En daar zijn we weer. Na de preview mochten we Monster Hunter Stories 3: Twisted Reflection blijven proberen, en heb ik al mijn tijd gebruikt om eens even goed het onderste uit de kan te halen. Met bijna 60 uur achter de rug en een ontelbare aantal eieren te hebben uitgebroed kan ik jullie een goed beeld geven van deze derde Monster Hunter Stories-game. Dus is de game een beetje je tijd waard?
En om een lang verhaal kort te maken: ja. Niet alleen heeft de game op heel veel vlakken een enorme glow-up gekregen, ook hebben ze erg goed gekeken naar de essentie van Monster Hunter Stories. Wat werkte er eigenlijk in de oudere games en wat niet? Wat is nou eigenlijk het leukst aan deze game en hoe kunnen we dit zo toegankelijk mogelijk maken? De manier waarop dit allemaal geïmplementeerd is en gecombineerd met een aantal nieuwe ideeën zorgt ervoor dat dit het beste deel uit de serie is.
Spin-off van de Monster Hunter-franchise
Maar laten we bij het begin beginnen. Voor iedereen die net aanschuift: Monster Hunter Stories is een spin-off van de populaire Monster Hunter-serie, een game waarin jij een jager speelt die op allerlei vreemde soorten monsters jaagt. Deze games zijn immens populair, o.a. vanwege de unieke Monsters die het bevat. Denk bijvoorbeeld aan een op Dracula geïnspireerde draak, een wezen met een scherpe staart die deze als zwaard gebruikt of vogels die zich verdedigen met stenen. In Monster Hunter Stories worden juist deze Monsters in het zonnetje gezet. In plaats van tegen ze vechten bevriend je ze hier namelijk, waardoor ze met je mee vechten tegen andere Monsters. Het lijkt ergens wel een beetje op Pokémon, maar in plaats van Monsters vangen kun je alleen Monsties bevriende die je zelf hebt uitgebroed.
Het verhaal
Jij speelt in dit deel een prins/prinses van een klein koninkrijk, Azuria genaamd. Het is er vredig, maar er broeit een politieke oorlog op de achtergrond. Dit land heeft namelijk last van iets dat ‘The Encroachment’ wordt genoemd, iets waardoor planten, de grond en zelfs complete Monsters in een soort van kristal veranderden. In Azuria valt deze Encroachment nog enigszins mee, maar in een naburig koninkrijk is vrijwel al het leefbare land veranderd in kristal. Dit koninkrijk wil er alles aan doen om dit fenomeen tegen te gaan, zowel goed- als kwaadschiks. Ze hebben momenteel hun zinnen gezet op het verbreken van een eeuwenoude belofte, een belofte die zegt dat zowel hun koninkrijk als Azuria niet voorbij een bepaalde poort in het noorden mogen. Dit als gevolg van een burgeroorlog 200 jaar geleden.
Onderzoeker en boswachter in één
Jij bent, naast adel, verder onderdeel van een groep die zich ‘Rangers’ noemt. Dit zijn een aantal Riders die een onderzoeksteam hebben opgezet welke de Encroachment onderzoekt, maar bijvoorbeeld ook het ecosysteem op orde probeert te houden. Al snel kom je erachter dat deze Encroachment veel te maken heeft met een aantal evenementen in het verleden, waaronder één waarbij twee Rathalossen uit één ei geboren werden. Jij bent in de naweeën van deze gebeurtenis je moeder kwijtgeraakt, maar bent wel bevriend geraakt met één van de Rathalossen, welke nu jouw trouwe compagnon is.
Dit verhaal klinkt best interessant, maar is wel het zwakste onderdeel van Monster Hunter Stories. In mijn preview had ik aangegeven dat het verhaal wat meer de volwassen kant op leek te gaan, maar helaas bleek dit tegen te vallen. Uiteindelijk houdt het vast aan de basis van de Monster Hunter Stories-games: uitzoeken wat er aan de hand is, het redden van de wereld en hoe vrienden, familie en vriendschappen hiervoor aan de basis staan. Het is absoluut niet slecht, maar veel meer dan een reden geven om naar nieuwe gebieden te gaan geeft het niet.
Het draait om de gameplay!
