Constance, van de Duitse ontwikkelaar Blue Backpack en uitgever btf Games, werd in juni 2024 aangekondigd. Deze handgetekende Metroidvania begon 5 jaar geleden als een soloproject van Sebastian Drews en groeide met de hulp van een klein team uit tot een volwaardige game. Constance verscheen in november 2025 al voor pc via Steam, waar het heel positief ontvangen werd. Op 1 mei komt de titel ook digitaal naar de Nintendo Switch, PlayStation 5 en Xbox Series. Wij hebben de volledige game al voor release mogen spelen. Na onze veelbelovende speelsessie op gamescom 2024 is de grote vraag of het eindresultaat de verwachtingen waarmaakt. Dat lees je in deze review van Constance.
Kleurrijk met een diepere (verf)laag
Ontwikkelaar Drews heeft zich voor Constance laten inspireren door Hollow Knight, Celeste en Splatoon. Die invloeden zijn duidelijk merkbaar, zowel in de artstijl, de thematiek, als de gameplay. Je speelt in de gelijknamige Metroidvania als Constance, een jonge kunstenaar die in een ogenschijnlijk kleurrijke droomwereld terechtkomt. Maar deze wereld staat symbool voor haar innerlijke strijd met mentale problemen. Spelers krijgen door flashbacks na ieder eindbaasgevecht te zien waar Constance mee worstelt – denk aan burn-out, trauma, angst, depressie en familieruzies.
Jouw doel is het ontsnappen uit deze tumultueuze droomwereld. Daarvoor moet je 4 magische tranen verzamelen: de Traan van Wederopstanding, de Traan van Relatie, de Traan van Reflectie en de Traan van Herinnering. Gewapend met een verfkwast ga je op zoek. Onderweg kom je de nodige tegenstanders, (eind)bazen en puzzels tegen. Die overwin je alleen door strak getimede platformskills en een juiste balans in het gebruik van je verf en verftechnieken. Lees vooral de preview van Maarten om een goed beeld te krijgen van de creatieve gameplay. Dan zoom ik hieronder in op een paar andere punten.
Nadruk op precieze platformactie
Zo kun je bij het starten van de game de zogenaamde ‘render settings’ wijzigen. Als je net als ik op de Switch 2 speelt is het advies van de makers om te kiezen voor ‘Max’. Dan heb je de hoogste kwaliteit qua framerate (60 fps), visuals en resolutie. Op de OG Switch is het beter te kiezen uit ‘Performance’ (streeft naar 60 fps ten koste van visuals en resolutie), ‘Balance’ (streeft naar 60 fps, behoudt visuals, maar verminderde resolutie), of ‘Quality’ (stabiele 30 fps, focus op visuals en resolutie). Het is maar net waar je voorkeur naar uitgaat, al adviseren de makers te gaan voor de balans-optie.
Goed om te weten hierbij is dat de game veel vraagt van je platformvaardigheden. Niet alleen in het verkennen van de wereld, maar ook in de (eind)baasgevechten ligt de nadruk op precieze platformactie. Zeg maar gerust platformperfectie. De combat is dan ook niet zozeer losgaan met meppen, maar vooral het leren lezen van patronen. Het gaat om geduld betrachten terwijl je behendigheid op de proef wordt gesteld, om vervolgens tijdens korte momenten van zwakte bij je tegenstander toe te slaan met je verfkwast.
Lang leve de toegankelijkheidsopties
Ervaren platformer-fans zullen van dit soort gevechten ongetwijfeld genieten. Ik kreeg er vooral de zenuwen van. Nadat ik twee bazen na uren proberen met veel pijn en moeite had verslagen, ben ik toch nog eens in het menu gaan kijken. Onderaan bij ‘Accessibility’ (toegankelijkheid) vond ik ‘Assist Options’. Die staat standaard op ‘hidden’ (verborgen). Maar als je kiest voor ‘visible’ (zichtbaar), kun je aanpassingen doen in de schade die je oploopt (van spikes en in combat) én in de Puppet’s Curse. In plaats van op ‘aan’, kun je ze ook op ‘halveren’ of ‘uit’ zetten. Ik koos voor ‘uit’ en dat was echt mijn redding, anders had ik het waarschijnlijk opgegeven. Maar vergis je niet, ook al kun je niet meer doodgaan (tenzij je teveel verf gebruikt), de platformactie blijft hetzelfde – en die bleek voor mij al uitdagend genoeg.
Super fijn dat Constance met deze opties toegankelijk is voor een grote groep spelers. Hoe lang je uiteindelijk over de game doet is m.i. heel verschillend. Geoefende spelers kunnen de hele ervaring in zo’n 8 – 10 uur uitspelen. Ik heb er meer dan 20 uur over gedaan en toen zat ik nog ‘maar’ op 77% completion. In die tijd heb ik alle hoofd- en side-quests voltooid – inclusief het vrijspelen van de 4 tranen en 8 verftechnieken. Wel miste ik nog een aantal Inspiraties (er zijn er 16 in totaal) en ook had ik nog niet alle 6 gebieden volledig vrijgespeeld. Wil je voor de 100% completion gaan, dan loont het om je niet van A naar B te haasten. Juist door goed te observeren vind je verstopte doorgangen of een nuttige NPC. Schroom daarom niet om eerder bezochte locaties opnieuw te verkennen. Die nieuwsgierigheid wordt beloond. Bovendien zijn de 6 biomen werkelijk prachtig en de moeite waard om met aandacht te bewonderen.
Komt spetterend uit de verf
Voor mij maakt Constance de verwachtingen absoluut waar. Hier is duidelijk met heel veel liefde aan gewerkt. De game ziet er prachtig uit en de flashbacks vertellen een aangrijpend verhaal over mentale gezondheid. De creatieve gameplay staat als een huis, bovendien is de moeilijkheid naar wens aan te passen. Constance beweegt soepel en responsief, al stoeide ik wel regelmatig met het goed richten van de verf. Op de Switch 2 zijn de laadtijden kort. Ok, als ik heel kritisch ben, dan is de kaart misschien wat minimalistisch en zijn de snelreis-mogelijkheden beperkt (je speelt een lift vrij die in elk gebied slechts één stop heeft). Maar uiteindelijk is Constance gewoon een dikke aanrader. Dit uitdagende kunstwerk is over twee dagen voor €19,99 te koop in de Nintendo eShop. Mocht je het leuk vinden om meer te weten te komen over het ontwikkeltraject, bekijk dan hier een recent interview met Sebastian Drews.
