Eind maart verschijnt de Switch 2-versie van Super Mario Bros. Wonder. Officieel heet de game: Super Mario Bros. Wonder – Nintendo Switch 2 Edition + Samen naar het Bellabelpark, maar voor het gemak ga ik zeker niet iedere keer dit uittypen. De game zal verschijnen voor € 79,99 of als upgradepack van € 19,99.
In mijn tijd met het spel konden we zes van de gloednieuwe minigames spelen. Vier ervan waren samen op één console, de andere twee hebben we via een LAN-connectie gespeeld, ieder met een eigen scherm. Helaas hebben we niet de gameplay met de Toad-brigade en Koopalings kunnen proberen. Hoewel ik in eerste instantie sceptisch was over hoe goed het zou werken ben ik nu wel lichtelijk enthousiaster geworden.
Diversiteit zit goed in elkaar
Met de zes minigames heb ik met Rosalina gespeeld aangezien zij het nieuwe personage was in deze nieuwe versie. Ze speelt eigenlijk net zoals de andere personages en voelt niet heel bijzonder aan, maar het is een leuke toevoeging. De minigames die ik heb gespeeld waren over het algemeen erg divers qua opzet.
Zo werd bij de eerste minigame, Build Away: Donut Block Maker, er verwacht dat je samenwerkend ervoor zorgde dat spelers het level konden halen. Hiervoor was één speler minimaal nodig in een Maker rol. Het werd een beetje een soort mini Mario Maker aangezien je als Maker met knoppen of de muisbesturing Donut Blocks moest neerzetten. Niet alleen voor je teamgenoten buiten gevaar te houden, maar ook om vijanden hun aanvallen te sturen.
Daarnaast waren er nog minigames als Look Out! Bob-omb Relay, waarbij je een level moet halen terwijl je een Bob-omb overgooit naar de door de bom gewenste persoon. Hier moest je dus ook weer goed samenwerken. Of denk aan een Baby Yoshi zich vol laten stoppen met appels in Baby Yoshi’s Feeding Time. Dit was juist weer competitief om je Yoshi zo vol mogelijk te krijgen. Des te voller de Yoshi, des te langzamer je begon te lopen. Of tot slot voor de lokale multiplayer een hide-and-seek game waar je door shapeshifting moest voorkomen dat jij op het einde de zoeker bent. In totaal zijn er 17 van zulke minigames, maar als dit al een indicatie is voor hoe ze gaan verschillen ben ik benieuwd naar meer.
Online lijkt wel wat eentonig
De online minigames vond ik eerlijk gezegd wel een stuk minder goed opgezet. Beide minigames die we speelden waren races. De eerste moest je op een bloem vliegen en vijanden ontwijken en met de tweede minigame was dat met stuiterballen. Het was wel anders, maar toch ook hetzelfde. Zeker het tweede level wat we speelden met de stuiterballen hield ik de stick naar rechts ingedrukt. Ditt was praktisch voldoende om te winnen. Je kunt elkaar hier niet in de weg zitten waardoor het veel minder echt multiplayer aanvoelt en meer alsof je tegen ghost data speelt.
De meeste minigames hebben in elk geval meerdere levels die je kunt spelen, ieder met een markering hoe lastig ze zouden zijn. Wat ik hier wel jammer vind, is dat er overlap zit in levels tussen sommige minigames. Hierdoor ben ik bang dat de levels snel eentonig gaan worden als je het langer gaat spelen. Je kunt het echter wel weer wat opleuken doordat de game je aan het begin van een minigame een Badge laat kiezen die wel eens nuttig kan zijn of het juist uitdagender maakt. Dit is niet voor alles van toepassing, maar vaak wel.
Waarschijnlijk vooral leuk via lokale multiplayer
Nu hebben we maar een klein deel van de volledige DLC kunnen proberen, maar ik moet zeggen dat ik meer plezier had aan de minigames dan ik in eerste instantie had verwacht. Ze voelen leuk en divers aan met leuke mechanics. Echter, ik ben er wel een beetje bang voor dat de gameplay vooral leuk is met co-op. Tijdens de preview zaten we allemaal vlak bij elkaar en was het leuk door de communicatie en chaos. Nu heeft gamechat wel iets van die ervaring, maar ik denk toch dat de opzet van de games leuker is door samen te zittten.