Nee, de meeste lol vind je in de gameplay. Het vinden en uitbroeden van eieren. Het aanpassen van je Monsties. Het verkennen van de wereld. Capcom heeft ontzettend aan al deze onderdelen gewerkt, en gekeken naar wat er echt belangrijk is. Vervelende aspecten uit eerdere games zijn weggelaten, en de gameplay is toegankelijker gemaakt zonder aan moeilijkheidsgraad in te doen.
Het vinden van eieren bijvoorbeeld. Het uitgangspunt is simpel: jij gaat op zoek naar een Monster-nest (te vinden in de semi-open world gebieden) en jat daar een ei om uit te broeden. Vanwege hoe de game werkt heb je daarnaast niet genoeg aan maar één ei per Monster, en al snel loop je nest na nest af op zoek naar eieren. In het verleden waren nesten een dungeon op zich, compleet met geheimpjes, puzzels en hun eigen Monsters. Dat is nu allemaal verdwenen: een nest is één overzichtelijk gebied met resources en een plek waar je een ei kan plunderen. Het is een stuk sneller, waar je vooral in late en endgame erg blij mee bent.
Dat niet alleen, je hebt ook veel meer invloed op de eieren die je vindt. Dit komt door de nieuwe ‘Restore Habitat’-optie, waardoor je invloed krijgt op het ecosysteem van een gebied. Door Monsters in bepaalde gebieden vrij te laten kun je ook hun eieren daar vinden. Hoe meer je vervolgens dat bepaalde Monster vrijlaat, hoe beter de eieren zullen zijn. In eerdere games was je vooral op ‘rare’ en ‘super rare’ nesten aangewezen als je goede eieren probeerde te vinden. Nu kun je deze ook in grotere maten in normale nesten vinden. Alle nesten zijn hierdoor interessant om te onderzoeken in plaats van alleen de zeldzame.
Het bouwen van Monsters was nog nooit zo makkelijk
Het custimizen van je Monsties is daarnaast nog steeds zo uitgebreid en vrij als eerst, maar een stuk toegankelijker. De vaardigheden van Monsties staan namelijk niet vast: al hun aanvallen en passieve vaardigheden (in deze game ‘genes’ geheten) zijn te vinden op een 3×3-grid. Jij mag dit grid aanpassen op een manier die jij wilt, waarbij je zelfs de genes van andere Monsties kan overzetten. Dit was in eerdere games nogal een gedoe: jij moest zelf inventariseren welke Monsters welke genen bevatten, en als je een gen overzette verdween het Monster waar het gen vandaan kwam.
Dat is hier veranderd. Niet alleen verdwijnt het Monster niet (waardoor je meerdere genes van één Monster kunt overzetten), ook kun je nu specifiek op genes zoeken. Je selecteert welke je interessant vind en de game vertelt je welke Monsters deze momenteel hebben. Dat niet alleen, sommige genes komen pas vrij bij een bepaald level. Hierdoor had je bijvoorbeeld tot lvl 45 een dood punt op je grid, omdat hij deze ook niet meetelt in bingo’s. Nu kun je sleutels krijgen/kopen om deze meteen te unlocken.
Experimenteer er op los!
Het beste is dat hier verder geen penalty’s aan vast zitten. Je kunt genes tot in de gloria blijven veranderen en rangeren. Sterker nog, de game lijkt je actief uit te nodigen om zoveel mogelijk dingen te proberen. Zo heb je bijvoorbeeld ook S skills, bonusvaardigheden die S Monsters bevatten en met de juiste gene combo passieve bonussen unlocken. Welke S skills je Monstie krijgt, ligt aan het gebied waar je het ei vandaan hebt … als je tenminste een S Monster uitbroedt. Lagere rank Monsters hebben dit niet.
Mocht je nou een Monster hebben die je geoptimaliseerd hebt of waar je aan gehecht bent, dan kun je hem op excursie sturen, waardoor hij de rank en skills overneemt van het gebied waar je hem naartoe stuurt. Enige voorwaarde is dat de Habitat skill van dit Monster in dat gebied op S hoort te zitten, iets wat makkelijk voor elkaar te krijgen is door meerdere lage level rank Monsters vrij te laten. En dit mag je doen zo vaak je wilt!
