Na het succes op Kickstarter werd Roots of Pacha eerder dit jaar in april eindelijk uitgebracht op Steam. Inmiddels is het spel eind vorige maand ook op de grote consoles verschenen, maar dat is niet het enige wat er gevierd wordt. Kort geleden is namelijk ook de eerste grote update gelanceerd, welke tevens meteen beschikbaar is gesteld voor onder andere de Nintendo Switch. Omdat ik persoonlijk best wel fan ben van deze landbouw-simulatiespellen, wilde ik deze game uiteraard ook een kans geven. Zal Roots of Pacha veel unieke dingen met zich meebrengen of juist lijken op andere titels uit dit genre? Dat lees je in deze review!
Krijg de kracht om te beginnen aan dit avontuur
Voordat je in de steentijd kunt duiken, mag je jouw eigen personage samenstellen. Je hebt hier keuze uit redelijk wat opties. Zo kun je onder andere kiezen hoe groot je wilt zijn, welke huidskleur je wilt hebben en kiezen uit de vele verschillende kapsels. Ook is het zelfs in deze tijd mogelijk om een tatoeage op je gezicht te laten zetten. Deze tatoeages deden mij vooral denken aan gezichtstekeningen van vroeger, wat natuurlijk erg goed bij de stijl van dit spel past. Daarbij kun je ook nog kiezen uit twee outfits, wat er jammer genoeg niet heel veel zijn. Gelukkig zijn er later in de game ook nog kledingstukken te ontgrendelen, maar voor het zover is zul je het dus enige tijd met jouw gekozen outfit moeten doen.
![](https://dailynintendo.nl/wp-content/uploads/2023/12/Roots-of-Pacha-1024x576.jpg)
![](https://dailynintendo.nl/wp-content/uploads/2023/12/Roots-of-Pacha-2-1024x576.jpg)
![](https://dailynintendo.nl/wp-content/uploads/2023/12/Roots-of-Pacha-4-1024x576.jpg)
Het verhaal van Roots of Pacha begint in de winter, waar je een aantal leden van de stam, inclusief jezelf, ziet lopen. Aangezien jij je nog niet heel lang geleden bij deze gemeenschap hebt mogen voegen, is het bijna tijd voor een ritueel waarbij jij officieel welkom wordt geheten. Voordat dat gebeurt, wordt een verhaaltje aan de leden van de stam verteld. Hierin krijg je te horen hoe de stam bij elkaar is gekomen.
Een paar dagen later gaat het ritueel eindelijk beginnen. Iedereen is samen met elkaar naar een bijzondere plek in het bos gelopen. Jij mag hier samen met Ibon, Frer, en Nokk een voorwerp bij een speciale grote boom begraven. Het is trouwens wel belangrijk welk voorwerp je kiest, want je kunt er verschillende speciale krachten aan overhouden. Ik koos ervoor om een vis weg te geven en in ruil daarvoor zou ik meer geluk krijgen als het gaat om het vangen van vissen. Nadat ik gezellig met iedereen gepraat had, besloot ik naar huis te gaan en mijn nieuwe avontuur te beginnen.
Veel plezier in de steentijd
Ik denk dat bijna iedereen weleens van een landbouw-simulatiespel heeft gehoord. De basis van dit soort games is uiteraard het verbouwen van gewassen en meestal kun je ook bevriend raken met bewoners en een bezoekje brengen aan verschillende omgevingen. In Roots of Pacha is dat uiteraard ook het geval, maar toch weet het wat bijzonders te doen. Daardoor voelt deze titel nét iets anders aan dan andere soortgelijke spellen. Omdat je in dit spel heel wat jaren terug in de tijd gaat, is het logisch dat je de game begint met een steen om mee te hakken, een zakje voor wat water en een fakkel als lichtbron.
Als je dacht dat je heel deze game alleen met deze hulpmiddelen moest doen, dan heb je het mis. Naarmate Roots of Pacha vordert en je dingen verhandelt, worden er alsmaar nieuwe ideeën vrijgespeeld. Regelmatig komt er dus een personage met een uitvinding, waar jij als speler ongetwijfeld wat aan hebt. Aangezien je al spelende telkens nieuwe stukken gereedschap of apparaten vrijspeelt, blijft alles erg verfrissend aanvoelen.
