Op 8 januari verscheen I Am Future: Cozy Apocalypse Survival in de Nintendo eShop. Deze titel van uitgever tinyBuild Games en ontwikkelaar Mandragora is al een tijdje te spelen op pc via Steam. Eerst in Early Access, gevolgd door de volledige release vanaf november 2024. De reacties op dat platform zijn overwegend positief. Ik was dan ook erg nieuwsgierig, mede omdat de beschrijving me zo aansprak. Ik geniet enorm van dit soort games en kan een cozy vibe ook erg waarderen. De grote vraag is dan ook hoe de game mij op de Nintendo Switch is bevallen. Het korte antwoord is dat het in de uitvoering wel wat steken laat vallen. In deze review van I am Future lees je waarom deze relaxte survival-ervaring mij niet heeft kunnen overtuigen.
Alleen jij overleeft een catastrofale overstroming
I Am Future begint met het ontwaken van jouw avatar. Je stapt uit een capsule op een verlaten dak. Meer dan zes jaar geleden heeft er een catastrofale overstroming plaatsgevonden. Al die tijd heb je in de capsule geslapen en uiteraard word je wakker zonder enige herinnering aan waar je bent, wie je bent en wat er is gebeurd. Je bevindt je op een dak in de verzonken megastad Cosmopolis en het lijkt erop dat je de laatste overlevende mens op aarde bent. Maar door je geheugenverlies heb je geen idee. Jij bepaalt vervolgens of je verder speelt als het mannelijke (Chris) of vrouwelijke personage (Robin). Als je wil kun je het uiterlijk nog wat aanpassen en daarna begint jouw cozy survival-ervaring. Want zoals je misschien niet zou verwachten na een apocalypse, ziet de omgeving er hier kleurrijk en vrolijk uit.
Hoe cozy wil je het hebben?
Zoals de titel al aangeeft is deze Apocalypse survival-ervaring vooral een relaxte. Na het kiezen van jouw personage word je namelijk ook nog gevraagd te kiezen uit drie ‘coziness levels’. Standaard staat deze op normaal, wat betekent dat je survivalmechanismen volledig actief zijn. Je zult dan wat uitdaging ervaren in de vorm van lastige beestjes en het onder controle houden van je gezondheid en honger. Linksonder op je scherm zie je bij je personage namelijk twee balkjes: één voor je gezondheid en één die aangeeft hoeveel honger je hebt. Door te slapen houd je je gezondheid op peil en door regelmatig wat te eten voorkom je dat je schade oploopt.
Maar je kan ook kiezen voor de cozy modus. Dan vreten de wormachtige mutant beestjes de planten in je tuinperken niet op en neemt je honger twee keer zo langzaam af. De meest knusse optie is ‘domestic’. Ook dan eten de beestjes de planten in je tuinperken niet op, neemt je honger vier keer langzamer af én gaat je gezondheid niet achteruit als je hongergevoel onverhoopt tot nul daalt. Mocht je je coziness level tijdens het spelen aan willen passen dan kan dat. Bovendien kun je in het menu ook handmatig nog aanpassingen doen en de survival ervaring net zo relaxt maken als jij wil.
Onderzoek, demonteer, bouw, kook, vis, tuinier en meer
Met de coziness op standaard ben ik vervolgens aan dag 1 van mijn survival-avontuur begonnen. Wat doe je als je op een voor jou onbekende plek bent? De boel verkennen natuurlijk! Door gewoon maar rond te gaan lopen, op te ruimen en de interactie aan te gaan met wat je tegenkomt, wordt vanzelf duidelijk wat er van je wordt verwacht. Dan blijkt al snel dat jij in deze sandbox-titel alle vrijheid hebt. Spelers die graag veel uitleg krijgen over wat ze op welke manier moeten doen, komen dan ook bedrogen uit. De game geeft wel iets van richting, maar neemt je niet aan de hand mee. Je zult echt zelf op onderzoek uit moeten gaan en dingen proberen. Gelukkig vind je al snel een cyberachtige handprothese die je in staat stelt grote voorwerpen te tillen, grondstoffen te verzamelen en items te demonteren.
