Drie Resident Evil-games zijn vandaag tegelijk op de Nintendo Switch 2 uitgekomen: Resident Evil 7 biohazard Gold Edition, Resident Evil Village Gold Edition en Resident Evil Requiem. Van de laatste twee zijn de reviews al op Daily Nintendo verschenen. De review van Village lees je hier en die van Requiem hier. In deze review draait het om de bijna tien jaar oude game Resident Evil 7 biohazard Gold Edition. Eerder was deze game op de Nintendo Switch te koop als Cloud-versie. Nu weten we allemaal dat dat geen succes was, wat deze Switch 2-port van deel 7 des te interessanter maakt. Dit is daarom de eerste keer dat dit deel fatsoenlijk speelbaar is voor Nintendo-spelers.
Een huis vol onheil
In Resident Evil 7 gaat Ethan Winters op zoek naar zijn vermiste vrouw. Hij hoopt haar in Louisiana te vinden. Daar belandt hij in een landhuis, waar iets meer gaande is dan wat hij op voorhand kon weten. Het huis is van de onsterfelijke familie Baker en in het huis zijn de grootste gruwels te vinden. Een ware horror-ervaring; niet alleen voor Ethan, maar net zo goed voor jou als speler. Deze gruwels ervaar je vanuit een first-person perspectief. Het voelt daardoor alsof jij zelf in die wereld rondloopt en alles met je eigen ogen ervaart. Persoonlijk kom ik hierdoor veel meer in de sfeer van deze survival-horrorgame. En die sfeer is de ster van de game. Het is beklemmend, eng en laat je op geen enkel moment los. Alleen daarom al bleef ik constant verder spelen.
Naast de beklemmende sfeer zit je ook met een zeer beperkte ruimte om spullen mee te nemen. Hierdoor moet je keuzes maken wat belangrijker is om bij je te hebben. Zijn het spullen om te herstellen, een wapen met munitie of juist voorwerpen om puzzels op te lossen? Het is constante druk om de juiste keuzes te maken zodat je dit avontuur kan overleven. Daarnaast zijn voorwerpen al schaars om überhaupt te vinden. Op deze manier krijg je haast nooit rust en moet je elke keer maar weer op je hoede zijn. Voor wie dit te makkelijk lijkt, is er de mogelijkheid om aan het begin gelijk voor de moeilijkheidsgraad Madhouse te kiezen. Echter, Madhouse is niet een beetje moeilijk, maar extreem moeilijk. Naast Normal kan je ook voor de makkelijkere optie Easy kiezen.
Het gevaar ligt op de loer
Omdat de Baker-familie onsterfelijk is, kan je ze in het begin nog niet afmaken. Wanneer er eentje opduikt is het schrikken en proberen te ontsnappen. Bij andere vijanden kan je goed je wapen gebruiken om van het gevaar af te komen. Maar zoals je van Resident Evil mag verwachten, het gevaar is nooit ver weg en komt op de meest ongewenste momenten opduiken. Het landhuis zelf is één groot doolhof. Het is zoeken naar hoe je verder kan komen. Daarbij heb je ook nog de puzzels. Denk aan het vinden van een sleutel om een deur te openen en meer.
De bewegingsbesturing speelt niet al te vloeiend. Het voelt stroef aan – ik zou het haast onprettig noemen. Ik heb het daarom al snel aangepast en ben de knoppen gaan gebruiken voor het draaien van de camera. Dat werkt een stuk accurater. De game draait redelijk stabiel op 60 frames per seconde en ziet er in de tv-stijl goed uit. In de handheldstijl valt er helaas wel wat op aan te merken. Visueel is het niet altijd even scherp en is de belichting soms wat gek. Dat maakt dat docked de gewenste speelstijl is op dit moment.
Aanrader?
Voor mij was dit de eerste Resident Evil-game die ik heb gespeeld. In het verleden heb ik wel de films gezien, maar dat is totaal anders vergeleken met de games. Voor nieuwkomers, zoals ik, die geen toegang hebben tot andere platforms is deze Switch 2-versie een goede manier om kennis te maken met Resident Evil. Het is niet de beste versie, maar wel een competente versie. De gameplay zit goed in elkaar en ook de sfeer is geweldig. Een voordeel van de Gold Edition is dat alle DLC inbegrepen is. Het gaat om Banned Footage Vol. 1, Banned Footage Vol.2, Not a Hero, End of Zoe en Survival Pack DLC. Naar mijn mening is de DLC de moeite waard, omdat het een mooie aanvulling vormt op de hoofdgame.
Wie de game al eerder heeft gespeeld, weet natuurlijk al wat diegene kan verwachten. Maar zelfs dan kan ik het aanraden om de Switch 2-versie te spelen door het voordeel om overal te kunnen spelen. Het mag dan niet de pracht en praal hebben van de andere platforms, het weet alsnog de sfeer over te brengen. Dat zou wat mij betreft al reden genoeg zijn om alsnog voor de bestaande fans deze versie aan te raden. Al met al is Resident Evil 7 biohazard Gold Edition zelfs bijna tien jaar na de oorspronkelijke release nog een heerlijke survival-horrorgame om te spelen.
