De afgelopen jaren zijn er vele otome-games verschenen op de Switch. Vaak zijn het games van grote ontwikkelaars, zoals Otomate. Echter is er ook genoeg moois van indie-game studios. Ontwikkelaar en uitgever LocaGames is daar een goed voorbeeld van. Met de recent uitgekomen otome-game Yukar From The Abyss brengen ze romantiek en de Ainu mythologie samen. Maar of Yukar From The Abyss een aanrader is? Dat lees je in onze review.
Ben je nog niet zo bekend met otome, lees dan vooral eens onze special door. Daarin leggen we alles uit over wat het genre inhoudt.
Ainu mythologie
De Ainu mythologie is niet iets wat je vaak tegenkomt in games. Je komt meestal eerder de bekende mythische beesten tegen, zoals een kitsune. In de Ainu mythologie zit een hele andere wereld verborgen, vol gebruiken en wezens waar ik nog nooit van had gehoord. Het spel doet zijn best om alles uit te leggen middels een woordenboek. Elke keer als er weer een nieuwe term voorbijkomt, kan je de uitleg ervan lezen. Maar het blijft af en toe best lastig om alle termen te onthouden.
![](https://dailynintendo.nl/wp-content/uploads/2023/12/Yukar-From-The-Abyss-2-1024x576.jpg)
Daarnaast komen regelmatig de gebruiken van de Ainu mythologie voor. Bijvoorbeeld hoe je je respect betuigt en hoe je met bepaalde dingen om hoort te gaan. Ik kon dit zeer waarderen, omdat het de ervaring waardevoller maakt. Op deze wijze speelde ik niet alleen voor het verhaal, maar ook voor de mythologie en die voor mij onbekende wereld. Yukar From The Abyss voelt daarom als een les over Ainu mythologie.
Het gemiste treinstation
Kurumi Oki gaat op een dag na aardig gedronken te hebben naar huis. Echter stopt de trein niet op haar uitstappunt, maar bij Komuy Mosir. Ze komt terecht midden in een sneeuwlandschap dat ze niet herkent. Daar treft ze een groep personen aan die haar beginnen te achtervolgen. Wat blijkt nou, ze is in het land van de goden beland. En zij, zij is gestorven. Met een klein gelukje komt ze weer tot leven, maar dan begint haar leven wat nooit meer zal zijn zoals het was. Zij en de goden zullen elkaar weer tegenkomen en de liefde ligt mogelijk zelfs in het verschiet.
Het spel is relatief kort, want in zo’n 10 tot 15 uur is het volledig uit te spelen. Hoewel het vrij kort is voor een otoge, is het niet erg. Het gaat daardoor nooit eentonig of saai aanvoelen. Daarentegen heeft het wel als gevolg dat het spel niet extreem de diepte in kan gaan, wat ik normaal wel waardeer. Tijdens het spelen krijg je regelmatig keuzes voorgeschoteld. Sommige keuzes leiden onmiddellijk tot de dood en andere keuzes zorgen er weer voor dat je in een bepaalde route belandt. De game bestaat namelijk uit vier routes en elke route heeft dan weer meerdere eindes.
![](https://dailynintendo.nl/wp-content/uploads/2023/12/Yukar-From-The-Abyss-1-1024x576.jpg)
Romantiek
Zoals je mag verwachten van een otoge heeft Yukar From The Abyss meerdere LIs, oftewel mannen om mee te eindigen. Het zijn er in totaal vier en ook deze vinden hun oorsprong in de Ainu mythologie. Zo heb je Pewrep, een man met de kenmerken van een schattig beertje. Zijn naam komt uit de Ainu mythologie en betekent een berenjong. Zowel Pewrep als Li Huaisu trokken vanaf het moment dat ik ze zag mijn aandacht. Hun uitstraling en hun morele waardes waren voor mij perfect. Al relatief in het begin heb je met Li Huaisu een scène waarin hij laat zien dat hij eerlijkheid hoog in het vaandel heeft staan. Dat was voor mij het moment om vol voor hem te gaan.
De romantiek is niet in elke route evenveel vertegenwoordigd. Persoonlijk vond ik de verhouding tussen verhaal en romantiek goed, omdat het verhaal je zo makkelijk weet te pakken. Door de prettige schrijfstijl vlieg je door de route heen. Dan is het ook niet zo erg als de ene route net wat minder of meer romantiek bevat. De routes zijn kort genoeg om niet ongeïnteresseerd te raken doordat je vindt dat er te weinig romantiek is. Er is dan al snel een moment op komst waardoor je aan je trekken komt.
![](https://dailynintendo.nl/wp-content/uploads/2023/12/Yukar-From-The-Abyss-3-1024x576.jpg)
Weliswaar ziet de art van Yukar er mooi uit, toch zijn er wat gekkigheden te bespeuren. De achtergronden lijken qua stijl niet overeen te komen met die van de personages. Het leek soms wel een clash tussen de stijlen. Daarnaast waren de CGs van Li Huaisu anders dan die van de rest. Niet dat het stoorde, maar het viel wel op. Een pluspunt is dat de vier LIs allemaal waren ingesproken. Altijd prettig om te hebben. Wanneer er personages aan het woord waren die niet ingesproken zijn, dan kan je altijd nog genieten van de bijpassende muziek
Conclusie
Als een indie-otoge weet Yukar From The Abyss te vermaken. Hoewel het niet de kwaliteit van hoogwaardige otome-games weet te evenaren, is het wel de moeite waard. Het verhaal is goed geschreven en het weet je een inkijkje te geven in de Ainu mythologie. Echter zijn er wel wat minpunten waardoor je merkt dat het een indie-game is. Zo is de voice-acting alleen voor de vier LIs en zijn de art en romantiek wisselvallig. Al met al een aanrader voor wie een relatief korte otome wil spelen en wel van wat mythologie houdt.
+ Goed geschreven verhaal
+ Inkijkje in de Ainu mythologie
+ Meerdere routes en eindes
+ Voice-acting, maar…
– …alleen de vier LIs zijn ingesproken
– Romantiek is wat wisselvallig
– Art is mooi maar wisselend
.
DN-score: 6,7
Op moment van schrijven is Yukar From The Abyss niet verkrijgbaar in de Nederlandse Nintendo eShop. Wanneer de game weer beschikbaar zal zijn, is onduidelijk.