Tijdens gamescom kon ik op bezoek bij Atari voor verschillende producten. Eén hiervan heb ik al besproken, Toy Story aangezien dat echt een speciaal project is voor mij. De rest zal ik hier in één artikel delen. Zo heb ik een gloednieuwe Rollercoaster Tycoon, de Thief remaster en een collectie van klassieke Activision games kunnen bekijken.
Activision
Misschien weet je nog wel dat wij eerder de Atari 2600+ hebben kunnen testen. Deze nieuwe versie van de klassieke console speelt oude games, maar ook nieuwe uitvoeringen en nieuwe titels. Tijdens gamescom kon ik in een meeting met Atari de toekomst van dit product ervaren. Het is bovendien een bijzondere ervaring door de geschiedenis. Atari heeft namelijk een collectie aangekondigd in samenwerking met Activision. Ja, die gigant van games als Call of Duty.
Activision begon echter als een afsplitsing van Atari. De ontwikkelaars die bij Atari erkenning wilde in credits voor hun werk en dat niet kregen zijn daar vertrokken en begonnen Activision. Deze games werden enorm populair op de console, maar met de tijd wel erg zeldzaam. Nu wilt Atari de geschiedenis ophalen met 39 verschillende retro titels. Deze komen individueel verpakt met een handleiding, een game cartridge, een pin badge en een replica van een speciale patch. Deze patches kon je vroeger krijgen door de ingestelde hi-score te verbeteren en bewijs op te sturen naar Activision.
Wat het probleem is, is dat het enorm duur is. Voor de liefhebbers en de absolute fans kan het een leuke collectie zijn. Anders, voor het soort games wat je krijgt ben je gewoon erg veel geld kwijt. Zo is een enkele game al € 30,95. Hiervoor krijg je trouwens alleen de doos, de game en handleiding. Er zijn wel opties tot bundels die het wat goedkoper maken, maar dan nog is het erg aan de prijs. Hierbij krijg je dan wel de pins en patches. Bijvoorbeeld de Treasure Collection met tien games is € 218,95 en een complete collectie van alle games is € 873,95. Zeker in de huidige tijd is dat waarschijnlijk een bittere pil om te slikken. De collectie is erg gaaf en de aandacht voor detail is geweldig, maar of ik dit geld ervoor heb?
RollerCoaster
RollerCoaster heeft een aantal wilde jaren gehad. Met remakes, mobile titels en meer die lang niet altijd even goed ontvangen werden. Mijn eerste indruk van RollerCoaster Tycoon: Wonderworks was echter enorm positief. Voor deze game gaan ze echt voor het gevoel van RollerCoaster Tycoon 1 + 2. De aandacht die dit project krijgt stemt mij in elk geval hoopvol.
Om te beginnen geeft het spel je echt de macht van een ondernemer. Waar je het spel praktisch als een kind met een eigen pretpark gebaseerd op hopes and dreams kun je steeds naar nieuwere parken met betere en grotere atracties gaan. Het voelt echt alsof je van een beginner naar een magnaat groeit. Het beste hieraan? Je parken zijn verbonden door middel van een soort hub. Je kunt zodra je meer hebt vrijgespeeld gemakkelijk wisselen van je parken, die blijven draaien terwijl jij je focus elders hebt.
Qua stijl en sfeer is er veel van de klassieke games te zien. Zo is de grafische stijl ondanks de betere resolutie nog steeds klassiek. Al helemaal wanneer je het park vrijspeelt met alle klassieke attracties van de eerste games zoals de welbekende glijbaan. Dat terwijl er onder de motorkap enorm veel is aangepast. Je hoeft bijvoorbeeld niet meer individuele stukken grond te kopen, je kunt spullen die op je grond die je koopt liggen verkopen en het bouwen van paden is een stuk eenvoudiger geworden.
