Eens in de zoveel tijd komt er een game voorbij die onmiddellijk de aandacht trekt. OPUS: Prism Peak is er zo een. Dit vierde deel in de OPUS-reeks is laatst door ontwikkelaar SIGONO uitgebracht. Eerder verschenen al OPUS: The Day We Found Earth, OPUS: Rocket of Whispers en OPUS: Echo of Starsong. Al deze games zijn losstaand speelbaar, waardoor OPUS: Prism Peak perfect is om bij te starten. In deze review lees je of OPUS: Prism Peak een aanrader is of niet.
Met de camera in de hand
Als kind maakte Eugene kennis met de magie van de camera. Dat moment samen met zijn opa was de vonk die zijn passie voor fotografie aanwakkerde. In een sneltreinvaart schotelt de game de hoogte- en dieptepunten uit zijn leven voor. Eugene blijkt het niet makkelijk te hebben gehad. Alles in het leven zat tegen.
Vervolgens schakelen we over naar het heden. Hij is onderweg met de auto naar zijn oude woonplaats voor een begrafenis. Maar nog voor hij er aankomt gebeurt er iets. Hij krijgt een auto-ongeluk en bevindt zich plotseling in een vreemde wereld. Al ronddolend komt hij een meisje tegen en dan start zijn avontuur. Het meisje zonder naam zegt je dat ze naar de top van de Berg moet terugkeren. Samen ga je op die reis, een reis langs bijzondere wezens en één met een prachtig verhaal.
Wandelen en fotograferen
De gameplay in OPUS: Prism Peak draait voornamelijk om wandelen en fotograferen. Als Eugene wandel je door de prachtige wereld. Je ontdekt achter elk hoekje wat nieuws. En dan komt de camera uitermate van pas. Door foto’s te maken van de wezens, rotstekeningen en meer ontdek je steeds een stukje meer van de wereld. Al deze resultaten worden in je field notes bijgehouden.
Bovendien is er zelfs een heus alfabet wat je moet ontcijferen. Op stenen vind je soms hints waar je een foto van kan maken. Door alles naast elkaar te leggen kan je gedurende de game het alfabet gaan begrijpen. Daarnaast kunnen soms foto’s pas later van pas komen. Het loont daarom om echt overal, en dan bedoel ik echt overal, foto’s van te maken. Ik vond dat heerlijk ontspannend, maar het kan ook stressvol zijn. Als je constant die druk voelt om overal foto’s van te maken, dan kan het lastig zijn om van de omgeving te genieten. Ik had daar gelukkig geen last van, want ik kon me geheel verliezen in die wereld. Ik wilde alles ontdekken en vond het daarom juist een genot om alles te fotograferen.
Het enige wat ik niet zo prettig vond was de loopsnelheid. Eugene is zo tergendtraag. Het duurt en duurt maar voor hij ergens is. Ja, een renknop had deze game op sommige punten goed gedaan. Dit klinkt tegenstrijdig met alles ontdekken, maar ik vind het wel prettig om wat sneller heen en weer te kunnen lopen.
Gevoel staat centraal
De foto’s zijn een belangrijk instrument om het verhaal mee te vertellen. Vanwege spoilers laat ik weg hoe dit precies zit. Wat ik wel kan delen is dat je dit spel voor de ervaring moet spelen. Het verhaal stipt zeer herkenbare thema’s aan. Het draait natuurlijk om Eugene die genoeg heeft meegemaakt, maar ook deze wereld heeft wezens met betekenisvolle verhalen. Net als in de eerdere OPUS-games weet ontwikkelaar SIGONO opnieuw de juiste snaar te raken. Hoewel de game in zo’n tien uur uit te spelen is, is het een genot. Ik vind het oprecht een prachtige game. Niet alleen qua thema’s, maar ook de artstijl die ze hebben geprobeerd te bereiken.
Naast de herkenbare thema’s heeft de game ook een diepere onderlaag. Zo is er een soort mysterie over wat er in die wereld is gebeurd en hoor je constant over de Seer. Maar wie of wat de Seer is, moet je nog gaan ontdekken.
Performance
De performance op de Switch 2 zou ik haast pijnlijk willen noemen. Al vrij snel in het begin valt de lage framerate op. Soms voelt het haast als een frameshow. Eerlijk gezegd had ik dat niet verwacht van OPUS: Prism Peak op de Switch 2. Op het eerste gezicht oogt het niet als een zware game en ook op andere platforms zijn er niet zulke problemen. Naast de lage framerate, waar ik af en toe misselijk van werd, ging het ook gepaard met lage resolutie. Ik heb het gevoel dat deze problemen nog met een update te verhelpen zullen zijn. Voor deze review is het helaas te laat. Mocht je in de toekomst deze game overwegen te kopen, dan raad ik je aan om te kijken of er in de tussentijd een update is geweest om deze problemen aan te pakken. De game zelf is namelijk ijzersterk. Het is alleen de performance die de ervaring minder maakt.
Ergens is het langzame lopen en ontdekken in deze game nog een voordeel nu deze problemen er zijn. Hierdoor is het minder erg dan wanneer je een snelle actiegame zou spelen. Maar het is natuurlijk nog steeds ongewenst. Wat mij betreft zou een update het cijfer voor OPUS: Prism Peak omhoogwerken tot een 9.
. Lees hier onze review van OPUS: Prism Peak voor de Switch 2.){kind=link}