Hoewel Mio: Memoris in Orbit oorspronkelijk al vorig jaar moest verschijnen is de game net wat naar het nieuwe jaar geschoven. De game komt morgen uit, maar wij hebben hem al uitgebreid kunnen spelen en ik moet zeggen, het is voor mij meteen de eerste klapper van het jaar. Eén die meteen in mijn toplijst van Metroidvania’s komt.
The Vessel is een prachtige wereld
Het spel speelt zich af op het ruimteschip The Vessel. Dit schip werd altijd onderhouden door verschillende AI-robots, de Pearls, maar stuk voor stuk zijn die kapot gegaan. Het hart van het schip trekt het niet meer en ieder moment kan het schip ophouden met werken. Als een soort laatste hoop wordt Mio ingezet om bijzondere wereld te verkennen, de Pearls te vinden en hun ‘memories’ te verzamelen om zo het hart te repareren.
Hoewel het verhaal een goede kern heeft met een aantal diverse personages zoals Mel, een techneut die upgrades maakt. Dr. Halyn, een volledig corrupt geraakte Pearl en nog een paar, maar helaas voelt de verhaalvertelling wat zwak aan. Er gebeuren net iets te veel dingen die onduidelijk verteld worden of redelijk oppervlakkig. Ik had graag net iets meer diepgang nog gezien. Maar dit is ook mijn enige echte minpunt voor het spel.
Wat een bijzondere toevoeging is, is de modifier die je de kracht geeft de levens van tegenstanders te zien. Nu is dat niet heel bijzonder, maar je ziet ook de levens van overige robots in de wereld. Hierdoor zie je eigenlijk dat alles op sterven ligt. Iedere robot heeft levens verloren en op sommige willekeurige momenten verlies je zelf ook permanent een leven als blijk van het stervende schip en alle levensvormen op het schip.
Prachtige wereld
Zoals gebruikelijk in een Metroidvania heeft deze game verschillende biomen. Van een prachtige stad tot een laboratorium of een dichtbegroeid bos. Het weet een soort technologisch toekomstperspectief goed te combineren met planten, dat terwijl de enige inwoners bestaan uit robots. De muziek in de game heeft bovendien echt een beetje sombere, maar sfeervolle toon. De gevechten hebben juist een goede sterke upbeat soundtrack.
Het kleurgebruik en de sfeer die wordt overgebracht in de verschillende gebieden is divers en geeft je de wil om echt ieder hoekje van The Vessel te verkennen. Overal zit wel iets. Of het nu een collectible, een geheim pad of een boss fight is. Niet alleen ziet de game er prachtig uit op zowel de tv als op de handheld (voor de review is de Switch 2-versie gespeeld), hij draait ook nog eens uitstekend.
De framerate is erg stabiel waardoor de gameplay erg soepel aanvoelt. Niet alleen in gevechten waar exacte timing van groot belang zijn, maar ook bij platforming gebieden waar exacte input van groot belang is om zo grote stukken gevaarlijke gebieden te overkomen. De exacte timing en bewegingen die hier nodig zijn voelen erg goed aan. Wat mij betreft zelfs beter dan de Hollow Knight-games.
Voor een breed publiek
Hoewel de game redelijk onvergeeflijk kan overkomen door de exacte besturing en weinige levens, is het een goed te leren game. De vijanden zijn uitdagend, maar de patronen zijn goed te leren. Zeker wanneer je de eerste krachten hebt vrijgespeeld en je wat mogelijkheden krijgt, wordt het een heerlijke game om doorheen te spelen.
Sommige boss fights zijn echter wel erg lastig en dat kan misschien wat speelplezier beïnvloeden. Juist daarvoor zijn er drie assists toegevoegd aan het spel. De eerste maakt bosses steeds wat zwakker, dit iedere keer dat je van ze verliest. De tweede zorgt dat normale vijanden niet agressief zijn en tot slot kun je een extra leven krijgen. Deze laatste kan altijd bijgevuld worden als je een tijdje stilstaat. Door deze extra’s kunnen ook wat minder goede spelers de game een goede kans geven.
Dit idee wordt nog wat verder uitgewerkt door het hebben van modifiers. Je kunt verschillende modifiers vinden en kopen door het spel heen die de gameplay aanpassen naar je eigen smaak. Denk aan een extra leven, het zien van levens van vijanden of betere combo’s.
Misschien had de game nog net iets beter opgepakt kunnen worden door een wat betere verdeling van de save punten in het spel en hoe het fast travel systeem werkt. Hier had nog wel wat in verbeterd kunnen worden, maar het is geen enorm probleem.
Een vroege klapper
We zijn nog geen maand in 2026, maar Mio: Memories in Orbit is een heerlijke Metroidvania waar ik flink wat uren in heb gestoken. De geheime gangen en goed uitgewerkte powers zorgen dat je eigenlijk constant wat nieuws kunt ontdekken. Wat ik bovendien een erg goede toevoeging vind, zijn de assists. Nu heb ik ze niet nodig gehad, maar het maakt de game wel toegankelijker voor spelers. Iets wat ik zeker toejuich.
