The Touryst verscheen oorspronkelijk op donderdag 21 november 2019 op de Nintendo Switch. Toentertijd werd het avonturenspel lovend ontvangen, maar helaas ben ik zelf nooit toegekomen aan het spel. Echter, ik was de game nog niet vergeten. Toen er werd aangekondigd dat er een Deluxe-uitgave zou komen, ging er immers meteen een belletje rinkelen. Nu is het natuurlijk de vraag of deze titel mij ook is bevallen en of de game wel een Switch 2-versie waard was. Dat zul je in ieder geval te weten komen door deze review te lezen.
Gedropt op een eiland, wat nu?
In The Touryst Deluxe ga je, hoe kan het ook anders, als toerist op vakantie. Verder is er eigenlijk helemaal geen context aan het begin van deze titel. Zonder ook maar één woord gelezen te hebben word je namelijk met een boot afgezet op Touryst Island. Omdat het niet duidelijk is wat er van de speler verwacht wordt, besloot ik het bescheiden eilandje maar eens te verkennen. Hier zijn personages, gebouwen en gouden munten te vinden. Veel geld was er echter niet, maar toch besloot ik om het lokale winkeltje in te gaan. Hier kocht ik een boek waardoor mijn personage leerde hoe die moest klimmen. Achteraf is het maar goed dat ik deze uitgave gedaan had, aangezien ik niet veel later een groot monument tegenkwam waar ik op moest klimmen.



Om deze te betreden een puzzel oplossen en in het oude stenen gebouw stond er opnieuw eentje voor me klaar. Daar stond alleen een rare robotachtige slang op mij te wachten. Een ruimte verder stond een oude toerist en die beloofde al mijn vragen te beantwoorden zodra ik alle Monument Cores gevonden had. Het begin van deze game is dus best mysterieus, maar dat zorgt er wel voor dat de speler absoluut verder wil spelen. Verwacht alleen niet een super uitgebreid verhaal.
Lekker de toerist uithangen!
Je vraagt je misschien af wat er dan nog meer te doen is in The Touryst Deluxe. Het antwoord daarop is in ieder geval ruim voldoende. Verder durf ik niet al te veel in details te treden, want de game kwam in mijn geval binnen 5 uur ten einde. Grotendeels gameplay verklappen zou zonde zijn, omdat alle dingen die je kunt ondernemen in dit spel erg divers zijn. Zelf vond ik het immers leuk om deze elementen zelf te ontdekken en dat is voor jou mogelijk ook het geval. Toch zal ik alsnog wat gameplay-elementen benoemen. In het algemeen kun je denken aan het verkennen en reizen tussen verschillende eilanden. Ook ga je aan de slag met puzzels, opdrachten en minigames. Zo kun je vliegen met een drone, drummen met bandleden en voetballen in een doel schieten. Vele dingen kunnen echter maar eenmalig gedaan worden en dat is jammer. Als er bijvoorbeeld meerdere moeilijkheidsgraden waren met spelletjes, dan had je er nog meer plezier uitgehaald.



Eén van de leukste dingen vond ik het vullen van de kunstgalerij. Van de medewerker krijg je per afbeelding een hint van welk personage hij een foto wilt ontvangen. Zo zoekt het personeelslid als eerst iemand die “wachtend bij de lift” staat. Deze was voor mij redelijk makkelijk, maar de hint voor de volgende foto was een stuk cryptischer. Toch is het vullen van de kunstgalerij bijzaak, aangezien het vinden van de Monument Cores het belangrijkste is. Maar ja, je bent niet voor niks op vakantie en daarom is het goed om lekker je tijd te benutten en te doen waar je zin in hebt. De mijnen in gaan vond ik het minst fijne om te doen. Het idee is goed, je verzamelt er kristallen die je om kan zetten in gouden munten, maar de uitvoering is wat minder. Als je namelijk in één keer te diep naar beneden valt, moet je helemaal opnieuw beginnen. De eerste paar levels is dit minder dramatisch, maar het platformen wordt steeds moeilijker. Hoe dan ook is er qua diversiteit een goede balans gevonden door de ontwikkelaar.
Wat is de nieuwe content precies?
Deze Deluxe-uitgave heeft trouwens ook nog een beetje extra content. Zo is een arcademachine, die voorheen kapot was, gerepareerd en omgetoverd tot een Fast Zero-apparaat. Verder zijn er volgens de ontwikkelaar ook nog wat extraatjes aanwezig, maar ik heb er helaas niet achter kunnen komen wat dat precies is. Het is dus aannemelijk om te zeggen dat er niet superveel nieuw is, maar evenals dat de nieuwe content goed verwerkt is in het spel.

Visueel een goede upgrade
The Touryst Deluxe is een enorm kleurrijke titel en de kleuren spatten praktisch van het scherm af. De voxel-stijl is iets waar je van moet houden, maar alles is erg gedetailleerd waardoor de game absoluut niet vierkant aanvoelt. Zoals je in de inleiding hebt kunnen lezen, heb ik het origineel op de Switch niet gespeeld. Daarom heb ik online wat beelden bekeken en ben ik tot de conclusie gekomen dat deze Switch 2-versie naar mijn mening veel mooier is. Dit komt niet alleen door de HDR-toevoeging en 4K-resolutie, maar vooral door de minder sterke ‘depth of field’. Dat houdt in dat je nu een stuk verder weg kunt kijken in plaats van dat het dichtbij erg wazig is. De heldere reflectie in ramen en prachtige belichting in het algemeen wil ik als laatste trouwens ook nog benoemd hebben.



Wat mij opviel is dat er in The Touryst Deluxe niet constant muziek te horen is. Over het algemeen hoor je alleen het geluid van de wind, zee en meeuwen. Wel moet ik zeggen dat er met de overige geluidseffecten erg goed is uitgepakt. Vele ondergronden klinken immers anders en zijn goed te onderscheiden van elkaar. Natuurlijk zijn er ook plekken te vinden waar er wel muziek te horen is. Denk aan een plek bij de DJ op het strand of in winkeltjes.





