Films en games hebben een gecompliceerde relatie. De meeste films op basis van games zijn slecht en andersom kun je exact hetzelfde zeggen. Hoewel dit niet de eerste keer is dat Indiana Jones een game krijgt, is het naar mijn mening wel de beste poging. Ze weten de essentie uit de films goed neer te zetten en dat begint al direct en eindigt pas met de credits.
In Indiana Jones and the Great Circle begin je je game met een scène uit Raiders of the Lost Ark. Na die introducerende gameplay word je wakker in de universiteit waar je nu lesgeeft. Ongeveer een jaar na de gebeurtenissen in Raiders of the Lost Ark (1937). Er wordt uit het museum een waardevolle mummie van een kat gestolen. Hoewel je begint met het zoeken van de mummie, wordt het al snel duidelijk dat er meer aan de hand is.
Het blijkt namelijk een stukje steen te bezitten, net als andere relieken van over de hele wereld. Ieder gevonden reliek is gevonden op een plek wat onderdeel is van “The Great Circle”. Dit is een bijzondere cirkel om de aarde waarop verschillende spirituele plekken gevonden worden. De stenen blijken bijzondere krachten te hebben en een belangrijk doel van de Nazi’s. Zo stopt Emmerich Voss, een hoge pief, voor niets om ze in handen te krijgen. Het is dus aan jou om dat te stoppen en hiervoor bezoek je vele verschillende locaties. Zoals het Vaticaan, Gizeh, de Himalaya en meer. Hoewel de game geen open wereld heeft kun je altijd terugkeren naar vorige locaties voor extra collectibles en side quests.
Een waardige Indiana Jones
Als je mij had verteld dat deze game gemaakt is door de mensen achter de films had ik je zo geloofd. Hoewel Indiana ingesproken wordt door Troy Baker lijkt het op alle manieren op de geliefde Harrison Ford. Dat houdt niet op bij het feit dat het model op hem is gebaseerd, maar ook de stem erg er op lijkt. Combineer dat met teksten die zo uit de film konden komen en je hebt een uitstekende weergave van Indiana Jones. Dit is denk ik het halve werk al bij een game als dit.
De wereld rond
Zoals ik al noemde ga je de wereld flink rond met Indiana. Zo zijn er in totaal zeven locaties, de een groter dan de ander met ieder een unieke sfeer en natuurlijk stijl. Zo is de Himalaya vooral één lang pad en één locatie te onderzoeken. Terwijl Gizeh juist veel meer een open gebied is met verschillende plekken om te ontdekken. Met vele verborgen collectibles en wat verschillende side quests is iedere grote locatie een genot om te verkennen.
Zeker aangezien je te maken hebt met een mix van stealth om niet te veel te herkend te worden door de Nazi’s (tenzij je graag op de vuist gaat) en verschillende plekken om te onderzoeken met puzzels. Het spel weet een erg goede balans te vinden tussen het onderzoeken, de personages, met name Voss is een uitstekend uniek personage, in de wereld en het tempo. Al had voor mij het op sommige locaties nog iets uitgebreider gemogen.
Gameplay is wel flink wennen
Het spel is wel erg wennen qua gameplay. Indiana is namelijk gewoon een mens en dus erg beperkt in zijn kunnen en doen. Je hebt beperkte stamina en health waarvan vooral dat eerste voor bijna alles gebruikt wordt. Rennen, klimmen, slaan, alles kost energie dus je zult er goed mee om moeten gaan. Je kunt het wel wat upgraden, zowel tijdelijk met eten als permanent met een side quest, maar ik had bijvoorbeeld de side quest in eerste instantie totaal gemist. En dat is zonde aangezien zulke essentiële onderdelen dus wel handig zijn voor uitleg. Zo vond ik wel de benodigde items, maar die verwezen naar een “Pharmacy” die dus ergens verstopt zit in een zijstraatje van het Vaticaan.
Die beperkte stamina is dus wel flink wennen aangezien je er flink snel doorheen bent als je het gevecht aangaat. Zeker wanneer je besprongen wordt door een lading Nazi’s kom je snel tekort. Het zorgt er wel voor dat je echt moet opletten op hoe je vecht. Je handen zijn namelijk ook niet het enige wat je kunt gebruiken. Denk aan wapens die je steelt of voorwerpen die je vindt. Zo heb je echt van alles, denk aan metalen pijpen, pannen en veel meer. Het is wennen om met zulke beperkte middelen te vechten, maar het werkt uitstekend.
Een flink minpunt is echter het quick-menu wat erg onoverzichtelijk en irritant is, zeker in gevechten wanneer je opeens een camera vasthebt of een aansteker in redelijk kritieke momenten. Ook is het zeer hinderlijk dat je opgeraapte wapens direct kwijtraakt wanneer je klimt, zelfs bij een ladder
Over het algemeen een uitstekende port
Over het algemeen is Indiana Jones and the Great Circle een game die meer dan prima draait op de Switch 2. Over het algemeen zelfs op intense gameplay momenten met veel particles als vuur of sneeuw. De framerate is erg stabiel, maar wel 30 fps, met heel af en toe een kleine hapering. De grootste problemen zitten in pop-in, zeker in grote gebieden worden details wat laat ingeladen waardoor je eerst onscherpe beelden ziet. Het is over het algemeen geen megaprobleem, behalve in een enkel gebied.
Toch heeft de draagbaarheid van de Switch 2-versie wel wat bonuspunten voor de kwaliteit op de handheld. Zeker als je dus veel onderweg bent of geen andere apparaten hebt, is dat geen brekend minpunt.
Indiana’s grootse avontuur is een aanrader
Dit grootse avontuur van Indiana Jones is ook op de Switch 2 een uitstekende ervaring. De game werkt uitstekend en zet Bethesda weer eens positief op de kaart qua nieuwe games. De sfeer en gameplay zijn uitstekend en misschien wel een masterclass in gamedesign wanneer je een filmfranchise als game maakt. Ook de DLC, Order of the Giants, weet deze kwaliteit goed door te zetten, hier heb je alleen wel nog een bedrag van € 19,99 voor nodig.
