Laat ik met de deur in huis vallen: PARANORMASIGHT: The Mermaid’s Curse, de tweede game in de PARANORMASIGHT-reeks, is een heuse aanrader. Zelfs zo’n aanrader dat ik je aanraad om deze review niet verder te lezen en gelijk de game aan te schaffen als een mysterie-visual novel je aanspreekt. Of als je het eerste deel, PARANORMASIGHT: The Seven Mysteries of Honjo, nog niet hebt gespeeld, eerst die aan te schaffen. The Mermaid’s Curse is losstaand speelbaar, maar komt beter uit de verf als je de games op volgorde speelt. Door deze games vol mysterie blind te spelen zal de impact van het verhaal het grootst zijn. Twijfel je toch nog? Lees dan verder voor onze review van PARANORMASIGHT: The Mermaid’s Curse!
Let op: deze review bevat lichte spoilers over het verhaal van PARANORMASIGHT: The Seven Mysteries of Honjo en PARANORMASIGHT: The Mermaid’s Curse.
Een nieuw mysterie
In PARANORMASIGHT: The Seven Mysteries of Honjo liet Square Enix het publiek voor het eerst kennismaken met een paranormaal mysterie. Net als dit nieuwe deel heb ik toen ook de game mogen reviewen. Deze review kan je hier teruglezen. Ik was lyrisch over de game. Het was voor mij dé verrassing van 2023. Je kan je vast mijn enthousiasme inbeelden toen ik hoorde dat er een gloednieuw deel aan zou komen. Al vroeg ik me tegelijkertijd af of ze het succes van het eerste deel zouden kunnen evenaren. Hoewel de delen goed losstaand speelbaar zijn, wordt er aan het begin gevraagd of je het eerste deel hebt gespeeld. Zo ja, dan zal je wat leuke knipogen tegenkomen.
In The Mermaid’s Curse keert de Storyteller terug met een nieuwe zaak. Voor wie niet bekend is met PARANORMASIGHT, de Storyteller begeleidt je gedurende het verhaal zodat je het verhaal tot een goed einde kan brengen. En dat zorgt voor het doorbreken van de vierde wand en spelen met jou als speler. Het klinkt vaag, maar als je de game speelt zal het duidelijk worden. Het is een bewuste keuze van mij als recensent om het allemaal vrij vaag en oppervlakkig te houden, omdat de game volledig bouwt op het verhaal en onthullingen. Voor mij is dat ook de kracht van PARANORMASIGHT. Het weet je te verbazen en het grijpt je vast tot je denkt het allemaal te snappen. Ja, denkt, want niets is wat het lijkt in deze game.
Bestaan zeemeerminnen echt?
Het verhaal zelf draait ditmaal om zeemeerminnen en de vele folklore rondom zeemeerminnen. Wat opvalt in dit deel, is dat er een hoop achtergrondinformatie beschikbaar is om te lezen. Dat zal niet voor iedereen interessant zijn, maar het is wel noodzakelijk voor het spelen van de game. Doe je dat niet, dan kan je vastlopen in het verhaal. Gedurende het verhaal moet je namelijk regelmatig een puzzel oplossen, waarvoor je dus die informatie moet hebben gelezen. Persoonlijk vind ik dat juist zo tof aan PARANORMASIGHT, omdat je helemaal in de folklore op kan gaan.
De puzzels zelf zijn eerlijk gezegd aan de simpele kant. In het vorige deel zaten er een paar zeer ingenieuze puzzels tussen en die miste ik hier. De enige toffe puzzel zit hem in het vinden van het echte einde. Ik zal niet veel verklappen, maar daar ben je een tijdje mee zoet om het zelf uit te vinden. Het zorgde er bij mij voor dat er een aantal extra uren op de teller kwamen. Dat maakte mijn totale speelduur zo’n twintig uur voor 100% uitspelen zonder guide.
Keuzes kunnen je maken of breken
Naast de puzzels tijdens het verhaal, moet je soms ook puzzelen met hoe je verder kan met het verhaal. Het verhaal ervaar je vanuit verschillende perspectieven. Dit manage je allemaal via de Story Chart. Daar zie je alle scènes die je kan spelen en ook of je alles al hebt ervaren in die desbetreffende scène. In elke scène praat je met mensen, maak je keuzes, kan je omgevingen onderzoeken en los je soms een puzzel op. Door de keuzes die je maakt heb je invloed op het verhaal. Dat maakt ook dat je soms vast kan zitten of vroegtijdig tegen een einde aanloopt. Ik vond net als in de eerste game dit perfect werken. Het voelt nooit oneerlijk aan en het weet je bijna altijd de juiste richting op te sturen.
Het verkennen van de omgevingen doe je door met je cursor op interessante plekken te klikken. Op die manier kan je nuttige informatie vergaren. Daarnaast kom je soms stickers tegen om te verzamelen. Ze zitten op de gekste plekken verstopt en zorgen voor een extra reden om de omgevingen aandachtig te bestuderen.
Nieuw in The Mermaid’s Curse is de toevoeging van een minigame. In deze minigame moet je duiken naar onder andere schelpen op de zeebodem. Het biedt net wat extra’s tussen het vele lezen door. Daarbij is er progressie mogelijk door je stats te upgraden, waardoor je bijvoorbeeld langer kan duiken.
Typische stijl
PARANORMASIGHT: The Mermaid’s Curse voelt ontzettend herkenbaar aan. Weliswaar heeft het veel minder het horrorsfeertje van het eerste deel, maar weet het toch als thuiskomen aan te voelen. De muziek en de visuele stijl zijn bovendien zo onderscheidend vergeleken met andere visual novels dat je de game er overal tussenuit pikt. Het enige wat ik nog steeds graag zou zien in PARANORMASIGHT is voice-acting. Dat zou echt de kers op de taart zijn.
Al met al is PARANORMASIGHT: The Mermaid’s Curse een geweldige visual novel die je gespeeld moet hebben. De enige keer dat ik de game zou afraden is als je niet van het lezen van achtergrondinformatie houdt. Voor slechts €24,99 in de Nintendo eShop krijg je vele uren leesplezier en zal je vastgeklampt zitten aan je Switch (2). Het weet het eerste deel nipt niet te overtreffen, maar komt verrassend dicht in de buurt. Ik kijk alweer uit naar een volgend deel, dat er hopelijk ooit aankomt.
