Laten we beginnen met een geschiedenislesje. OFF is een game die in 2008 het levenslicht zag, ontstaan uit de levendige verbeelding van twee Belgische ontwikkelaars. De game, een RPG Maker-project, was origineel dan ook alleen in het Frans te spelen. De game had alleen zo’n vreemde stijl en atmosfeer dat de game al snel werd opgepakt door Engelstalige fans, die samenwerkten om een fanvertaling te maken. Deze verscheen in 2011, waarna de game al snel in een cultklassieker veranderde.
Persoonlijk ken ik de game game sinds ongeveer 2014, nadat ik verschillende stukken van Markipliers Lets Play van de game tegenkwam. Maar mijn echte interesse kwam pas toen ik hoorde dat Undertale hevig geïnspireerd is door OFF. Toby Fox noemt het als één van zijn grootste inspiratiebronnen en heeft in deze remaster als een soort van eerbetoon ook bijgedragen aan de nieuwe soundtrack. Nu deze quasi-remaster er is vond ik het dan ook hoog tijd om er eens in te duiken. Is de game nog net zo baanbrekend als ooit beweerd werd?
Je bent op een heilige missie
OFF is een klassieke turn-based RPG die zijn gameplay en het verhaal gebruikt om een allesbehalve klassieke ervaring neer te zetten. Laten we beginnen met het verhaal. In OFF krijg jij de controle over iets dat zich ‘The Batter’ noemt, oftewel de slagman. Ik zeg controle, want hoewel jij hem wel speelt, ben jij (als in jij, beste lezer) een losse entiteit. Aan het begin van de game wordt om je naam gevraagd en alhoewel er verschillende personages zijn die je kunnen zien of ‘voelen’, geeft The Batter aan dat ze niet met je kunnen communiceren. Hij is hier in ieder geval omdat hij is gestuurd op een heilige missie. Die missie? De wereld zuiveren. De wereld wordt geteisterd door vreemde geestachtige wezens en het is aan jou om de vier zones die deze wereld rijk is van deze geesten te ontdoen.
Vlees, suiker, plastic, rook
Dit is in eerste instantie de enige uitleg die je krijgt, en je zult snappen dat dat meer vragen dan antwoorden oproept. Vanaf het begin geeft OFF je al het gevoel dat hier iets niet klopt, want alleen maar versterkt wordt op het moment dat je de wereld mag ontdekken. Die is namelijk ronduit bizar. De zee is van plastic, in de mijnen wordt naar rook gezocht waarvan het teveel in lucht verandert. Vlees is iedereens eerste energie behoefte. De items die je vind zijn tarotkaarten of demonenvlees, en uitrustingen zijn ofwel stukken huid ofwel gevoelens. Om je te helpen met gevechten krijg je daarnaast meerdere party-leden … welke zwevende halo’s zijn? Add-ons?
En ook de artstijl doet hieraan mee. Hoewel The Batter zelf een simpele sprite van een stockfoto zou kunnen zijn, worden de wezens waar je tegen vecht met de minuut grotesker. Het allereerste personage dat je tegenkomt is een kat met veel te veel tanden die zichzelf de Rechter noemt, en het gaat van kwaad tot erger. De stijl is daarnaast niet consistent. Het gebruikt verschillende artstijlen, waarbij de wereld waar je doorheen loopt van het niveautje NES is, terwijl sommige cutscenes -bij het gebrek aan een beter woord- nog het meest lijken op foto’s gemaakt met een GameBoy Camera. De zone tussen de zones in is een zwarte ruimte met wat vlekken, waarin twijfelachtig het woord ‘World map(?)’ omhoog zweeft en er een gefluister is dat alsmaar luider wordt.
