Eind vorig jaar verscheen Warhammer 40K Rogue Trader voor de Nintendo Switch 2. Wie mijn review gelezen weet dat ik het een fantastische cRPG vond, maar dat de game slecht liep op de Switch 2. En eerlijk, tijdens die review ben ik nog te lief geweest ook. Ik ben aardig vergevingsgezind wat performance betreft als de game tof is, want in werkelijkheid was het erger dan alleen crashes. Zelfs na de patch die problemen oploste (de week na release was de game praktisch onspeelbaar), had de game last van frame drops, lag input, lange laadtijden en andere kwaaltjes. Het was zeker speelbaar, maar de Switch 2 was ver weg van de beste plek om de game te ervaren. Fans online lieten dat duidelijk weten, en Owlcat gaf aan te luisteren en de game te blijven verbeteren voor de Switch 2.
Owlcat levert wat het belooft heeft
Nou heeft het even geduurd, maar Owlcat heeft zich aan zijn woord gehouden. Twee weken geleden verscheen er namelijk een patch voor de Switch 2-versie van de game. Een patch die vergezeld ging met een lange post op Reddit, waarin Owlcat zijn excuses aanbood. Maar dat was niet alles. Vastbesloten om het goed te maken heeft Owlcat besloten om de DLC’s die de game momenteel heeft en gaat krijgen gratis te maken voor Switch 2-spelers. Ja, dat lees je goed. Warhammer 40,000: Rogue Trader heeft op het moment van schrijven drie DLC’s op Steam, met nog een laatste op de planning voor eind dit jaar. Van deze DLC’s zijn er nu twee verschenen voor de Switch 2, welke vanaf nu gratis in elke Rogue Trader-versie zitten. En ook wanneer de andere twee naar de Switch komen zullen deze gratis aan je game worden toegevoegd.
Dat is natuurlijk geweldig nieuws. En om jullie er nogmaals ervan te overtuigen dat deze cRPG absoluut de moeite waard is, ben ik even terug gegaan naar de brute en meedogenloze wereld van Warhammer. Hoe speelt de game nu en zijn de DLC’s een beetje de moeite waard?
Review start: De updates
Laten we beginnen met de verbeteringen. Deze zijn enorm. Zoals ik zei ben ik performance gezien nogal vergevingsgezind, waardoor technische details me vaak ontgaan. Als een game goed speelt en me meeneemt in zijn verhaal, ben ik snel tevreden. Maar dit kun je niet over het hoofd zien. Meteen wanneer je de game opstart is het al duidelijk hoeveel ze veranderd hebben. De framerate is stabiel, de game is een stuk vloeiender en ook op grafisch gebied is de game enorm verbeterd. Op verschillende punten merkte ik nog wat inputlag, maar het was absoluut niet op het niveau dat ik gewend was.
Persoonlijk ben ik vooral blij met de laadtijden. Deze zijn enorm verbeterd, dus het heen en weer bewegen tussen gebieden gaat stukken soepeler. Ook lijkt het erop dat ik niet meer constant bang hoef te zijn dat de game tijdens het laden crasht, dat is me in ieder geval nog niet overkomen.
En ook niet onbelangrijk, de muisbesturing van de Joy-Con is enorm verbeterd. In mijn originele review heb ik het er niet over gehad (omdat ik het zelf nauwelijks gebruik), maar deze besturing was rampzalig. Nu functioneert het daadwerkelijk als een muis. Het selecteren van personages gaat soepel en ook het manipuleren van de camera en de omgevingen zijn veel makkelijker. Ik ben er nog steeds geen fan van, maar het werkt wel!
De DLC’s
Dan de DLC’s. Er zijn nu twee DLC’s beschikbaar: Void Shadows en Lex Imperalis. Beide bevatten een nieuwe compagnon, nieuwe verhaallijnen, nieuwe classes, nieuwe interacties, fantastische nieuwe vijanden en eindbazen om lekker op los te gaan, nieuwe vaardigheden, een bult content en een enorme verbreding van de wereld in zijn algemeen. Ook zou het een aantal nieuwe items met zich meebrengen, maar hier is geloof ik iets fout gegaan. In de basisgame zaten namelijk al schilden en pets, welke pas nu geïntroduceerd zouden moeten worden. Op zich grappig, ware het niet dat je ze nog niet kon gebruiken omdat de bijbehorende classes niet aanwezig waren.