Minder steen-papier-schaar, maar meer opties
De gevechten zijn verder grotendeels hetzelfde als eerdere games, maar ook wat veranderd. Deze zijn turn-based en werken via een steen-papier-schaar-systeem, hier power, technique en speed geheten. Jij staat met één van je Monsties op het veld, en kunt met beide aanvallen. Je kunt daarnaast altijd zien wanneer een Monster jou target. Reageer hierop met de juiste tegenaanval en je wint een ‘showdown’. Dit zorgt er niet alleen voor dat zijn aanval niet doorgaat, maar ook dat het meer schade doet.
Welke aanval een Monster doet, weet je pas op het moment zelf, maar ze hebben elk hun eigen aanvalspatronen. Deze kunnen veranderen (bijvoorbeeld als hij boos wordt), maar als je dit patroon leert kun je veel aanvallen teniet doen. In eerdere Monster Hunter Stories-games misschien iets teveel, daar kon je er daadwerkelijk voor zorgen dat je helemaal niet geraakt werd. Het maakte gevechten uiteindelijk saai, maar gelukkig heeft Capcom iets bedacht om dat in dit deel tegen te gaan.
En het is zo simpel: Monsters doen minder van dit soort aanvallen. Ze hebben nu veel vaker ‘kleurloze’ aanvallen, welke niet gecountered kunnen worden. Dit maakt gevechten moeilijker (omdat je dus altijd wel schade kunt krijgen), maar ook tactischer. Je wordt veel meer geacht om gebruik te maken van buffs, debufss en andere manieren om gevechten te winnen. Gelukkig heb je ook veel meer MP in deze game en verschillende manieren om je Monsties zo te bouwen dat dit snel herstelt.
Quests, sidequests, invasive Monsters, Elder Dragons en meer!
Er zijn daarnaast een aantal mechanieken toegevoegd die het geheel interessant houden en je te allen tijde iets te doen geven. In de preview noemde ik al dat je meteen veel meer opties hebt om de omgeving te ontdekken, ook zijn er verschillende bonus objectives toegevoegd. Zo heeft elk gebied meerdere ‘invasive Monsters’. Dit zijn Monsters die ’s nachts verschijnen en alleen ‘verslagen’ kunnen worden door middel van een soort puzzel. Versla je ze, krijg je toegang tot een ei die tot nu toe niet in de game voorkwam.
Als je verder ’s nachts met Monsters blijft vechten, krijg je ook een ander evenement: het verschijnen van Elder Dragons. Deze zijn extreem moeilijk te verslaan, maar mocht het je lukken krijg je bonus rewards en verschijnen er nieuwe eieren in de omgeving. En dan heb ik het nog niet eens over de vele sidequests, de hoeveelheid verschillende Monsties (met zelfs Monsters uit Wilds, iets wat ik persoonlijk niet verwacht had) en het ontwikkelen van je eigen uitrustingen en wapens gehad…
Grafisch een plaatje
En ook niet onbelangrijk: de game blijft een plaatje. De meer volwassene uitstraling die de game gebruikt doet het veel goed, en de cinematische gevechten zorgen ervoor dat ook het steen-papier-schaar-spelletje lang blijft om naar te kijken. Uiteindelijk heb je het wel een beetje gezien, maar zelfs daar heeft de game een antwoord op. Zo kun je de animaties versnellen, en als je sterkt genoeg bent kun je gevechten zelfs overslaan, terwijl je wel alle rewards krijgt. Ideaal. Als enige minpunt kan ik aangeven dat de game af en toe wel erg veel lasts heeft van pop-ins, iets wat vooral in docked mode duidelijk wordt. Het zit echter nooit de gameplay in de weg, en dat is toch het belangrijkste.
Dus wat vinden we ervan?
Monster Hunter Stories 3 weet wat voor game het wil zijn, en heeft er alles aan gedaan om dit zo goed mogelijk over te brengen. Hoewel ik het jammer vind dat het verhaal weer enigszins achterblijft, heb ik nooit het idee gehad dat dit het belangrijkste is in Monster Hunter-games. En dat is hier niet anders. Nee, het draait om de gameplay, en deze hebben ze zo plezierig en toegankelijk mogelijk gemaakt. Het blijft leuk om je favoriete Monster te vinden en deze te optimaliseren, of om simpelweg te experimenteren met andere Monsters, builds en uitrustingen. De game zit daarnaast boordevol content, en de grafische weg die de game heeft ingeslagen werkt ontzettend goed. Daarnaast blijft het iets magisch, zo samen werken met de Monsters die ik in de mainline games het liefst overhoop sla. In ieder geval is het wederom een ontzettende aanrader!
