Nadat ik eerder al de remakes van Dragon Quest 1 tot en met 3 heb gereviewd, twijfelde ik eerlijk gezegd of ik nog een keer zin had in een grind met Dragon Quest VII Reimagined. Nu achteraf ben ik blij dat ik deze review kan schrijven, want het is zeker een geweldige ervaring. Ik zou willen zeggen de beste van de vier recente remakes. Voor deze review is de Switch 2 versie gespeeld, maar hij is ook beschikbaar op Switch, PS5, Xbox en Steam.
Dragon Quest VII verscheen oorspronkelijk in 2000 voor de oorspronkelijke PlayStation en later in 2013 voor de 3DS (2016 voor Europa). De game is een enorme ervaring die al snel 80 tot 100 uur kan duren om doorheen te komen. Voor deze versie heeft Square Enix echter wat aanpassingen gedaan waardoor de speelervaring echt naar de huidige tijd gebracht wordt.
In Dragon Quest VII Reimagined start je als een stel kinderen die zoals gewoonlijk in een enorm avontuur belanden om de Demon King te verslaan. Als inwoners van het koninkrijk van Estard vinden jullie fragmenten van een stone tablet. Wanneer blijkt dat die fragmenten samen een kaart vormen en je ermee door de tijd en ruimte kunt reizen begint jullie avontuur. Stukje bij beetje help je andere eilanden in het verleden om ze ook in het heden te laten verschijnen. Voor ieder eiland moet je weer een stone tablet kunnen maken.
Een prachtige ervaring
Wat al meteen opvalt, is dat deze versie van het spel er prachtig uitziet. In plaats van de HD-2D stijl die Dragon Quest I, II en III gebruikten, is er nu een prachtige nieuwe art style die al direct overtuigt. Niet alleen is de originele artwork van Akira Toriyama door deze art style erg goed behouden, het heeft ook flink wat leuke kleine details die je vooral ziet door de levendigere animaties. De wereld ziet er mooi en gedetailleerd uit met de personages die eruit zien als poppen is er een contrast wat beter werkt dan je zou denken.
Square Enix heeft erg veel moeite gestopt in de omgevingen. De steden zien er levendig uit met sfeervolle muziek. De personages waar je echt mee interact met het verhaal zijn bovendien erg goed geschreven en ingesproken. Zelfs in de omgevingen waarin je vecht, is erg veel aandacht geschonken aan details op de achtergrond. Wel moet ik zeggen dat de game last heeft van wat gekke pop-up van de kleinste details zoals de schaduwen, maar het is niet enorm storend.
Meeste vernieuwingen zijn top
Aangezien het oorspronkelijke spel niet altijd even positief werd beoordeeld zitten er flink wat aanpassingen om de game flow te verbeteren. Om te beginnen kun je veel instellingen aanpassen om je speelgemak naar wens in te stellen. Zo kun je meer schade toe laten dienen, meer experience en vocation points krijgen (of juist minder), sterkte van vijanden aanpassen en meer. Op deze manier kun je praktisch zelf bepalen hoe erg je wilt grinden om verder te komen.
Daarnaast heb je nu dat je in de overworld vijanden kunt aanvallen voor een voordeel, zijn er nieuwe skills en is er meer gedaan om de gameplay meer te stroomlijnen. Denk aan het makkelijke gebruik van de teleporteer spell, Zoom. Over het algemeen zijn de vernieuwingen erg fijn en goed, maar toch zitten er ook wat mindere elementen aan vast.
De game heeft minder noodzakelijke verhaallijnen geschrapt om de flow te verbeteren en hoewel ik een vergelijking heb met vorige versies voelt het soms alsof er juist te veel geschrapt is. Zo vind je veel van de stone tablet fragmenten willekeurig op de grond op vreemde plekken. Juist omdat deze magische objecten zo belangrijk zijn zou je verwachten dat dit wat minder het geval zou zijn.
Ook valt het op dat er op sommige plekken wat beter gewerkt had mogen worden met het tijdreizen. Waar sommige steden er flink anders uit zien zijn andere woningen juist exact hetzelfde. Omdat op sommige plekken dus wel echt een verschil is en op sommige helemaal niets voelt het een klein beetje aan alsof ze in dit aspect er een beetje de kantjes van af hebben gelopen.
Uitstekende werking vocation system
Tot slot hebben ze ook aanpassingen gedaan in het vocation systeem. Net als vele andere JRPG’s heeft Dragon Quest VII verschillende jobs voor je personages. In deze game heten ze echter vocations en ik moet zeggen: het is één van de best geïmplementeerde versies in tijden. Ieder van de speelbare personages begint met een eigen unieke vocation waardoor vanaf het begin af aan er al een diverse mix is van hoe je personages spelen en gebruikt worden.
Wanneer het echt opengebroken wordt, is vanaf het moment dat je twee vocations tegelijk kunt hebben. Zo heb je je hoofd vocation en wat het spel moonlighting noemt. Op deze manier kun je een getrainde vocation behouden terwijl je een nieuwe traint. Zo hoef je dus niet bang te zijn dat je een sterke vijand tegenkomt zonder dat je enige skills hebt.
Het trainen van vocations gaat wel echt een stuk sneller met gewone gevechten dan wanneer je het Active Battle System gebruikt in de overworld. Nu is het logisch dat je minder experience krijgt met zulke systemen, maar met de vocations vind ik het erg slecht uitgewerkt. In plaats de gebruikelijke zeven punten krijg je er nu maar 1, ongeacht van hoe sterk de vijand is. Ik had hier graag wat meer variatie voor gezien.
Geweldig voor fans en nieuwkomers
Al met al heb ik mijzelf enorm vermaakt met Dragon Quest VII Reimagined. De storyline is ijzersterk met geweldige personages en locaties. De vijanden zijn divers genoeg om fris te blijven en heel eerlijk vind ik deze art style een verademing na de vele HD-2D games. Door de settings voelt de game ook niet aan als een klus om doorheen te komen wat ik wel had met de eerdere remakes. Net even dat hulpje wat je niet per se nodig hebt om iets meer tempo te krijgen. Hierdoor is het goed geschikt voor iedereen die de traditionele ervaring wilt, een makkelijkere ervaring of juist moeilijker.
