Wat zou jij doen, als je je naakt en ongewapend in een kelder bevindt met allerlei ranzige monsters en duistere wezens?
Isaac, de hoofdpersoon uit The Binding of Isaac: Rebirth, houdt het in deze situatie in ieder geval niet droog. Alleen zijn Isaac’s tranen een dodelijk wapen die hij zal gebruiken om deze kelder te overleven.
Het verhaal
In alle rust leefden Isaac en zijn moeder in een huisje op een heuvel. Hier brachten ze ongestoord hun leven door, tot Isaac’s moeder, een trouwe christen, de stem van God begon te horen. God vroeg van haar om alles af te nemen wat Isaac lief was, want Isaac was een product van het kwaad. Isaac’s moeder deed dit, maar volgens God was dit niet voldoende. Ze moest hem opsluiten, hem afzonderen van de rest van de wereld. Ook dit deed ze, maar je raadt het al: dit bleek tevens niet voldoende. Isaac moest geofferd worden. Toen Isaac’s moeder zijn kamer binnenkwam met een keukenmes, om gehoor te geven aan de woorden van God, vluchtte Isaac de kelder in. Een poging om zijn eigen leven te redden. Zo begint het spel.
Gameplay en besturing
Tijdens het spelen van The Binding of Isaac: Rebirth zul je je door de verdiepingen van je kelder begeven om uiteindelijk de eindbaas van het spel, Isaac’s moeder, te verslaan. Dit doe je door allerlei ranzige monsters af te schieten met je tranen. Als je hierbij stil gaat staan klinkt dit wat raar, maar het spel speelt toch heel natuurlijk. Met de circle pad bestuur je Isaac en met de ABXY knoppen zul je je tranen in vier richtingen kunnen schieten.
Een duister thema
Waarschijnlijk heb je het zo onderhand al door, maar The Binding of Isaac: Rebirth is niet bang om misschien wat gevoelige of controversiële thema’s aan te kaarten. Zo kun je, en dan noem ik de wat extremere gevallen, je ziel aan de duivel verkopen voor wat voorwerpen, of een foetus uit je oog laten groeien voor een extra hartje. Het spel zit vol met woordspelingen, grapjes, verwijzingen naar andere bekende spellen en sprites die zó vies of lelijk zijn dat het leuk is. Echter is overal wel over nagedacht en alles staat in verband met elkaar. Zo is er bijvoorbeeld een voorwerp wat “de Bijbel” heet. Als je dit voorwerp gebruikt in het gevecht tegen Isaac’s moeder, zal ze het meteen begeven en heb je van haar gewonnen. In een gevecht met Satan zul jij echter meteen doodgaan. Hoewel dit soort humor en gebruiken waarschijnlijk raar klinken, maken ze het spel wel uniek onder andere spellen. Natuurlijk moet je hier wel van houden. The Binding of Isaac: Rebirth is dan ook zeker niet voor iedereen weggelegd.
Voorwerpen, verdiepingen en bazen
In je kelder vind je allerlei voorwerpen die je zullen helpen te overleven. Dit door bijvoorbeeld je tranen te versterken, of Isaac unieke vaardigheden te geven. Het spel bevat honderden gekke voorwerpen om te ontgrendelen en te vinden. Wanneer je een voorwerp oppakt, zul je, afhankelijk van het voorwerp, merken dat Isaac een kleine aanpassing krijgt. Voorbeelden hiervan zijn een soort laserbril als je een mechanisch oog oppakt, dikke wangen als je chocolademelk vindt, en als je tandenstokertjes meeneemt zul je deze tussen je oogleden stoppen. Vervolgens zul je dus met deze voorwerpen je een weg vechten door monsters als agressieve drollen, enorme bloedzuigers, wormen… Eigenlijk zijn alle monsters wel vies, bebloed, of op een andere manier onaangenaam. Wanneer je dan uiteindelijk de baas van de verdieping hebt verslagen, zul je jezelf door een luik werpen naar de volgende verdieping, waar je weer nieuwe voorwerpen en sterkere monsters aan zult treffen.
Uniek
The Binding of Isaac: Rebirth valt onder het ‘Roguelike’ genre. Dit betekent dat elke speelsessie op zichzelf staat. Als je dood gaat, is het over en begin je weer helemaal opnieuw. Ook moet je alles zelf leren en ontdekken. Er wordt vrijwel niets verteld, behalve de basisbesturing. De patronen van monsters moet je zelf uitvogelen, evenals wat elk voorwerp doet, of wat elke kamer bevat. Dit kan frustrerend zijn, zeker als je niet zo goed bent in het spel. De eerste paar dagen lukte het mij dan ook niet om heel ver te komen en het feit dat ik steeds dood ging en mijn voortgang weer kwijt was werkte niet echt motiverend. Echter begint dit, zodra je beter wordt, wel te wennen en werkt het niet meer zo negatief en demotiverend. Tevens is elke speelsessie in een ‘Roguelike’ spel anders. De kerkers waar je je een weg door zult vechten worden elke keer willekeurig gegenereerd, waardoor twee speelsessies nooit hetzelfde zullen zijn. Overigens geeft The Binding of Isaac: Rebirth haar eigen kleine draai aan deze kenmerken van ‘Roguelike’ games. Zo zul je tijdens het spelen bijvoorbeeld nieuwe personages, voorwerpen, bazen en verdiepingen kunnen ontgrendelen die je vervolgens in een volgende speelsessie tegenkomt. Op die manier sterft (of wint) Isaac niet voor niets wanneer je speelsessie tot een einde komt.
Conclusie
The Binding of Isaac: Rebirth is niet voor iedereen weggelegd. Met haar unieke duistere humor en ranzige monsters is het een spel waar je van zult houden, of wat je zult haten. Daar komt bij dat het genre, het ‘Roguelike’ soort, ook zo’n geval is. Je houdt ervan, of je haat het. Als je deze twee punten voor jezelf hebt afgewogen en hebt besloten dat je er van houdt, zul je The Binding of Isaac: Rebirth geweldig vinden. Elk monster, voorwerp, of stukje tekst is tot de puntjes uitgewerkt en het spel is ongelooflijk verslavend.
+ Uren speelplezier, elke speelsessie is weer anders
+ Leuke duistere humor, veel verwijzingen naar andere spellen
+ Goed afgewerkt, overal is over nagedacht
– Niet heel erg verwelkomend, zelfs ietwat overweldigend voor nieuwe spelers
Cijfer: 9
“Wat zou jij doen, als je je naakt en ongewapend in een kelder bevindt met allerlei ranzige monsters en duistere wezens? ”
Uhm. Gillen en kleren zoeken?
Leuk review! Klink wel als een spel voor mij 😛
Gillen, sure, maar als er allemaal monsters om me heen staan zijn die kleren een latere zorg denk ik. 😛