Isekai is een thema dat regelmatig in manga of anime voorkomt. In otome-games op de Nintendo Switch daarentegen is het tot nu toe een zeldzaamheid. Vorig jaar verscheen in dat genre al de game Court of Darkness: Temptation’s Kiss. Uit diezelfde serie is nu Court of Darkness: Captivation’s Kiss uitgekomen op de Switch. In deze review lees je of de isekai-otome Court of Darkness: Captivation’s Kiss een must-read is.
Otome-games zijn gericht op vrouwelijk publiek en spelen als een interactief boek. Het draait om romantiek tussen de vrouwelijke hoofdpersoon en de mannelijke love interests.
Van mobiel naar Switch
Court of Darkness was voor het naar de Switch kwam een game die je alleen op mobiele telefoons kon spelen. Daar betaalde je veel aan microtransactions om alle routes te kunnen spelen. De Switch-versie daarentegen is een eenmalige aankoop, al zitten er haken en ogen aan. De Court of Darkness-app voor mobiele apparaten bevat vele routes en er worden nog steeds nieuwe verhalen aan toegevoegd. Voor de Switch heeft uitgever Voltage ervoor gekozen om de game in meerdere volumes uit te brengen. Dat betekent dat je niet met de eenmalige aankoop alle routes in bezit hebt. Daarvoor zou je alle volumes moeten kopen en dan nog zal je verhalen missen, omdat de mobiele game voorloopt.
Vorig jaar verscheen volume 1: Court of Darkness: Temptation’s Kiss. In april 2026 verscheen volume 2: Court of Darkness: Captivation’s Kiss (hier gaat de review over). Een derde volume is ook al aangekondigd: Court of Darkness: Adoration’s Kiss. De volgorde waarin je de volumes koopt en speelt is van ondergeschikt belang. Dit komt doordat er geen overkoepelend verhaal is zoals je mogelijk gewend bent van andere otome-games op de Switch. En nu door over de game zelf.
Een kus
Court of Darkness draait om Mayu Sekiguchi. Op een avond ziet ze dat er een bloedmaan aan de hemel staat en dat is meestal een slecht voorteken. Niets vermoedend valt ze in slaap tot ze toch wel een hele vreemde droom heeft. Ze lijkt in een soort fantasiewereld te zijn en mannen willen haar allemaal kussen. Vreemd gedoe natuurlijk. Mayu probeert te vluchten, maar wordt de andere dag wakker in bed. Echter, het bed is niet haar eigen bed. Ze is namelijk nog steeds in die mysterieuze wereld. En dat is de start van het verhaal waarin Mayu ge-isekaid is naar een andere wereld. Voor wie de term isekai onbekend is: isekai is een genre dat draait om het plotseling getransporteerd worden naar of gereïncarneerd worden in een onbekende wereld.
Na de proloog en zeer korte common route, is het alweer tijd voor de love interests. Zoals gebruikelijk in de van oorsprong mobiele Voltage-games, kan je zelf kiezen welke route je start. Hierdoor heb je totale keuzevrijheid. Bovendien kan ik alvast verklappen dat de tekst een vrij groot lettertype heeft, zoals te zien in de afbeeldingen. Dit maakt het zeer prettig om te lezen. Ook is de lokalisatie goed en is het aantal slordigheden qua taal beperkt gebleven.
Losstaande routes
Elk volume draait om hetzelfde verhaal, maar bevat andere love interests. Zo stonden in volume 1 Guy, Lynt, Fenn, Toa en Roy centraal. In volume 2 draait alles om Rio, Lance, Dia, Lou en Aquia. Deze routes zijn allemaal afzonderlijk te spelen. Dat heeft als voordeel dat je gelijk kunt kiezen voor jouw favoriet. Je hoeft dus niet bang te zijn dat je gespoilerd wordt in een route voor de andere.
De “grote” otome-games hebben meestal de focus op het overkoepelende verhaal. Door tussendoor een game als Court of Darkness te spelen is naar mijn mening heerlijk. Het voelt als ontspanning tussen al het geweld door. Door het missende overkoepelende verhaal is er meer focus op de band tussen Mayu en de love interests, wat soms kan missen in de “grote” games. Een vraag die gelijk opkomt: hoe zit het met de romantiek? Persoonlijk werd ik alles behalve teleurgesteld. Er is voldoende spanning en chemie tussen Mayu en de love interests. Al gebeurt ‘fade to black’ vaak genoeg bij romantische scènes, er blijft nog voldoende romantiek over.
Belangrijk om in gedachten te houden is dat de verhalen van de love interests niet compleet zijn. De mobiele game bevat meer content en de routes zijn daar dus ook langer. Weliswaar is de Switch-versie een eenmalige aankoop per volume, maar compleet is het allerminst. Gelukkig valt dat tijdens het spelen niet enorm op en voelt het compleet genoeg.
Verschillende eindes
Elke love interest-route heeft twee eindes. Afhankelijk van de keuzes die je gedurende het verhaal maakt krijg je de een of de ander. Er is echter geen love catch-systeem, waardoor het lastiger is om te weten welke antwoordoptie voor welk einde gaat zorgen.
De routes vond ik eigenlijk allemaal zeer vermakelijk. Ik heb ze met plezier gespeeld en kan ze ook zeker aanraden. Je moet alleen niet dezelfde hoge verwachtingen hebben als voor de “grote” otome-games, want dan stelt Court of Darkness teleur. De game mist namelijk voice-acting, iets wat normaal een belangrijk onderdeel is van dit type game. Ook zijn er relatief weinig CG’s per routes en voelt alles een stuk simpeler aan dan de “grote” games. Desondanks vind ik dat Court of Darkness: Captivation’s Kiss weet te overtuigen. Dit is een game die perfect is om bij te ontspannen en juist de eenvoud is soms ook gewoon fijn om te spelen.
