Home Reviews Game review Fairy Tail Dungeons – kort maar prima gameplay

[Review] Fairy Tail Dungeons – kort maar prima gameplay

Fairy Tail: Dungeons keyart

Fairy Tail is één van mijn favoriete anime, maar helaas is binnen Europa er niet heel veel aandacht voor de serie. De laatste jaren hebben we wel eindelijk twee redelijke games ontvangen, maar verder blijft het vooral bij mobile games. Daarom was ik ook positief verrast toen Fairy Tail Dungeons werd aangekondigd.

Voor wie Fairy Tail niet kent allereerst een korte introductie van de wereld. Fairy Tail speelt zich af in het magische land Fiore. In dit land zijn vele magic guilds opgericht om zo een thuishaven te zijn voor magische mensen en een plek vanaf waar ze anderen kunnen helpen. Eén van die guilds is Fairy Tail. Deze sterke guild is het middelpunt van het verhaal, met in het bijzonder een aantal personages als Natsu, Gray, Erza, Wendy en Lucy. Hoewel ze in de serie van de ene grote klus naar de andere gaan, is dat met deze game net wat anders.

Een geheimzinnige deur in de kelder

In Dungeons opent er een geheimzinnige deur in de kelder van de guild. Deze deur brengt spelers naar een reeks gevaarlijke dungeons. Niet alleen dat, ook je krachten kun je niet zomaar gebruiken. Waar Natsu normaal alles zo kort en klein kan slaan en verbranden, is hij nu gelimiteerd. Hetzelfde geldt voor de negen andere speelbare personages.

Fairy Tail Dungeons Screenshot

De enige manier om ze namelijk te gebruiken zijn speciale magische kaarten waarmee je een deck opbouwt. Je begint al met een redelijke basis, maar stukje bij beetje kun je je deck uitbreiden en verbeteren. Iedere kaart met een eigen effect. Met een variatie tussen normale aanvallen en magische aanvallen zijn er flink wat mogelijkheden per personage. Zeker als je goed om leert te gaan met combo’s

Roguelike gameplay zit goed in elkaar

De gameplayloop is redelijk simpel. Je kiest een personage en krijgt dan een basisdeck. Vervolgens kom je in de dungeon terecht waar je door middel van een isometrisch overzicht verschillende kanten op kunt. Ieder vakje heeft een effect. Of je vecht tegen een monster, je krijgt een item, een speciaal effect of nog wat opties. Iedere stap die je zet vermindert de kracht van je lacrima, een magische steen die de eindbaas van de verdieping op afstand houdt.

Het maken van keuzes voegt een strategische laag toe aan het spel. Wil je juist je levens op het spel zetten in gevechten of ga je voor een veiligere route, maar voor minder beloningen. Zelf ben ik vooral voor de sterkere beloningen gegaan vooral, maar dat helpt zeker niet altijd. Je moet ook echt wel op je levens letten, aangezien de boss fights redelijk zwaar kunnen zijn.

Wanneer je dan een gevecht aangaat is het een turn-based gevecht en heb je iedere ronde maximaal drie actiepunten om te gebruiken. Deze punten kun je gebruiken om je kaarten te activeren. Van de vier kaarten die je iedere beurt willekeurig pakt moet je slim nadenken wat een goede combinatie is, maar ook op welke volgorde.

Fairy Tail Dungeons Screenshot

Iedere kaart heeft namelijk een aantal actiepunten nodig, maar ook de volgorde maakt uit, want extra effecten kunnen je voordeel geven. Zo heb je effecten die de rest van je aanvallen sterker maken. Of juist een specifieke chain met aanvallen voor een nog grotere bonus. Het geeft een leuke manier van experimenteren, zeker aangezien ieder personage wel weer andere mogelijkheden met zich meebrengt. De sterkere vijanden hebben nog wat extra diepgang door af en toe een extra sterke aanval voor te bereiden die je met specifieke combinaties moet tegengaan.

Qua moeilijkheid en lengte is de game niet heel uitgebreid. Je kunt er in een paar uur doorheen zijn en echt moeilijk wordt het nooit. Zeker aan het begin is het totaal niet moeilijk en kun je best makkelijk een volledige run behalen. Mits je een beetje logisch nadenkt en niet met weinig levens een boss fight ingaat.

Mist de Fairy Tail energie

Fairy Tail staat bekend om de actieve muziek en drukke personages. Daarom viel het voor mij redelijk tegen dat er geen herkenbare muziek terug te vinden is in de game en dat er ook geen voice acting. De persoonlijkheden van de personages komt op zich wel terug in de geschreven dialoog en de muziek is ook zeker niet slecht, maar het voelt hierdoor wel wat meer als een game met een bekende skin erover heen geplakt.