De reden om het te spelen
En eerlijk, dit is de drijvende kracht achter OFF. De raadselachtige dialogen, de vreemde puzzels, de fragmenten van een ziek jongetje, de vele verwijzingen waardoor je weet dat er wat op de achtergrond speelt, maar je niet snapt wat, dat zorgt ervoor dat je de game wilt blijven spelen. Ik kan zien hoe Undertale hierdoor geïnspireerd is, want het deelt dezelfde vibe. Die raadselachtige vibe die een honger naar antwoorden bij je oproept, maar je doet twijfelen over hetgeen wat je uiteindelijk voorgeschoteld krijgt. Het gaat daarbij lastige onderwerpen niet uit de weg, al is het wel wat abstracter dan Undertale. Betekenissen worden niet heel duidelijk uitgelegd en de drie eindes die er zijn zorgen ervoor dat er veel overblijft voor eigen interpretatie. De game heeft op dat opzicht best een ‘artsy’ uitstraling, en alhoewel dat vast niet voor iedereen is weggelegd, vind ik het persoonlijk fantastisch.
Puzzels en de turn-based combat
De rest van de gameplay bestaat vooral uit puzzels en standaard turn-based RPG-gevechten. Al moet ik ook hier zeggen dat de game genoeg doet om dit interessant te houden. De puzzels zijn uitdagend, waarbij ze vooral je observatievermogen en geheugen testen. Onthoud je de juiste volgorde om uit deze ruimte te komen? Wat waren die cijfers ook alweer? Snap je wat deze NPC zegt? De turn-based gevechten zijn verder niet per se moeilijk, maar ik heb ook niet het idee dat ze zo zijn ontworpen. De betekenis ligt hem in het geweld en de rare namen die de aanvallen hebben.
Hier ligt ook het grootste verschil voor iedereen die de originele OFF gespeeld heeft. Waar die game werkte met standaard RPG Maker-graphics zijn gevechten in deze remaster een stuk dynamischer en mooier weergegeven. Je opties hangen naast je personage in plaats van in een blok onder in beeld en het werkt nu met hetzelfde ATB-systeem dat ook in Final Fantasy 7 gebruikt wordt. Iedereen in een gevecht heeft een metertje en als dat metertje vol loopt ben je aan de beurt. In de oude game moest je daardoor je aanvallen timen (de timer liep door), maar hier wacht het netjes tot je een aanval geselecteerd hebt.
Een nieuwe toevoeging is dat de game nu crits heeft die je kunt zien aankomen. Interessant, want niet alleen loopt je timer hierdoor een stuk sneller, je kunt ze ook een soort van timen, waardoor je het een tactisch spelletje kunt maken. Zo kun je ook buffs en heals critten of kun je het gebruiken om een vijand zijn crit af te pakken. Het is een mechaniek die ik niet eerder gezien heb maar gevechten wel weer net wat interresanter maken.
Eerbetoon aan het origineel
De game wordt verder begeleid door een killer soundtrack. Het is niet dezelfde als het origineel, maar de nieuwe nummers hebben hun best gedaan om als hommage voor de oude te dienen. Sowieso kun je zien dat er in deze remaster een ontzettende liefde voor het origineel zit. Van de nieuwe bazen tot de dynamische art die aan de zijkanten van je scherm te vinden is, alles lijkt gemaakt om de wondere wereld van Off te verbeteren zonder daaraan af te doen. Leuk is daarbij dat er zelfs rekening is gehouden met fancontent. Dit is de eerste officiële Engelse vertaling van de game, waarbij verschillende termen van de fanvertaling zijn overgenomen. De game had nu eenmaal een bepaalde identiteit en zelfs met de vernieuwingen is er alles aan gedaan om deze te behouden.
Tot slot
OFF is een verrukkelijk bizarre game. Het is een game die bijna 20 jaar oud is. En alhoewel ik snap dat de gameplay wellicht wat verouderd is, gaat er zoiets bijzonders onder schuil dat ik iedereen aanraad het een kans te geven. Fangamer heeft zijn best gedaan om de game te verbeteren zonder daarbij af te doen aan de identiteit. De nieuwe toevoegingen zorgen ervoor dat zelfs voor fans van het origineel nog nieuwe dingen te ontdekken zijn. Het is daarnaast ontzettend interessant om te zien hoe deze game een heel scala aan andere games geïnspireerd heeft. Het heeft misschien maar een speeltijd van een uur of zeven, maar voor een prijs van €14,79 krijg je zeker waar voor je geld.
