Monster Hunter Stories 3: Twisted Reflections is alweer het derde deel in de Monster Hunter Stories-franchise. Het is een spin-off van de intens populaire Monster Hunter-games, maar waar je in die games juist monsters met wapens te lijf gaat is hier het doel om er vrienden mee te worden. Oh, en ze te verzamelen. Je moet ze wel allemaal hebben natuurlijk. In ieder geval, iedereen die de aankondiging heeft gezien zal weten dat het verhaal een iets andere kant op lijkt te gaan. Goed, er is nog steeds een Rathalos mee gemoeid, maar in de trailer werd al snel duidelijk dat we hier te maken hebben met koninkrijken, politieke intriges, een dreigende oorlog en meer.
In deze preview hebben we de eerste twee hoofdstukken kunnen verkennen: Azuria en Cataracts. Ik kan alvast verklappen dat mijn eerste oordeel van deze game enorm goed is. Waar ik in deze preview op wil focussen zijn de dingen die me meteen opvielen en een aantal gameplay-elementen die veranderd/vernieuwd zijn in Monster Hunter Stories 3.
Prachtige game
Laten we beginnen met hoe het eruit ziet. Iedereen die de demo gespeeld heeft zal het inmiddels weten: Monster Hunter Stories 3 heeft een flinke glow-up gekregen. Het is nog steeds een JRPG, maar waar de eerste twee games voor een wat meer cartoon-achtige stijl gingen is de stijl hier iets volwassener. De personages zijn allemaal wat ouder, de manga ogen iets kleiner, omgevingen gedetailleerder en scherper, je kent het wel. De wereld ziet er prachtig uit. Alhoewel de Switch 2 bij tijden moeite moet doen om het goed te laten lopen (sporadisch last van frame-drops en pop-ins) is dit te verwaarlozen bij het algemene plaatje. Het eerste half uur stond ik er echt versteld van hoe mooi de wereld was, zowel in de cutscenes als daarbuiten.
Cinematische gevechten
Naast dat het grafisch een glow-up heeft gekregen is het ook een stuk meer cinematisch. De cutscenes van Monster Hunter Stories-games waren altijd al goed, maar ook daarbuiten is er flink gewerkt is aan de animaties. Van de gevechten bijvoorbeeld. Gevechten van Monster Hunter Stories 3 zijn zoals vanouds een turn-based spelletje, waarin je een geavanceerde vorm van steen-papier-schaar speelt. Veel meer dan verschillende soorten aanvallen selecteren doe je niet, maar in Monster Hunter Stories 3 ziet dat er beter uit dan ooit.
Aanvallen worden vanaf verschillende kanten gefilmd, hebben zoom-ins en andere cinematische shots, waardoor het veel meer impact heeft dan als je van achteren naar een Monstie zit te kijken. En ook de Final Move-cutscenes die je krijgt als je samen met je Monstie een ride-aanval doet. Deze zijn prachtig geanimeerd en heerlijk over de top.
Meer diepgang in het verhaal
Het verhaal van Monster Hunter Stories 3 voelt ook volwassener aan. Het is niet alsof eerdere delen geen goed verhaal hadden, het voelde alleen een stuk minder diepgaand. Jij was de held, kreeg een bepaalde opdracht en ging op pad om dit op te lossen. Het was episch, maar voelde altijd wat oppervlakkig. Als je goed keek, zag je op de achtergrond wel wat duistere thema’s spelen, maar in dit deel ligt dat er veel meer bovenop. Oorlog, politieke intriges en mensen die besluiten regels te breken om hun eigen probleem op te lossen zitten hier meteen in het verhaal verweven.
Dat niet alleen, sowieso wordt de wereld op een andere manier neergezet. In plaats van dat Riders zeldzame buitenbeetjes zijn en er alleen maar bepaalde groepen zijn die dit beoefenen, zijn er nu in ieder geval twee koninkrijken helemaal omheen gebouwd. Deze gebruiken monsters allebei op hun eigen manier om het koninkrijk te dienen. Het maakt het voor mij interessanter, en ook zijn in dit deel de overige personages wat meer in het zonnetje gezet. Deze krijgen veel meer diepgang dan in vorige delen. Verschillende keren heb ik side-quests gedaan die eindigen in nieuwe informatie, over wat hij/zij bijvoorbeeld heeft meegemaakt in het verleden of waarom hij doet wat hij doet. Jouw eigen personage doet hier vrolijk aan mee; die krijgt zelfs complete flash-backs!
