Later vandaag komt Memory Rewind, een detective visual novel, beschikbaar in de Nintendo eShop. Het verhaal volgt detective Nael Darius en zijn assistente Olivina terwijl ze een bizarre zaak moeten oplossen. Deze indiegame is ontwikkeld door twee kleine studios uit Indonesië: Lioncore and Niji Games. Die laatste kennen we o.a. van The Sun Shines over Us. Ook een indie visual novel, maar één met een betekenisvolle boodschap over hoe een kwetsbaar meisje weer van het leven leert te genieten en vrienden maakt. In Memory Rewind stap je in het leven van een zelfverklaarde detective. Samen met je excentrieke assistente neem je een ogenschijnlijk eenvoudige zaak aan. Maar door onverwachte wendingen word je al snel meegesleurd in een unieke verhaallijn.
Weet je nog wie je bent?
Zoals gezegd speel je in Memory Rewind als Nael Darius, een jongen van eind twintig die kennelijk detective van beroep is. Ik zeg bewust kennelijk, want in de proloog van de game word je op een gegeven moment wakker in een ziekenhuisbed. En zoals wel vaker het thema is in games, lijd ook jij aan geheugenverlies. Je hebt geen herinnering aan wat er is gebeurd, de mensen om je heen of het werk dat je doet. Gelukkig vertelt je assistente Olivina je geduldig over het detectivewerk dat jullie samen doen. Direct na je ontslag uit het ziekenhuis wacht er een nieuwe zaak op je. Rose, erfgename van een geslaagd zakenechtpaar, heeft dringend jullie hulp nodig bij het ontmaskeren van haar overspelige echtgenoot. Wat begint als een ogenschijnlijk eenvoudige zaak, ontspoort al snel in een groter mysterie. Om spoilers te voorkomen houd ik het hierbij. Het is veel leuker om dit verhaal zelf te ervaren en te ontdekken waarom deze game Memory Rewind heet.


Visual novel met lichte point-‘n-click- en deductie-elementen
De gameplay is een mix van een 2D-visual novel met keuzemomenten, first person point-‘n-click-exploratie en deductiemomenten die een beroep doen op je puzzel- en onderzoeksvaardigheden. Zoals we kennen van een visual novel, ben je de meeste tijd vooral aan het lezen en vraagt de game je op bepaalde momenten een keuze te maken uit twee of meerdere antwoordopties. Het verschilt in hoeverre jouw antwoord effect heeft op het verdere verloop. De ene keer veegt het personage jouw suggestie meteen van tafel en vervolgt de game met de andere antwoordoptie. Maar de andere keer maakt het wel degelijk uit en sorteert jouw keuze voor op een van de mogelijke eindes.
Daarnaast vraagt de game je een paar keer om via point-‘n-click-besturing een ruimte te onderzoeken en informatie te verzamelen over bepaalde voorwerpen. Maar het belangrijkste voor de voortgang zijn de deductiemomenten. Dan is het aan jou om alle verkregen aanwijzingen met elkaar in verband te brengen en je volgende stap te bepalen. Dit gebeurt via een soort schoolbord die je via je tablet kunt oproepen. Verwacht hierbij niet dat jij als speler alle vrijheid hebt om lukraak lijnen te trekken. De game stuurt behoorlijk en laat je kiezen tussen enkele scenario’s. Maak je hier de ‘verkeerde’ keuze dan is het game over. Dat is mij zo’n vijf keer overkomen. Gelukkig kun je het daarna gewoon weer opnieuw proberen, al helpt het dan wel om regelmatig op te slaan zodat je niet helemaal opnieuw hoeft te beginnen.


Waar is mijn pudding?
Je eerdergenoemde tablet is sowieso een belangrijk hulpmiddel. Naast het opvragen van je aanwijzingenbord kun je daar ook je ontvangen berichtjes lezen en de profielen bekijken van alle personages. Ik heb trouwens echt genoten van de diverse cast aan personages, vooral van Olivina. Zo moest ik ontzettend lachen om haar uitspraak: ‘Where is my pudding, mister?’. Het is jammer dat de game geen voice-acting heeft, maar de soepele 2D-animaties brengen de personages ook net wat meer tot leven. En ook de handgetekende CG’s die je gaandeweg vrijspeelt zijn prachtig.
Memory Rewind slaagt erin op subtiele wijze de spanning op te bouwen en het grotere mysterie uiteen te zetten. Na ongeveer 10 uur spelen rolden bij mij de credits over het scherm en werd ik toch wel verrast door de belangrijkste onthulling. Na deze ‘reality ending’ was ik nieuwsgierig of de game naast de game-overs ook nog een ander einde kent. Maar vlak na het laden van mijn laatste opslagbestand crashte de game en bleek ik alle voortgang en gamesaves kwijt te zijn. Dus op de vraag of er ook nog een ander einde mogelijk is moet ik je het antwoord helaas schuldig blijven. Al vermoed ik – op basis van het verhaal – dat er nog zeker één ander einde is…


I always get my sin-Engels
Het kwijtraken van mijn voortgang was helaas niet de enige domper. Ondanks dat ik echt heb genoten zijn er een aantal mindere punten die invloed hebben op het speelplezier. De belangrijkste is het Engels, of beter gezegd, de vertaling. Die is middelmatig. Ja, het is leesbaar, maar het is met vlagen behoorlijk houterig, zoals op de screenshots hieronder. Ook staat het bol van de tik- en grammaticale fouten die er makkelijk uitgehaald hadden kunnen worden. Het lijkt wel alsof niemand de vertaling heeft nagekeken.
De besturing was vooral aan het begin even zoeken, maar werkte uiteindelijk prima. Let wel op bij het laden en opslaan van je savefiles, het is namelijk slecht zichtbaar welke je hebt geselecteerd. Daardoor overschrijf je vrij makkelijk ongewild een eerdere file. Vooral omdat de game geen hulpmiddel heeft voor de routering is het handig om veel handmatige opslagbestanden te maken. Op die manier heb je veel startpunten voor het herspelen of in het geval van een game-over voor een nieuwe poging bij een bepaald keuzemoment. Wanneer je geen gebruik maakt van de vele game save-slots zul je weer helemaal van voren af aan moeten beginnen. Gelukkig heeft de game een skip-functie voor al gelezen tekst, maar toch.


Aanrader voor wie graag een detectivehoed opzet
Memory Rewind moet je niet met de top van de visual novels willen vergelijken. Dan wordt deze game echt zwaar tekort gedaan. Dit spel moet het niet moet hebben van een prachtige setting of geweldige voice-acting. Aspecten die de beste visual novels vaak wel hebben. Het zijn vooral de personages, verrassende verhaallijn en de leuke mix aan onderzoeks-gameplay die de game de moeite waard maken. Wie graag zijn detectivehoed opzet kan ik alleen maar aanraden om deze titel te gaan spelen. Wie weet kun je mij dan vertellen of ik inderdaad nog een einde gemist heb.





