt immers maar beperkt aantal voorwerpen meenemen en de rest kun je opslaan in de bekende item-boxen.
Tijdens je avontuur zul je regelmatig wisselen van personage waardoor je ook regelmatig met Leon zult spelen. Deze stukken gameplay zijn meer gericht op actie en doen nog het meeste denken aan bijvoorbeeld Resident Evil 4. De combat van Leon is veel groffer en bruter, opslaan gaat dan automatisch en item-management is meer als hoe we dat uit Resident Evil 4 kennen, soms is het plek maken voor items een puzzel op zich! Leon heeft een breed arsenaal aan wapens en kan ook zombies neerslaan.
Tijdens het spelen met Leon zullen missies juist wat meer op de kaart aangegeven staan, waar je met Grace écht alles zelf moet ontdekken. Daarnaast zijn puzzels met Leon minder diepgaand en zul je veelal vooral items moeten vinden om verder te komen. Maar het is vooral de wisseling in gameplay die op een perfecte manier naadloos in elkaar over gaat. Fijn is ook dat je met beide personages zelf kunt kiezen of je in first- of third-person view speelt. Automatisch staat Grace ingesteld op first-person en Leon op third-person. Het is echt aan jou op welke manier je wil spelen en die keuze is zeer fijn.
Gelukkig ook genoeg vernieuwing
Tot nu toe klinkt het vooral als heel herkenbaar, maar Capcom heeft gelukkig ook enorm veel vernieuwing gestopt in Resident Evil Requiem. Misschien wel de tofste verandering is het feit dat zombies dit keer echt persoonlijkheden zijn. Een leuk voorbeeld is bijvoorbeeld een schoonmaakster die een zombie is geworden. Deze zombie heeft continu de drang om schoon te maken, terwijl een voormalig piccolo bijvoorbeeld de hele tijd de lichtknop aan en uit wil zetten. Het is een nieuwe stap in de serie waarbij zombies niet alleen slimmer worden maar nu dus ook echt persoonlijkheden hebben die laten zien wat voor mensen dit vroeger waren, enorm vet gedaan!
Ook nieuw is dat je nu items kan craften door geïnfecteerd bloed van zombies te verzamelen. Zo kun je zelf bijvoorbeeld kogels of juist health-items craften. Door bloed samples te analyseren krijg je telkens nieuwe mogelijkheden om te craften, wat de gameplay een interessante extra dimensie geeft. In totaal ben je toch wel zo’n 18 uur bezig om het spel uit te spelen, natuurlijk wel een beetje afhankelijk van hoe snel je er doorheen gaat. Daarmee is het opnieuw een heerlijk intens en uitgebreid Resident Evil-avontuur. En ik kan je beloven dat hoe verder je in het verhaal komt hoe meer je verrast gaat worden, ook als oude bekende van de serie!
Voor wie het derde deel in de serie nog kent en zich de angstaanjagende momenten herinnert als Nemesis achter je aan zat, is er goed (of slecht) nieuws. Ik zal niet verklappen wie of wat er continu achter je aan kan zitten, maar dit soort momenten zullen zeker aanwezig zijn in de game. Het resulteert in een stukje stealth-gameplay met onwijs enge momenten. Bedenk je in dat je geen idee hebt wanneer een enorm monster ineens weer achter je aankomt, wat natuurlijk altijd gebeurt wanneer je het nét niet verwacht. Persoonlijk vind ik dit enorm toffe stukken, waarbij je telkens op het puntje van je stoel zit.
Technisch hoogstandje op de Switch 2
Capcom wil dus duidelijk de klassieke horrorervaring terugbrengen en dat is ze maar al te goed gelukt. Niet alleen door heel veel griezelige momenten maar ook omdat het spel er angstaanjagend mooi uitziet. De effecten in het spel zijn prachtig, de zombies zien er ontzettend indrukwekkend uit en grote monsters maken daadwerkelijk indruk. Ook de belichting weet veel indruk te maken en draagt bij aan de creepy sfeer. En ja, ook op de Switch 2 draait de game fantastisch en soepel. Ik heb de overige versies niet gespeeld, maar ervan uitgaande dat de Switch 2-versie wel iets inlevert, oogt deze alsnog meer dan prima. Speel je in handheldstijl, dan daalt de resolutie wel, maar eerlijk is eerlijk: Resident Evil moet je lekker op een groot scherm (en in het donker!) spelen.
De omgevingen zijn weer herkenbaar griezelig van oude donkere kamers tot enge momenten buiten. Dit alles wordt compleet gemaakt met een perfect sound-technisch gedeelte. Het geluid weet de spanning contant goed op te voeren en je net zo goed weer rustig te krijgen als een bepaald gevaar geweken is. Het audiovisuele plaatje trekt je letterlijk en figuurlijk de game in.