Daarnaast kun je alles aanpassen zoals je zelf wilt. Zeker met het bouwen van een achtbaan is hier veel in te doen. Je kunt alles aanpassen en bovendien ook simpel aanpassen. Als je een middenstuk wilt aanpasssen hoef je niet je hele achtbaan te verwijderen, maar kun je gewoon kleine stukjes aanpassen. Het volgt gemakkelijk je muis en voelt erg intuïtief. Bovendien kun je gemakkelijk zien waar de achtbaan problemen heeft in de bouwkwaliteit. Zo kun je zien waar waarschijnlijk de meeste schade ontstaat en als je niet oplet de achtbaan zal breken.
Het breken zal je veel problemen bezorgen. Niet alleen krijg je gewonde bezoekers, maar ook een hoop afval die geborgen moet worden omdat het anders de rating van je park verpest. Verder weet de game je ook erg veel vrijheid te geven. Als een evil corporate overlord kun je je parkgasten van de map gooien als ze vervelend zijn en een rechtszaak afkopen, je kunt ze opsluiten in een gebied om al hun geld op te maken en meer. Je kunt ook de goede gastheer zijn en moeite steken in onderzoeken voor nieuwe attracties, attracties aanpassen om ze beter bij wensen te laten passen en meer.
Eén van de beste toevoegingen vind ik hoe medewerkers zich gedragen. Die kunnen energie krijgen van eten en drinken bijvoorbeeld en hiervoor kun je het makkelijker maken om prijzen aan te passen voor medewerkers van bijvoorbeeld drinken. Op deze manier kun je ook nog eens een goede baas zijn. Of laat je donkere fantasie los en buit ze uit. Het kan zoals jij het wilt.
De game was in een uur tijd erg snel uitgelegd en ik heb waarschijnlijk niet alles besproken nog, maar wel de belangrijkste punten. Hoe dan ook lijkt dit één van de betere games in de franchise te worden. Zeker met een eerste lancering in Early Access op pc, met later zeer waarschijnlijk console releases waaronder de Switch 2.
Thief
Ik ben over het algemeen erg fan van stealth-games, dus dat ik op gamescom Thief: The Dark Project Remastered kon proberen voelde dus ook als toepasselijk. Deze game werd gezien als de grondlegger van het genre en dus zijn fans erg enthousiast over de terugkeer. Ik heb het origineel nooit gespeeld dus dit was mijn eerste ervaring.
Voor de demo werd ik na een tutorial in één van de eerste levels gegooid om te doorlopen. In het spel speel je als Garrett en moet je verschillende spectaculaire overvallen plegen. Het spektakel is echter niet het trekken van de aandacht, maar juist met hoe meesterlijk jij buiten beeld blijft van de vijand.
Omdat ik weinig tijd had ben ik een beetje door het level heen geleid met wat tips over waar ik heen moest. De game zelf is namelijk erg vaag over waar je exact heen moet en op wat voor manier en op sommige punten kan het best een doolhof worden. Wat opvalt is dat de game nog steeds erg sterk is in de meeste core mechanics. Zelf vond ik het vechten wel echt teleurstellend, maar als je het goed speelt vecht je uberhaupt niet dus of dat nu echt een minpunt is?
De stealth zelf werkt echt perfect nog. Of het nu het maken van geluid is, vijanden in donkere steegjes leggen om ze te verbergen of het donker maken door het vuur te doven. Het voelt misschien soms een beetje sloom aan, maar uiteindelijk werkt het toch gewoon goed en fijn. Daarnaast hoef je als fan ook niet bang te zijn voor grote veranderingen of gemiste content. De game is op basis van de volledige versie, de Gold Edition, en past weinig aan aan de besturing en gameplay. Natuurlijk zijn de graphics wat opgepoetst en verder is de besturing wat vernieuwd.
De demo draaide op een pc, maar de game komt ook naar Switch en Switch 2. Ik heb dus helaas nog geen idee hoe hij zal draaien op deze apparaten, maar van wat ik heb gezien moet het niet te zwaar zijn voor de consoles. Ook speelde ik al met een controller en die besturing werkte ook meer dan prima. Hoewel de game vooral voor fans van klassiekers is, denk ik dat er ook potentie is voor nieuwkomers.
