Tijdens de Indie World-presentatie van 3 maart maakte ik voor het eerst kennis met Mixtape. Als ik heel eerlijk ben, was ik eigenlijk meteen al verkocht. Dat klinkt misschien raar aangezien de aankondigingstrailer erg weinig prijsgaf. Toch sprak de stijl mij meteen aan en kreeg ik het idee dat het wat weg kon hebben van de Life is Strange-spellen. Inmiddels is Mixtape sinds donderdag 7 mei te spelen en heb ik de game volledig uitgespeeld. Dus, zet lekker een liedje op, lees deze review en maak kennis met Mixtape!
Nog één laatste uitstapje
In Mixtape maak jij als speler indirect deel uit van een vriendengroep. Door de ogen van muziekliefhebster Stacy Rockford en Van Slater samen met Cassandra Morino zal je nog één laatste dag met elkaar doorbrengen. Dit is het geval omdat Stacy een dag later gaat verhuizen. Dit brengt zoals je verwacht een klein beetje frictie met zich mee. Desondanks gaan ze proberen te genieten van het strandfeest van de populaire Camille Cole, waar iedereen uit de omgeving naar toe zal komen. Gelukkig begint het spel overdag en daarom wordt er gedurende de hele game teruggeblikt op een aantal leuke dingen die het drietal heeft meegemaakt.
Een filmische game met een geweldige soundtrack
Wat Mixtape bijzonder maakt is de manier waarop het zichzelf presenteert: het lijkt wel een film waarnaar je kijkt. Ieder personage is volledig ingesproken en beweegt ook op een filmische framerate. De wereld om hen heen beweegt daarentegen wel een stuk soepeler, wat zorgt voor een prettig contrast. Ik vond het ergens wel jammer dat dit spel niet één groot avontuur heeft. Daardoor mis je namelijk wat spanning. Echter was het wel heel leuk om al spelende de drie hoofdpersonen écht te leren kennen.
In elk hoofdstuk blik je dankzij voorwerpen terug op verschillende dingen die Stacy, Slater en Cassandra met elkaar hebben beleefd. Dit zijn ook meteen de stukjes waar je een soort minigame mag spelen. De ene is uitgebreider dan de ander, maar je kunt denken aan het maken van een slush puppy, een bezoekje brengen aan een dino-attractiepark en al dronken films proberen te kopen. Voor dit spel hoef je trouwens geen goede gamer te zijn, aangezien de gameplay redelijk minimalistisch is. Toch is het rondlopen in verschillende gebieden ook al vermakelijk genoeg!
Er is goed te zien dat de makers onwijs veel plezier hebben gehad met het visuele aspect. De jaren ‘90-stijl komt daar zo nu en dan goed naar voren, al is dat natuurlijk niet de enige plek. Met een naam als Mixtape kun je eigenlijk niet anders verwachten, maar de soundtrack is echt geweldig. Uitblinkers voor mij waren Remember When van Mitch Murder, Most Of All van B.J. Thomas, More Than This van Roxy Music en Dare van Stan Bush. Maar stiekem kan ik nu de hele lijst met alle liedjes opnoemen en dat is ook de reden dat ik de soundtrack heb aangezet tijdens het schrijven van deze review.
Kort maar krachtig
Mixtape is een soort spel dat ik eigenlijk veel vaker zou willen zien. Deze titel ruilt grotendeels de gameplay in voor een filmisch verhaal, dat wat mij betreft verrassend goed werkt. Ik besef me dat ik niet superveel over het spel verteld heb, maar toch hoop ik dat je iets van een impressie hebt gekregen. De reden dat ik het op deze manier gedaan heb, is omdat dit spel meer een ervaring is dan echt een game. Daarom zou het zonde zijn als ik alles prijs zou geven.
Daarnaast heeft Mixtape een speelduur van ongeveer drie uur, wat aan de korte kant is. Toch mogen spelers voor €18,99 absoluut niet klagen en beleven ze er ongetwijfeld veel plezier aan. Ik zat immers regelmatig met een glimlach te genieten van de kleine avonturen, het prachtige uiterlijk, de heerlijke soundtrack en toch ook de bijzondere gameplay. Tevens is de Switch 2-versie erg goed speelbaar, al zie je als je heel goed kijkt soms een subtiel korrelig randje.