Wat volgt is een gameplay-loop van onderzoeken, demonteren, bouwen, koken, vissen, tuinieren en meer. Jij bepaalt wat je wanneer doet. Ik vond het heerlijk om gewoon eerst maar lekker op te ruimen en zo wat overzicht op het dak te krijgen. Al doende poppen er dan vanzelf klusjes op die je via je logboek in beeld kan toveren. Zo kwam ik al snel Earl de koelkast tegen met wie je ook weer een vriendschap kunt opbouwen. Later krijg je zelfs de mogelijkheid om je eigen team met robot-minions te creëren, die je weer opdrachten kunt geven voor de klusjes in je kamp. Vervelen is er niet bij, er is meer dan genoeg te doen.
Op papier een goed concept, uitvoering komt niet uit de verf
Het begin was dus positief, maar helaas werd mijn enthousiasme al snel minder. Dat vond ik erg jammer om te merken omdat het concept van de game zo goed is. Maar de uitvoering komt op de Switch niet uit de verf. Het eerste dat me opviel waren de laadtijden, die zijn lang. Ook de besturing is onhandig. Het is bijna hogere wiskunde om een werkbank op precies de juiste plek te krijgen, voorwerpen uit je inventaris te verplaatsen of materialen op te tillen en weer neer te leggen. Op de een of andere manier werken de controls gewoon niet fijn. Deze game is duidelijk bedoeld om met een muis te spelen zodat je heel precies plekken kunt aanklikken.
Daarbij is de gebruikersinterface (UI) niet prettig en weinig intuïtief. De tekstvelden zijn zo klein dat het bijna onleesbaar is, zelfs in de tv-modus. Je volledige inventaris is niet in één oogopslag zichtbaar en de navigatie en interactie zijn in het begin een raadsel. Het duurde bijvoorbeeld even voordat ik doorhad hoe ik het kampvuur kon ‘bedienen’ en daar de verschillende recepten zoals op de afbeelding hier linksboven kon klaarmaken. Iets meer uitleg had dan ook fijn geweest. Dat geldt ook voor de progressie. Om verder te komen heb je namelijk bepaalde voorwerpen of gereedschap nodig. De game wil nog wel aangeven welk item je nodig hebt, maar niet hoe je die kunt verkrijgen en welke onderdelen je daarvoor nodig hebt. Wie het heerlijk vindt om lukraak te zoeken en maar wat te (blijven) proberen totdat het lukt, kan zijn lol op. Maar mij ging dit op een gegeven moment frustreren.
Geen groter einddoel
Al dit alles had ik nog van me af kunnen laten glijden als ik helemaal zou opgaan in het verhaal. Maar in dit geval wisten zowel de personages als het overkoepelende verhaal mij niet te boeien. Waarschijnlijk omdat de klusjes al snel langdradig en repetitief worden en je niet toewerkt naar een groter einddoel. Toen ik na een paar uur spelen een drone vond en daarmee het dak kon verlaten om de omgeving te verkennen, dacht ik even dat er toch meer in zat. Zo was de eerste missie het onderzoeken en demonteren van een neergestort vliegtuig. Leuk! Maar al snel merk je dat het niet meer inhoudt dan vijf keer klikken en ben je vooral weer (te kleine) tekstvakken aan het lezen.
Niet voor mij, maar misschien wel voor jou
De optelsom van de hierboven genoemde punten maakt dat ik mij gewoonweg niet volledig kon onderdompelen in de apocalyptische wereld van I am Future. Ook al klikte de game bij mij niet, het zou zomaar kunnen dat het jou wel aanspreekt. Want op zich is I am Future: Cozy Apocalypse Survival geen slechte game. Wie door de onhandige besturing en de langdradige gameplay heen kan kijken, en juist geniet van gedachteloos demonteren, bouwen en ronddwalen, kan er echt veel plezier aan beleven. Voor die groep is het een aanrader, maar dus niet voor iedereen. I Am Future is voor €19,99 digitaal verkrijgbaar in de Nintendo eShop.
