Het ‘cozy’ genre is allang niet nieuw meer. Videogames zijn er nu eenmaal in alle soorten en maten, en het lijkt erop dat veel mensen tegenwoordig een wat meer relaxte ervaring zoeken, wat niet heel vreemd is als je naar de huidige wereld kijkt. Indiegames hebben deze kans aangegrepen om een hele sloot aan rustgevende en wholesome games te maken. In deze games staan de gameplayloop en interessante persoonlijke verhalen vaak centraal, in plaats van heftige actie en strakke win/lose condities. Trash Goblin valt precies in dit straatje, met een rustgevende en mooie artstijl, een heerlijke relaxte soundtrack en herhalende gameplay die desalniettemin ontzettend verslavend is. De game beleefde zijn release vorig jaar op Steam en is nu een jaar later ook te spelen op de Switch. Maar overleeft het de overstap naar Nintendo’s hybride consoles een beetje?
Een Goblin en zijn snuisterijen winkel
Om een lang verhaal kort te maken: zeker weten. De gameplayloop is nog steeds zo verslavend en de pc-besturing weet prima te vertalen naar de Switch. In Trash Goblin speel je een Goblin die zijn eigen winkeltje begint, waar hij snuisterijen en andere ditjes en datjes verkoopt. Elke dag krijgt je een stabiele stroom aan snuisterijen binnen (oftewel, de afval en troep van iemand anders), die zo onder de modder zitten dat ze niet te herkennen zijn. Het is aan jou om deze snuisterijen uit hun aarde gevangenis te breken, schoon te maken en te verkopen. Wat je vindt is daarnaast compleet willekeurig: van een spellfocus van een sorcerer of halve lich crown tot een stuk kurk of gebogen spijker.
Gelukkig is er voor alles wel een markt te vinden, en zo ook voor alle ditjes en datjes die jij vindt. Je kunt de spullens op verschillende manieren verkopen, maar de meeste verkoop je simpelweg omdat personages daarnaar vragen. De game kent namelijk een uitgebreide cast aan excentrieke personages, van mensen en lizardfolk tot paddenstoel mensen en andere geesten. De game maakt daarbij onderscheid tussen je vaste klanten en vreemdelingen, waarbij de laatste gewoon langskomen omdat ze iets nodig hebben. De personages met naam hebben, naast de geweldige art, ook hun eigen verhalen, die je meekrijgt door de dingen die ze van je willen kopen. Het is niet erg diepgaand, maar het zorgt ervoor dat de wereld in de game wat levendiger voelt. De game speelt zich namelijk wel compleet af binnen de muren van je winkeltje, dus voor de worldbuilding ben je aangewezen op deze verhalen.
Upgrade je winkel en gereedschap
Na een tijdje zul je je winkel en gereedschappen kunnen upgraden. Hiermee verschijnen een aantal functies die je leven makkelijker maken: zo kun je bijvoorbeeld een bad kopen dat je voorwerpen tijdens het slapen schoonmaakt of een koffiezetapparaat die de dag langer maakt. Ook kun je meer opslagruimte kopen en zelfs een rommelkast, waar mensen overbodige spulletjes voor een prikkie kunnen overnemen. Natuurlijk kun je ook het uiterlijk van je winkel en slaapplek meerdere upgrades geven. Sommigen daarvan geven kleine bonussenen aan je gameplay, maar de meeste daarvan zijn cosmetisch.
Het leukste stuk gereedschap komt echter wat later, de ‘upscaler’. Hiermee kun je trinkets aan elkaar plakken. In het begin maar twee, maar later kun je door meerdere stukken aan elkaar te plakken een compleet kunstwerk maken. Goed, je zult het het meest gebruiken om producten weer ‘heel’ te maken (je vindt veel losse stukjes die bij elkaar horen), maar mijn favoriete bezigheid werd al snel vreemde combinaties verzinnen om te verkopen aan klanten die toch niet wisten wat ze wilden hebben.
