Fatal Frame is een interessante franchise. Tot voor kort verscheen de franchise in Europa onder de naam van Project Zero in plaats van Fatal Frame, maar met deze remake van het tweede deel zien we voor het eerst de originele naam in Europa. Hoewel we geen nieuwe game meer hebben gezien sinds 2014, is een volledige remake zeker welkom voor fans. Helaas zijn er op dit moment betere horror-ervaringen.
Fatal Frame II: Crimson Butterfly Remake is een remake van de in 2003 verschenen Fatal Frame II: Crimson Butterfly. In deze game volg je de tweeling Mio en Mayu die een bos bezoeken waar ze vroeger als kinderen speelden. Door het volgen van een ‘Crimson Butterfly’ komen ze terecht in Minakami Village. Dit dorp is overspoeld door geesten die er alles aan doen om de tweeling daar te houden.
Door middel van documenten en flashbacks ontdek je steeds meer over de stad en de afschuwelijke geschiedenis. Over de doorgang naar de onderwereld, Hellish Abyss, en een ritueel dat plaatsvond met tweelingen. Door eerder gefaalde rituelen proberen geesten nu Mio en Mayu te gebruiken voor het ritueel en het is aan jou om te bepalen hoe je hier mee omgaat. Zo heb je verschillende eindes op basis van je keuzes.
Say cheese!
Fatal Frame is in de kern een erg standaard horrorspel. Je verkent een gebied en moet steeds heen en weer lopen met nieuwe items om op een plek weer net wat verder tee komen. De wereld zit boordevol met voorwerpen, de een nuttiger dan de ander. Je raakt niet te snel in de war, tegelijkertijd doet het spel er alles aan om het backtracken voor de gameplay interessant te maken door onverwachte elementen toe te voegen zoals nieuwe geesten die opduiken.
De twist is echter de manier van combat. Zoals de naam van de franchise al hint, is jouw wapen het maken van foto’s. Met een fotocamera in hand, de Camera Obscura, is foto’s maken jouw manier van overleven. Zo moet je foto’s maken van de geesten in het dorpje om ze te verslaan. Hoe beter ze in het frame staan, des te meer schade je doet. Hier is ook meteen een flink pijnpunt aan de franchise.
De mechanic is uniek, maar sterkere geesten duren al snel een stuk langer om te verslaan waardoor de “gevechten” erg traag zijn en soms erg lang duren. Dat haalt de flow uit je spel en ik zou graag zien dat de combat wat meer gaat evolueren. Zeker aangezien de besturing van de camera ook niet helemaal optimaal is, het aanpassen van een filter, zoom, focus en al die dingen instellen is normaal al een gedoe. Laat staan terwijl een geest achter je aan zit. Ja, er zijn veel moves, maar de flow van een gevecht is traag.
Uitstekende sfeer
Wat de game uitstekend weet te doen, ondanks wat framerate problemen is het neerzetten van de sfeer. De hele game ademt de horrorsfeer. Natuurlijk heb je vervallen huizen, maar het gaat een stuk verder. Bewegingen die je laten omdraaien, maar er vervolgens niets is. Of juist opeens wel en je een flinke jumpscare krijgt. Dit kan zelfs gebeuren bij het oppakken van items. Het spel geeft je een constant gevoel van onrust. Iets wat het op momenten zelfs beter doet dan grote andere horrortitels.
Leuke voor horrorfans, maar er is beter
Het totaalplaatje is een goede, maar gebrekkige horrorervaring. De verhaallijn zit goed in elkaar en de sfeer is van de hoogste kwaliteit. Helaas beperken de langdradige gevechten beperken de volledige ervaring. Zeker aangezien de framerate en de besturing niet altijd optimaal zijn. Zeker aangezien er net drie uitstekende Resident Evil-spellen zijn verschenen op de Switch 2 is de timing jammer. Toch kan het een aanrader zijn voor de echte horrorfans die vooral voor de sfeer spelen.