In ieder geval, alles is nu goed geïntroduceerd, wat betekent dat je een enorme bult content hebt bovenop de al enorme wereld van Rogue Trader. Zo bevatten beide zo’n 15 uur aan extra content. En dat is bovenop de 110+ uur die de basisgame met zich meebrengt. Interessant is overigens dat deze content met de basisgame verweven is. Het zijn geen DLC’s die pas beschikbaar worden na de eindgame of wanneer je een bepaald gebied/level hebt gehaald, het is meteen beschikbaar. Natuurlijk triggeren bepaalde evenementen pas op bepaalde plekken in de game, maar nieuwe typen klassen kun je bijvoorbeeld al aan je eigen personage geven.
Void Shadows
En dan nu even de DLC’s apart. In Void Shadows wordt je schip wat meer onder de loep gelegd. In de basisgame komt het al een beetje naar voren, het ruimteschip van een Rogue Trader is zo’n beetje een enorme stad die door de ruimte zweeft. Jij hebt daar als Rogue Trader niet zoveel mee te maken, maar er zijn benedendecks honderden mensen die het geheel draaiende houden. Deze mensen leven, werken en gaan dood op dit schip, en er zijn zelfs hele generaties die nog nooit van het schip zijn weggeweest. Tussen die mensen en jou zitten zo’n twintig lagen hiërarchie, en je trouwe senechal Abelard heeft tot nu toe erg hard gewerkt om dat ook zo te houden. In deze DLC krijg je een veel beter idee over het reilen en zeilen binnen je schip, maar of je daar blij mee moet zijn is een tweede.
Lex Imperalis
Lex Imperalis gooit het daarbij over een hele andere boeg. Deze focust zich juist op de andere kant van het verhaal, de bureaucratie van de Warhammer 40K universum, welke facties er zijn en hoe deze met elkaar samenwerken. En oeh boy, wat een gedoe. In de basisgame zit al een scène die zich afspeelt op de plek waar alle administratie geregeld wordt, en deze is al, op een erg donkere manier, ontzettend grappig. Deze DLC voegt daar alleen maar aan toe. Ik weet dat het in-universe verschrikkelijk moet zijn, maar hoe kan ik iets anders doen dan grinniken als er iemand staat te klagen dat ze de dood van haar man niet geverifieerd krijgt … omdat ze het geboortecertificaat nog niet verwerkt hebben?
Maar wees gerust, dat is niet het enige wat deze DLC naar de tafel brengt. Naast vier nieuwe sterrenstelsels, 2 nieuwe planeten om te ontdekken en een aantal nieuwe plekken op bestaande locaties is er genoeg te ontdekken. Eén van deze planeten groeide daarnaast al snel uit tot mijn favoriete quest, een ‘feudal world’ oftewel een middeleeuwse wereld vol ridders, hofnarren en een koning.
Feilloos opgenomen in de rest van de game
Beide DLC’s bevatten daarnaast een nieuwe compagnon voor je retenue, maar deze worden pas later geïntroduceerd. De Companion van Void Shadows maakt pas in Act 2 haar opwachting, en alhoewel je de compagnon van Lex Imperalis wel eerder tegenkomt (deze leer je al kennen in de basisgame), duurt het langer voordat je hem aan je party kan toevoegen. Beide hebben allebei hun eigen main- en sidestories, maar worden verder feilloos opgenomen in de rest van de game. De gesprekken die ze hebben met andere partyleden, de quips en opmerkingen die ze tussendoor gemaakt worden en vooral de reacties op een aantal grote gebeurtenissen in de game: het is net alsof ze er al die tijd bij hoorden.
Tot slot
Dus om even mijn vraag uit de intro te beantwoorden: Ja, de DLC”s zijn absoluut de moeite waard. Sterker nog, de hele game is nog steeds fantastisch. Mijn mening uit de vorige review is nauwelijks veranderd. De game heeft een fantastische setting, goed geschreven dialogen en een diepgaand en uniek verhaal dat ervoor zorgt dat je je niet snel verveeld. Het is nog steeds fantastisch om de baas over alles te spelen, en de extra personages en partyleden geven alleen maar meer diepgang aan het hele geheel.
Met deze patch is alles daarnaast alleen maar verbeterd. Het is fantastisch om te weten dat ontwikkelaar Owlcat luistert naar de feedback van fans, en het resultaat mag er wezen. De game ziet er beter uit, speelt beter en heeft meer content dan ooit tevoren. Dus als je nog zat te twijfelen over de Switch 2-versie is dit je teken om hem te proberen. De Kronus Expanse wacht op je!