Tevens is deze titel daardoor ook best verslavend. Dit komt doordat je alsmaar nieuwe dingen krijgt waarmee je aan de slag kunt gaan. Het is trouwens niet dat je spullen voor niks krijgt, want voordat je iets nieuws krijgt moet datgene eerst onderzocht worden door een personage. Dat kan echter pas gebeuren als je hem of haar de benodigde middelen hebt gegeven. Dit kan variëren van geroosterde vissen tot stukken hout of steen.
Een minpuntje vind ik wel dat je aan het begin van het spel niet kan zien hoe laat het is. Je ziet enkel door middel van bolletjes welk moment van de dag het ongeveer is. Op een gegeven moment speel je trouwens wel een klok vrij. Deze klok heb je aan het begin nog niet omdat deze nog niet is uitgevonden. Het idee hiervan is leuk, maar het maakt de speelsessie aan het begin wel wat lastiger en onduidelijker.
Tem dieren, vang vissen en ga de mijnen in
Buiten de dingen die je dus in het dagelijks digitale leven kunt doen om dingen vrij te spelen, kun je ook nog dieren temmen, vissen en de mijnen in. Laat ik beginnen bij het temmen van dieren, want dit is op een erg leuke manier gedaan. In plaats van deze dieren te kopen bij een dierenwinkel, kun je wilde dieren tam maken. Dit doe je simpelweg door een dier op te zoeken en naast dit dier op jouw fluit te spelen. Als je dat gedaan hebt, kun je vervolgens een liedje voor dat dier spelen. Dit gebeurt door middel van een korte ritmische microgame waarbij je op het juiste moment een noot op je instrument speelt.
Als je dit een paar dagen gedaan hebt, kun je het dier mee naar jouw stal nemen. Let er echter wel op dat je een stal gebouwd hebt, anders kun je de dieren nog niet mee naar huis nemen. Als een dier dan eindelijk bij je is ingetrokken is het ook mogelijk om op een dier te rijden. Dit zorgt ervoor dat je sneller van punt A naar punt B kunt gaan en dus niet meer de benenwagen hoeft te nemen.
Van het vissen is trouwens ook een minigame gemaakt. Je vist overigens niet met een vishengel, maar met een steen of harpoen waarmee je de vis doodt. Uiteraard moet je de vis volgen, maar als die je ziet is het de bedoeling dat je even wat verder weg moet staan. Het weglopen gebeurt niet in de wereld zelf, maar met een bolletje wat je op het scherm ziet. Dit is in theorie dus jouw personage. Als de uitroepteken bij de vis weg is, kun je weer dichtbij de vis komen en uiteindelijk heb je dit diertje, dat in het water leeft, gevangen.
![](https://dailynintendo.nl/wp-content/uploads/2023/12/Roots-of-Pacha-12-1024x576.jpg)
![](https://dailynintendo.nl/wp-content/uploads/2023/12/Roots-of-Pacha-11-1024x576.jpg)
![](https://dailynintendo.nl/wp-content/uploads/2023/12/Roots-of-Pacha-9-1024x576.jpg)
Het bijzondere aan Roots of Pacha is ten eerste dat er meerdere mijnen zijn en ten tweede dat ze niet willekeurig gegenereerd zijn. Iedereen heeft dus dezelfde vredige ervaring in de mijnen. Ik zeg vredig aangezien dit spel geen monsters bevat en dat betekent dat er dus niet gevochten hoeft te worden. Dat is enigszins jammer, maar wat het weer goed maakt is dat er puzzels in de mijn te vinden zijn. De eerste keer dat je in de mijn in de bergen loopt, krijg je meteen al te maken met de eerste puzzel. Hier moet je tellen hoeveel glyptodons je ziet. Dit lijkt eenvoudig, maar ze bewegen alle kanten op. Het is dus van groot belang dat je jouw aandacht erbij houdt.
Een ander soort puzzel is dat je in de mijn op zoek moet gaan naar muurtekeningen. Hierop is te zien welke voorwerpen je moet verzamelen en dus welke je neer moet leggen bij een standbeeld. Daarbij zijn er verschillende krachten te vinden zoals het vliegen met een uil en stenen kapot slaan met een beer. Aan variatie is er in de mijnen dus in ieder geval geen gebrek.
