Begin dit jaar, nadat Yoshi and the Mysterious Book was aangekondigd eind 2025, ben ik voor het eerst aan de slag gegaan met Yoshi’s Crafted World. Over het algemeen vond ik dat een redelijk makkelijk platformspel, al haalde ik er plezier uit. Daarom had ik op 10 maart toen de releasedatum werd onthuld meteen al zin in het nieuwste Yoshi-spel. Inmiddels is Yoshi and the Mysterious Book sinds vorige week donderdag te spelen op de Nintendo Switch 2. Het is nu dus de hoogste tijd om de game onder het vergrootglas te leggen om te kijken voor wie deze titel is weggelegd. Lees je mee?
Een encyclopedie komt in de handen van de Yoshi’s terecht
In Yoshi and the Mysterious Book vindt Bowser Jr. op een dag een mysterieuze encyclopedie in zijn kasteel. Hier ziet hij een wonderbaarlijke vogel in staan: de Fabelvogel. Tijdens zijn zoektocht verliest hij helaas zijn gevonden boek, waardoor graaf Goedboeck op het eiland terechtkomt waar de Yoshi’s wonen. De bladzijden van graaf Goedboeck staan vol met allerlei beestjes die ontdekt moeten worden. De Yoshi’s hebben wel zin om alles te weten te komen over alle verschillende beestjes en daarom gaan ze samen met jou dit nieuwe avontuur aan.
Ieder beestje heeft andere bijzonderheden
We hebben ongetwijfeld allemaal weleens een 2D-platformspel gespeeld, waarin we van punt a naar punt b moesten rennen en springen. De Yoshi-games die voorheen verschenen, hadden diezelfde soort gameplay. Echter pakt Yoshi and the Mysterious Book het iets anders aan. Elk level is namelijk een soort mini-wereldje, waar verkennen en ontdekken centraal staat. Het is immers de bedoeling om erachter te komen wat de desbetreffende beestjes allemaal in een bepaalde omgeving kunnen doen. Het bestuderen van de eerste paar bijzonderheden lukt altijd vrij snel. Zo kunnen veel beestjes op je rug klimmen waardoor ze onderdeel worden van Yoshi. Daardoor is het mogelijk om dankzij Crazee Dayzee bloemen te laten groeien en vanwege Kwubbel bellen te blazen. Een aantal beestjes kunnen ook worden ingeslikt, waardoor je kennis maakt met de smaak. Tevens gebeurt er vaak ook wat als je op een beestje springt.
Deze drie handelingen voerde ik altijd meteen aan het begin van een nieuw level uit, maar er zijn nog veel meer vaardigheden van die beestjes. Zo kun je bijvoorbeeld snel rondzwemmen met Ballongvis, jongleren samen met een andere Hoepkloek en dankzij Katapier kun je jezelf lanceren. Daarbij is er ook te experimenteren met fruit, wat voor speciale effecten kan zorgen. De bijzonderheden zijn trouwens niet op twee handen te tellen, waardoor je altijd wel iets nieuws tegenkomt. Mocht het toch te complex worden om alles zelf uit te vogelen, dan kun je dankzij de munten die je in alle levels vindt hints opvragen. Ook krijg je na het voltooien van de eerste zes werelden de mogelijkheid om onderzoeksgereedschap te gebruiken. Daardoor kun je onder andere makkelijker blije bloemen vinden, zien hoe lang je al in een level bezig bent en automatisch de hoeveelheid ontdekkingen laten bijhouden.
Keer terug naar oude levels
In de eerste paar levels staat er altijd één beestje centraal om alles overzichtelijk te houden. Toch zul je in de latere werelden zien, dat er naast een nieuw beestje oude beestjes terugkomen. Dat betekent dat de 2D-wereld een stuk drukker wordt, maar ook dat er nog meer over de andere beestjes te ontdekken valt. Over het algemeen ben ik erg tevreden over de moeilijkheidsgraad, zeker voor een Yoshi-spel! Ondanks dat ik niet door de levels sjeesde, lukte het me nooit om in één keer alles over de beestjes te achterhalen. Dat betekent niet dat Yoshi and the Mysterious Book supermoeilijk is, maar wel dat je soms je brein moet gebruiken om op zoek te gaan naar alle bijzonderheden van een beestje.
Mocht het jou in elk level wel lukken om meteen alles te vinden over een beestje, dan is er alsnog een reden om terug te keren naar die levels. In een aangepaste variant van de levels komen er ook nieuwere beestjes naar de oude levels toe. Daarnaast verschijnen er op een gegeven moment ook schaduwbeestjes in levels en zijn de blije bloemen als verzamelobject ook weer aanwezig. Daardoor is er altijd nog iets te doen, ook als je denkt dat je alles al gehad hebt.
Ontzettend gedetailleerde getekende werelden
Eén van de unieke dingen aan Yoshi-spellen is sinds de laatste paar games de visuele stijl. Zo hebben we een wollen wereld gezien en eentje die gemaakt is van knutselmateriaal. Ditmaal heeft Nintendo gekozen voor een stijl waarin alle levels zijn getekend. Opnieuw ben ik erg te spreken over het uiterlijk, dat ontzettend gedetailleerd is dankzij de zichtbare potloodstrepen. Daardoor voelt het alsof je echt in een boek beland bent en de toegevoegde niet-leesbare woorden helpen mee aan die illusie.
Zoals we van een titel op de Nintendo Switch 2 mogen verwachten, draait Yoshi and the Mysterious Book erg soepel. In handheld oogt het spel iets korreliger, maar storend zou ik het niet willen noemen. Een bijzonder detail zijn de animaties van Yoshi en de verschillende beestjes. Die zien er namelijk uit alsof je naar een tekenfilm kijkt en zijn dus expres minder soepel gemaakt. Gelukkig heb ik hier helemaal niet aan hoeven wennen en vind ik het juist bijdragen aan de sfeer.
Niet voor lange speelsessies weggelegd
Voor deze review heb ik zoals gewoonlijk zo veel mogelijk gespeeld van Yoshi and the Mysterious Book. Dit heb ik in een week gedaan, maar dat betekent wel dat mijn speelsessies langer waren dan ik eigenlijk had gewild. Persoonlijk vind ik dit namelijk echt een lekker spel voor tussendoor, om even een paar levels te spelen. Het is goed dat Nintendo een ander soort platformgame heeft gemaakt, waardoor het zeker uniek te noemen is. Toch is het nét niet bijzonder genoeg om alsmaar achter elkaar door te willen spelen. Wel vind ik het fijn dat er geen tijdsdruk aanwezig is tijdens het spelen en dat je lekker op je gemakje de mini werelden kunt verkennen. Tevens is het gebrek aan levens niet erg. Dit draagt immers bij aan het knusse aspect van dit spel.