Geen tijdsdruk
Het interessant aan Trash Goblin is echter dat er compleet geen tijdsdruk aanwezig is. Er is wel een tijdsysteem: de game kent verschillende tijdsvakken, en de activiteiten die je onderneemt kosten een aantal tijdsvlakken. Maar er is geen druk. Zo is er bijvoorbeeld geen deadline voordat je klanten weg boos weglopen, deze blijven net zo lang staan wachten als jij wilt. Al zouden ze er twintig dagen staan, zolang jij ze niet wegstuurt wachten ze braaf tot je ze iets verkoopt.
Goed, het zorgt ervoor dat je in de tussentijd geen andere dingen kunt verkopen, maar dat is dan ook het enige. En wegsturen doet verder niets aan je reputatie: vreemdelingen komen wellicht niet meer terug, maar ze gaan niet lopen verkondigen dat je een slechte winkel hebt. Personages met namen kun je daarnaast gerust wegsturen om daarna weer op te roepen als je eindelijk dat gevonden hebt dat ze wilden hebben.
Een echte ‘cozy’ game
Deze combinatie van geen tijdsdruk en heldere, eenvoudige gameplay zorgt ervoor dat de game extreem verslavend is. Wat daarbij ook helpt, is hoe goed het eruit ziet: het loopt allemaal extreem soepel. De manier waarop voorwerpen ronddraaien, je precies een bepaald plekje moet uitzoeken om je beitel in te zetten en de tevreden ‘bzzt’ van de Joy-Con elke keer dat je dat doet: het voelt gewoon goed. En ook het schoonmaken van je trinkets heeft iets rustgevends, wellicht hetzelfde waarom mensen PowerWash Simulator zo leuk vinden. Het is gewoon fijn om dingen schoon te maken.
Ook is er daadwerkelijk alles aan gedaan om deze ervaring zo ‘cozy’ mogelijk te maken. Ik vond het bijvoorbeeld fijn om het beitelen en wassen zelf te doen, door plekken uit te kiezen en ZR ingedrukt te houden om je gereedschap te activeren. Mocht je dat echter vervelend vinden, kun je in de menu’s aangeven dat het automatisch moet.
Niets is zonder fouten
Alhoewel dat allemaal goed klinkt is Trash Goblin niet helemaal zonder fouten. Kleine bugs willen af en toe je gameplay flink in de weg zitten, en soms voelt de game net iets te geforceerd aan. Zo viel het op dat de meeste verzoeken vooral één object willen kopen. De ‘upscaler’, het leukste stuk gereedschap in de game, kon ik minder vaak gebruiken dan ik had gehoopt. Als gevolg daarvan duurde het ook langer om geld te verdienen. De grap is namelijk dat aparte snuisterijen niet zoveel waard zijn: het zijn juist de gecombineerde items waar je goed geld aan kan verdienen. Maar daar heb je niets aan als iedereen ‘alleen maar’ een stuk kurk of gebroken vaas willen kopen.
Hierdoor duurt het ook weer langer voordat je upgrades kunt kopen. Op zich niet verkeerd (omdat het natuurlijk een cozy game is), maar vooral de gereedschappen in het begin doen erg weinig. Vooral het oppervlakte van je spons is in het begin echt minuscuul, maar om deze te upgraden heb je ontzettend veel geld nodig. De kleine requests die ik binnen kreeg waren daardoor de moeite niet waard en ik merkte dat ik klanten bleef wegsturen op zoek naar personen die wel wilden kopen wat ik had. Consequenties voor het wegsturen zijn er namelijk niet.
Tot slot
Uiteindelijk is Trash Goblin vooral een kleine, leuke en extreem verslavende game. Het laat zien dat games niet extreem gedetailleerd moeten zijn om te werken: Trash Goblin weet wat het je wilt geven en doet dat. Het is niet ingewikkeld en dat wordt het ook niet, waardoor het een fantastische game is om gewoon bij te relaxen en je hoofd uit te zetten. De art is wholesome, de 3D-modellen doen precies wat ze moeten doen en de acties van het uitbeitelen, schoonmaken en upscalen van voorwerpen voelt goed aan. Weet alleen wel dat als je op zoek bent naar diepgang dat je hier aan het verkeerde adres bent. Het is een cozy game in zijn puurste vorm, een leuke en verslavende afleiding, maar ook niet veel meer dan dat.