Kom samen terecht in één stam
Ondanks dat ik de multiplayer-modus zelf niet heb kunnen uitproberen, wil ik het er toch even over hebben. Want ja, Roots of Pacha kun je in totaal samen met drie andere spelers spelen. Dat betekent dat jij samen met je vrienden in één stam terechtkomt. Daardoor is het onder andere mogelijk om gezamenlijk voor jullie gewassen en dieren te zorgen. Tevens worden de geplaatste kisten ook met elkaar gedeeld, zodat alle spullen aan elkaar gegeven kunnen worden.
Eén van de leukste dingen is dat je met z’n allen kunt deelnemen aan de verschillende evenementen die deze game bevat. In plaats van in je eentje mee te doen aan een race of touwtje te trekken, kun je nu met z’n allen strijden voor de winst. Je hoeft trouwens niet de hele in-game dag bij elkaar te blijven in deze titel. Net zoals in de singleplayer-modus blijft het namelijk gewoon mogelijk om je eigen ding te doen waardoor je dus niet afhankelijk van elkaar bent. Een dingetje is wel dat de multiplayer-modus alleen online werkt. Het is dus niet mogelijk om samen gezellig lokaal te gamen. Dit is eigenlijk wel een gemis, maar ik denk persoonlijk wel dat je dan afhankelijk van elkaar zou zijn omdat je dan naar één beeldscherm zou moeten kijken.
Mooie vrolijke muziek, iets minder mooie personages
De muziek in Roots of Pacha is echt heel mooi gemaakt. Aangezien het spel zich afspeelt in de steentijd hoor je uiteraard geen elektronische geluiden, want dat zou nogal raar zijn. Daarentegen hoor je in elk seizoen een ander vrolijk muziekje dat bestaat uit onder andere een trommel, fluit en een xylofoon. De geluidseffecten klinken over het algemeen meer dan prima. Alleen klinkt het geluid dat je hoort als je een takje kapot hakt wel een beetje apart. Dit komt denk ik omdat dit geluidseffect iets voller had moeten zijn, zodat het wat echter zou klinken.
![](https://dailynintendo.nl/wp-content/uploads/2023/12/Roots-of-Pacha-16-1024x576.jpg)
![](https://dailynintendo.nl/wp-content/uploads/2023/12/Roots-of-Pacha-8-1024x576.jpg)
Het uiterlijk van Roots of Pacha is niet per se heel uniek te noemen. Het spel maakt namelijk gebruik van de zogenoemde pixel-art. Toch is de wereld ondanks dat best gedetailleerd en allesbehalve industrieel. Dit is onder andere te zien aan de verschillende wilde dieren die er te vinden zijn. Deze zien er namelijk redelijk realistisch uit en kun je meteen herkennen. Ik ben niet zo te spreken over de animaties van de personages. Maar de plaatjes van de mensen zien er wel goed uit als je met ze praat. Zoals je wel vaker ziet bij een landbouw-simulatiespel, heeft elk seizoen een uiterlijk. Dit is in ieder geval in het dorp en het bos het geval waar bijvoorbeeld de bomen tijdens de herfst een oranje en gele kleur hebben en er in de winter overal sneeuw ligt.
Conclusie
In een week tijd heb ik Roots of Pacha maar liefst meer dan 10 uur gespeeld. Dat zegt denk ik wel genoeg over hoe vermakelijk ik deze game vind. Uiteraard moet je wel van het genre landbouw-simulatiespellen houden, maar dat spreekt voor zich. Bovendien ben ik trouwens nog lang niet uitgespeeld aangezien er in deze titel zo enorm veel is te doen. Zo kun je bijvoorbeeld dieren temmen en de mijnen in om op zoek te gaan naar mineralen.
Het spel houdt trouwens ook bij wat je precies gedaan hebt. Jouw progressie in Roots of Pacha wordt trouwens ook bijgehouden. Zo kun je in het menu onder andere zien welke soorten vissen je allemaal hebt gevangen, welke je groenten je geplukt hebt en welke gerechten je hebt gemaakt. De prijs had wat mij betreft wel net iets lager mogen zijn, maar in ruil daarvoor krijg je wel een heel groot spel waar je tientallen uren, of meer dan 100 uren plezier mee kunt beleven.
+ Het ontgrendelen van nieuwe ideeën voelt erg fijn
+ Superveel speelplezier
+ Online speelmogelijkheid
– De animaties van de personages zijn wat minder mooi
DN-score: 8,3