Mobiliteit is verbeterd
De rest van de gameplay is grotendeels hetzelfde, al zijn er een aantal dingen op de schop gegaan. Allereerst heb je vanaf het begin veel meer mobiliteit. Waar het in eerdere Stories-games best even kon duren voordat je Monsters vond die konden klimmen, zwemmen of zweven geeft Monster Hunter Stories 3 je meteen een Rathalos die de belangrijkste dingen al kan. Overige skills (waar trouwens ook een paar nieuwe van zijn) kun je erg snel al vinden in de Monsties in het begingebied. Het wordt hierdoor een stuk leuker om door omgevingen heen te lopen en te ontdekken. Vooral het zweven voegt hier heel veel toe: de gebieden zijn een stuk verticaler dan zijn voorganger, en omdat je vanaf hoge punten af kan zweven geeft dit een enorm gevoel van vrijheid.
Customization is toegankelijker
Een andere verandering is het aanpassen van je Monsties. Voor iedereen die onbekend is met de game: in Monster Hunter Stories vecht je dus zij-aan-zij met monsters. De game draait hier ook om, om het verzamelen en trainen van je eigen ‘Monsties”, ofwel bijna alle Monsters uit de Monster Hunter-serie. Het interessante is dat je deze Monsties tot in de gloria kunt aanpassen. Elk monster heeft namelijk een 3×3-grid waarop hun vaardigheden staan, in dit geval ‘genes’ genoemd. Ze beginnen met een paar van zichzelf, maar al snel kun je dit aanpassen door genen van andere Monsties over te zetten. Waar je in eerdere games de Monster die deze vaardigheid doneerde kwijt raakte (waardoor eieren farmen een vereiste werd in late-game), is dat hier weggelaten. Het Monster verliest het gen, maar blijft bestaan.
Het hele proces is daarnaast makkelijker gemaakt. Nu kan je vanuit een menu zoeken naar een gen dat je wil overzetten, en geeft de game aan welke Monsters dat gen hebben. Je hoeft dus niet meer te onthouden welk monster welk gen heeft. En ook het maken van bingo’s is makkelijker: je kunt de genen naar eigen inzicht veranderen op het grid. Had je liever dat hij linksboven stond? Prima, doen we dat. Je hoeft niet meer bang te zijn dat je genen op de verkeerde plek plaatst.
Habitat Restoration
Dat Monsties blijven bestaan na dit proces heeft verder nog een voordeel. Dit heeft te maken met ‘Habitat Restoration’. Riders hebben in deze game de verantwoordelijkheid om het ecosysteem in de gaten te houden. Op het gebied van gameplay betekent dit dat er een systeem is om de eieren die je vind iets minder randomly generated te maken. Door Monsters in bepaalde gebieden vrij te laten verhoog je de level van de eieren in dat gebied, van C naar A en uiteindelijk S. Hoe hoger de rank, hoe meer kans op sterke Monsties met betere vaardigheden en zelf een paar bepaalde S-skills. Elk gebied geeft daarnaast zijn eigen bonussen, en naast dat elk gebied een paar ‘lokale’ Monsters heeft, kun je zelf ook Monsters toevoegen om van die bonus te profiteren.
Voorlopige conclusie
Al met al hebben de eerste twee hoofdstukken een enorm positieve indruk op me achter gelaten. Niet alleen is er al extreem veel te doen (ik heb het nog niet eens over het aantal verschillende Monsties, alle quests, side-quests en het verbeteren van je uitrustingen en wapens gehad!), maar de game heeft zichzelf ontzettend verbeterd ten opzichte van het vorige deel. Vooral het feit dat het aanpassen en optimaliseren van je Monsties zo toegankelijk is gemaakt vind ik een enorme plus. Maar ook de iets volwassener vibe en de grafische stijl die daarbij hoort doen heel veel voor de game. Het ziet er prachtig uit en ik kan niet wachten om meer van deze wereld te ontdekken. Voor iedereen die enthousiast is geworden na deze preview raad ik ook zeker aan de demo even te proberen. Dit is een perfect moment om in te stappen!
