Op 18 september verscheen otome-game Illusion of Itehari. Dit is geen nieuwe titel maar een westerse release van Utakata no Uchronia door uitgever Aksys Games. De game kwam in april 2024 uit in Japan en is het eerste project van LicoBiTs, een gezamenlijke onderneming van uitgever Broccoli en ontwikkelaar TIS Creation. Zij richten zich vooral op games voor een vrouwelijk publiek. Hoe hun eerste otome-project uitpakt lees je in onze review van Illusion of Itehari. Mocht je nou geen idee hebben wat een otome-visual novel is, lees dan vooral ook onze otome-special.
Itehari, een welvarende zwevende stad
Zoals de titel doet vermoeden speelt het verhaal zich af in Itehari, een fictieve zwevende stad. Eén van de inwoners is Hinagiku, een 18-jarige dame van rijke afkomst. Zij verlangt ernaar om de wereld buiten Itehari te ontdekken. Op een dag ontmoet ze Yashiro, een man met geheugenverlies. Deze ontmoeting zorgt voor een reeks gebeurtenissen waardoor Hinagiku erachter komt dat niets is wat het lijkt. Hierdoor begint ze te twijfelen; is Itehari wel zo’n paradijselijke stad of eerder een valse utopie? Ga op zoek naar de geheimen en waarheden verborgen onder het oppervlak. En wie weet vindt Hinagiku tijdens dit spannende verhaal ook nog eens de liefde.
Meerdere routes
Zoals we gewend zijn bij een otome begint de game met een proloog en common route waarin de setting, het verhaal en de personages geïntroduceerd worden. Gelijk vanaf de start weet de game je mee te nemen in de wereld van Itehari. Het is indrukwekkend hoe de makers er in slagen deze fictieve stad neer te zetten. Denk aan de politiek, het sociale klassenverschil, maar ook de entertainment, het wordt allemaal uitgewerkt. Tegelijkertijd zit daar voor liefhebbers van het otome-genre met een voorkeur voor romantiek ook de zwakte. Want het verhaal voert duidelijk de boventoon, ten koste van de romantiek. Zelf geniet ik erg van een pakkend mysterie, maar ik kan me voorstellen dat spelers die op zoek zijn naar een liefdesverhaal misschien wat teleurgesteld zullen zijn. Toch blijft dit een otome-game, dus liefde en romantiek is zeker wel aan de orde, maar meer op de achtergrond en vooral heel bescheiden. Aangezien de heroine net 18 is geworden, vind ik dat ook wel weer passend.
Na de proloog en korte common route volgen de liefdespartner-routes (LI-routes). Niet alle routes zijn vanaf de start gelijk te spelen. Aan het begin van het spel zijn alleen de routes van Awayuki en Tobari beschikbaar. Het voltooien van Awayuki’s route (goede einde) ontgrendelt die van Yori, terwijl het voltooien van Tobari’s route die van Tsuyukusa ontgrendelt. Zodra je alle vier de LI’s hebt voltooid, wordt Yashiro’s route beschikbaar. Ten slotte ontgrendelt het voltooien van Yashiro’s route de ‘Truth Route’ van de game waarin alle losse eindjes van het overkoepelende verhaal worden opgehelderd. Dus uiteindelijk zijn er zes routes te spelen. Mijn ervaring is dat er weinig overlap in zit, ook niet bij het herspelen van de common route. Wat de aanbevolen speelvolgorde betreft is er geen strikte volgorde om aan te houden. Regisseur Takamura stelt wel een volgorde voor waardoor je de wereld van Itehari goed leert kennen: Awayuki → Tobari → Yori → Tsuyukusa → Yashiro → Truth Route. Dat is dan ook degene die ik heb aangehouden.
Prachtige steampunk-stijl met Live2D-animaties
Illusion of Itehari is gemaakt door het team bekend van een andere otome-reeks: Piofiore. Fans die deze games gespeeld hebben zullen de artstijl dan ook gelijk herkennen. De vormgeving is gewoonweg prachtig. Het is genieten van de plaatjes van de wereld, de personages en de CG’s. Daarnaast heeft de game Live2D-animaties, waardoor de statische personages meer tot leven komen. Deze techniek spreekt niet iedereen aan, maar ik kon het erg waarderen.
Ook heb ik genoten van de soundtrack. De muziek en het gebruik van bijpassende geluiden zetten de sfeer van de game erg goed neer. Maar de kers op de taart is ook nu weer de voice-acting. Ook aan deze titel doen weer veel bekende namen mee, dus wellicht herken je jouw favoriete stem(men). De ingesproken stemmen kunnen voor mij een otome-game maken of breken, dus ik ben erg blij met de sterrencast. Het is jammer dat Hinagiku geen gesproken dialoog heeft. Haar inbreng kunnen we alleen lezen. Bovendien zien we haar personage tijdens dialogen ook niet. Alleen in de CG’s wordt zij getoond. Gezien de mooie visuals van de game had het leuk geweest wanneer we haar meer zouden zien. Daarbij ben ik van mening dat ik nog meer het verhaal ingezogen zou worden wanneer ik de hoofdpersoon ook zie en hoor.
Flinke speeltijd
Wie Illusion of Itehari volledig wil uitspelen mag rekenen op zo’n 70 uur speeltijd. Elke route kent twee eindes (een goed en slecht einde) en een aantal kort door de bocht ‘game over’ eindes. Daarnaast kun je ervoor kiezen om de verhaallijn van elke LI-route ook nog eens 100% uit te spelen. Hiervoor kan ik je aanraden om gebruik te maken van een walkthrough die inmiddels makkelijk online te vinden zijn. De game kent geen flowchart of diagram om de routering zichtbaar te maken. Wel kun je in het menu de status van jouw affectie met de verschillende LI’s opzoeken. Zo weet je naar welk einde (goed of slecht) je onderweg bent.
Wat betreft de besturing werkt de game prima. Je kunt zoveel gamesaves maken als je wilt en ook de geliefde ‘skip to next choice’ is aanwezig. Wat de game daarentegen niet doet is door kleurgebruik in de dialoogtekst zichtbaar maken of het om al gelezen of nieuwe tekst gaat. Dat is dan wel weer jammer. De lokalisatie is verder goed verzorgd, ik ben geen enkel foutje tegengekomen.
Een aanrader
Uiteindelijk is Illusion of Itehari voor otome-liefhebbers een makkelijke aanrader. Afhankelijk van waar je voorkeur naar uitgaat – een sterk verhaal of romantiek – maakt dat je de game meer of minder waardeert. Maar beide groepen zullen genieten van de prachtige visuals, de geweldige personages en het mysterie achter de illusie van Itehari. Het is dan ook te hopen dat de aangekondigde fandisk voor Japan ook weer gelokaliseerd gaat worden!
